Vanmiddag vrijdag 27 oktober 2023 zijn Leo, Piet en Cor er al als ik aankom. ze hebben een uurtje geleden met z’n allen tegelijkertijd beet gehad. Daar had ik wel een foto van willen maken met drie kromme stokken er op. Maar het is nu al een tijdje stil aan de overkant. Dan komt er waarschijnlijk net een schooltje jaargenoten naar binnen om te foerageren.

Maar dat mag de pret allemaal niet drukken onder elkaar is het altijd gezellig ouwesexhostessen. Van alles komt weer voorbij en alle ins en outs passeren de revue. Zowel het nieuws uit Hellevoet als de roddels natuurlijk. Als dan Leo die naast me zit er een verschrikkelijke beuk op krijgt. Die kan aan de bak. En aan het gedrag de sprint gelijk richting diepe weet je al dat dat een snoek is. De vraag is alleen hoe groot is die kan Leo die landen op de lichte gevlochten lijn en dito fluor onderlijk. Die onderlijn is ter bescherming tegen de scherpe mosselranden en stenen. Dan de voorslag om bij het werpen de lijn te beschermen want je gooit hier tegen de wind in met minimaal 26 gram en dan de dunne lijn van 9/100 om de afstand te halen net over de vaargeul heen.

Zo af en toe zien we bakken dan ben je wel eventjes bezig met dit uitgekiende snoekbaars setje speciaal voor deze stek om de aanvallen te pareren. Maar het lukt de virtuoos van de Punt om deze dikke tachtiger te netten. Helemaal gaaf is die en wat een mooie tekening heeft die.

Maar dan mag ik ook een half uurtje later aan de bak. Wat een runs zijn het weer richting de palen. En als die spartelaar dan op de foto moet zien we gelijk wat die uitspuwt. Een paling al half verteerd die net zo lang is geweest als die snoekbaars zelf is.

Als ik dan gelijk bij de volgende worp er eentje lost die eerst door het hele kanaal dendert en dan de kuierlatten neemt richting Middelharnis. Dan heb ik ze allemaal de mond gesnoerd. Ik had namelijk een shadje uit de oude doos gerigt vanmorgen. En ze moeste er hartelijk om lachen toen we begonnen om die kleine bruine Salt Shaker met groene staart. Maar als ik dan de tweede kan landen en de rest nog geen stootje heeft gezien dan zijn de mannen eventjes stil.

Als dan even later Chris Sigaar komt kijken vraag ik hem om een foto te maken. Het wordt wel een beetje druk op onze stek en dat is dus iedere dag zo. Leo en Cor kan ik goed verstaan, onze vriend uit de Peel Pieterman moet je je wel even concentreren maar de rest is onverstaanbaar waarschijnlijk Pools. En als wij er tegen donker de brui aan geven komen er nog zes aanlopen uit busjes en zelfs afgezet door de vrouw. Hoe het bestaat dat deze stek zo goed blijft is me een raadsel. Aan de overkant bij Den Bommel gaat het er net zo aan toe en over een maand staan ze allemaal bij de vuurtoren. Wat een hengeldruk hier op het Haringvliet als de herfst ingaat de blaadjes en vooral de regen valt. De Harinvlietsluizen open moeten gaan en het hier flink gaat stromen zodat veel kleine vis in de problemen raakt. Dan zitten al die predators op te wachten en zakken het deltagebied af naar deze grote plas water.

En natuurlijk de aasvis die uit die diepe gaten voor de haven voor de nacht bescherming komt zoeken in de haven. Dat zijn er dan zoveel dat ze zo nu en dan aan de dreg hangen te spartelen. Daar komen die predators wel op af die rond die scholen vis hangen en zo nu en dan komen snacken. Want als er één visserman een aanbeet krijgt dan zijn het vaak meerdere hengels die krom staan. Dan komt zo’n schooltje snoekbaarzen even foerageren en dunt die school aasvis uit waartussen dan onze shadjes een makkelijke prooi lijkt.

En dan gaat het snel en volgt de ene misser na de andere aanbeet. Wat een voedselnijd moet er dan daar onder water ontstaan als zo’n getergde school rovers in de aanval gaat op zo’n school aasvis. Ik zie het als een troep leeuwen of wolven die jagen in groepen. Ze jagen de boel op en alles wat het niet bij kan houden is de pineut. Er liggen er een paar in ambush dat zijn de goed plekken acheter een steen, mosselrand, gat of juist verhoging, een heuveltje of ijskast en alles wat er overheen vliegt uit koers kan het shaken. En daar lenen onze shadjes zich geweldig voor uit.

Mijn Salt Shakers waren aan vervanging toe na al die aanslagen. Gelijk nog maar wat andere zakjes opengemaakt. Heb er nog zat. In die tijd dat ze uitkwamen koste een zakje van tien stuks nog Fl. 6,96. Hoefde je niet zo nauw te kijken. Dat kosten sommige merken nu per stuk in euro’s. Ik ben nu al benieuwd wat ik te horen krijg en de eventuelevangsten. Eens naar het commentaar luisteren wat ik zeker zal krijgen vooraf als ik aankom. Heb er nu al lol om. Nu maar hopen dat deze kleuren net zo succesvol zijn.

Ik heb weer afgesproken met Leo natuurlijk mijn maatje in crime op de Punt dinsdag middag 24 oktober 2023. Het is net over vier uur en ik ben de eerste op de stek.

Ik heb het nog voor het uitkiezen dus gaat op het puntje zitten. Uiteraard eerst maar eens een rustige worp richting Melissant om de lijn weer zicht te laten strekken van de molenspoel.

Tweede gaat richting Stellendam langs de ducdalf palen. Daar zit ook een mooi gat en loopt het stijl op achter de palen langs. Warempel was dat wat. Halverwege wordt de shad aangetikt en de tweede worp is het gelijk raak. Een dreumes weliswaar maar een heerlijke tik op de top tot in je elleboog. Heerlijk. Nog maar eens die richting op gooien natuurlijk en nu op de zelfde hoogte een dikke ram tot in je schouder. En knap. De lijn af. Hoe kan dat nu ik heb em net geknoopt. Jawel precies op de knoop afgebroken de krulletjes van de knoop zitten er nog aan. Doorgesneden door de gevlochten lijn waarschijnlijk. Tegelijkertijd komt Leo aan en die heeft nog wel een reserve onderlijntje voor me bij zich. Dat scheelt weer een loopje naar de auto. Maar ze zijn er dus al wel en dat ver voor de schemering. Gaan we weer een heerlijke middag tegemoet. Het lijkt er wel weer op.

Inmiddels is Piet er ook gearriveerd en dan is het gezellig een praatje pot natuurlijk. Met Robert erbij als beginnend fotograaf in de leer moet dat goed komen vanmiddag onder een dubbele regenboog. Maar tot nu toe zo af en toe een dreumes van twee jaar oud en veertig centimeter valt er nog niet zoveel te melden. Wel zitten we zo heerlijk te vissen met zo nu en dan een aanbeet soms tegelijkertijd.

En terwijl Leo en ik het moeten doen met tweejarig spul pakt Piet op dezelfde stek hun oudere broertjes en zusjes er tussen uit. Zoals eigenlijk al heel de week. Hoe flikt die dat toch steeds die grotere er tussen uit te plukken uit de school.

Om dan even later het nog eventjes dik te bevestigen. Piet komt alleen maar voor dikke dames naar de waterkant. Wat een mooie bak is dat dan weer. Terwijl ik alleen maar kleine zandertjes kan foppen als ik weer op diezelfde plek vastloopt en aanslaat. Het blijft gewoon staan en dan weet je dat je aan e bak moet. Je zou bijna denken dat je vast zit aan de bodem maar de ervaring leert anders. Heel langzaam komt er beweging in alsof de vis zich er niet van bewust is totdat die een paar meter los komt van de bode en waarschijnlijk zich bewust wordt dat er aan hem getrokken wordt. Dan gaat de vis zwemen eerst de haven nog in, dan richting de palen dus moet ik er nog meer druk op zetten. Leo pakt al het grote schepnet en Piet haat snel zijn hengel binnen. Het is alle hens aan dek. Gaat toch nog goed komen vandaag hoor ik Leo nog want die ziet me ook maar alleen dreumesen netten. Want het lijkt er op dat we deze vis gaan zien want die komt nu toch langzaam richting de kant tot op een metertje of zeven. Maar dan op zijn dooie gemak draait de vis zich om en zwemt de die richting Middelharnis half water. Alsof kolen er op gaat en als een locomotief gaat die naar het grote water. De spoel giert het uit met een kromme stok en ik kan niets doen. Zonder haperen zwemt die gewoon weg totdat de haak los schiet.

Wat had ik die graag willen zien. Waarschijnlijk vals gehaakt maar wat een brute kracht dat was een hele grote vis. En drie verbouwereerde vissertjes achterlatend . Dat moeten we even verwerken want het is zelfs eventjes stil aan de waterkant. Wat een spektakel was dat dan.

Als pleister op de wonde mag ik dan toch nog een redelijk formaat netten maar wat ziet die vis er uit. Een flinke beschadiging aan zijn staart. Het is geen gezwel zoals je wel eens ziet maar een grote wond dat slecht heelt. Maar die vis heeft er zo te zien aan zijn dikke buik weinig last van. Wat een spektakel weer hier vandaag op onze geliefde stek. Weer een mooie herinnering bij geschreven.

Dat is natuurlijk mooi dat ik in het delta gebied woont. Dinsdag middag 17 oktober 2023 om drie uur bel ik Leo of die nog gaat maar die heeft de de middagdienst. Das jammer.

De wind is gedraaid naar Noord-Oost aangetrokken tot 7Bfr. en staat dus recht op de stek. Maar het zonnetje schijnt en het is gewoon warm. Henny zegt gaat toch lekker nog een uurtje en de kogel is door de kerk. Het is Ballantines Time maar toch nog ff een frisse neus halen. Dit is fantastisch natuurlijk ik woon een tien minuten van de beste stek om een zander te foppen van Nederland.

Als ik aan komt staat er al een toerist met Duits kenteken en gebrekkig Engels. Die zal hier werken in het Europoort gebied of is op vakantie. Deze dagen is de voertaal hier toch al Pools of Duits. Gelukkig hebben wij Jan Camouflage die verstaat ze in ieder geval en kan nog terug lullen ook. Die heeft jarenlang de leiding gegeven in de kassenteelt. Nee die kan je dan wel sturen om een boodschap. Maar tot nu tor zit ik dus alleen tegen die wind in te gooien. Ik kan wel een vijftig plusser foppen. Ze zijn er wel maar ze zijn heel voorzichtig. Je voelt wel wat en dat is al een plus puntje met deze wind en golven en dan zit de staart om de dreg heen of zelfs de dreg hangt los. Dan komt Piet Goemans nog eventjes buurten die is wel vanmorgen nog eventjes met zijn bootje geweest met windstil weer en een mooie vijvenzeventiger gevangen. Dat is een hele mooie bak. Maar dat was het dan ook. Nee het is nog niet wild. Het weer is nog te goed zal ik maar zeggen. Het moet gaan stormen. Er is veel al aasvis. Veel regen zodat de sluizen open moeten om dat weg te spoelen. Kon je het maar opslaan maar daar hebben we het al over gehad.

En als Piet en ik dan weg gaan komt de avondploeg zoals Leo zo mooi kan zeggen. Vier man sterk. Tja zo’n stek moet je dus delen want ze staan allemaal met een telefoontje. Wij storen ons er allang niet meer aan. Je moet hier uren maken en ze zijn er die de snoekbaars als ze achter de aasvis aan zit. Maar dat is over het hele Haringvliet zo het beste vis water van de wereld. Overal al geweest, Indonesië, Maleisië, Kenia, Denemarken Duitsland, Wales, Engeland daar zou het werelds zijn. Hier onze Noordzee en het delta gebied. Wees er zuinig op. De snoekbaarzen zouden hier drie keer zo snel opgroeien als in Duitsland vanwege hetr voedselaanbod van vette Noordzee vis als sprot, haring, platvis, krabben en garnalen dat hier binnen wandelt. En anders gaan zze het wel halen want er zou een school Snoekbaarzen zijn een familie die het Noordzee kanaal uit gaat en weer binnen komt op het Haringvliet. Wie wil er nu geen verse harinkje. Ik heb na mijn bezigheden weer een heerlijk uurtje op mijn favoriete stek gezeten en nog wat gevangen ook. Ben weer helemaal gelukkig.