In 2026 staat Alkmaar opnieuw op de agenda voor de STREETFISHCOMPETITIE Midwest voor koppels, georganiseerd door Sportvisunie. De wedstrijd in Alkmaar vindt plaats op 15 februari 2026. 

Hier zijn de belangrijkste details over Streetfishing in Alkmaar:

• Wedstrijddata 2026: De competitie in regio Midwest omvat vier wedstrijden, waarvan de eerste in Alkmaar is op 15 februari 2026.
• Inschrijven: De kosten bedragen €15 per wedstrijd per koppel en inschrijven kan via de website van Sportvisunie.
• Locatie en Vangsten: Streetfishing vindt plaats in de stedelijke wateren. Eerdere wedstrijden (zoals in 2025) lieten zien dat het niveau van vangsten in de Alkmaarse binnenstad uitdagend kan zijn.
• Kwalificatie: Deze wedstrijden dienen als kwalificatie voor het Nederlands Kampioenschap Streetfishing. 

We gaan er vandaag blanco in. Beide nog nooit hier gevist. Van voorvissen kwam niets terecht. Het ligt voor ons uit Hellevoetsluis nu ook niet net om de hoek en daar komt bij dat de laatste perikelen van de verkoop van de zaak toch wat langer duren voor Wim voordat die op pensioen kan gaan.

We gaan er vandaag blanco in. Beide nog nooit hier gevist. Van voorvissen kwam niets terecht. Het ligt voor ons uit Hellevoetsluis nu ook niet net om de hoek en daar komt bij dat de laatste perikelen van de verkoop van de zaak toch wat langer duren voor Wim voordat die op pensioen kan gaan.

We pakken een grote parkeergarage vlak bij kanaalkade bij het diepere water. Met die koude nachten gokken we dat de vis niet in de versting grachten te vangen zijn maar daar onder de bruggen. We kunnen het fout hebben natuurlijk want gisteren ook bij een wedstrijd in Hellevoetsluis hebben we de grootste snoek van de dag gevangen daar in de Vestinggracht. Maar goed nu staat de auto een beetje centraal en kunnen we als het moet makkelijk bij ons materiaal komen. Hier in Alkammar heeft het vanacht dik gevroren zien we op het water. We gaan het zien vandaag.

Het kan dus wel en dit is een hele grote nette parkeergarage in het centrum. Geen papiertje gezien op de straat. Hoe is het anders wat we wel een meemaken. In Utrecht bijvoorbeeld dik 45€. We zouden graag ook bijvoorbeeld Amsterdam aandoen om mee te doen maar dat is natuurlijk niet te doen. Je moet wat eten en drinken want anders staat je in de file vanuit het westnoord Nederland rond vijf, zes uur. De auto rijdt ook niet op water. Het moet wel leuk blijven maar Joey van Sportvisserij Nederland komt met een fijn voorstel maar dat voor laterss.

Het is verzamelen in eetcafé de pluim waar we worden ontvangen met een heerlijke warme bak koffie. Want het is koud hier in het noorden van Nederland.

Maar dan is iedereen toch ingeschreven die zich hebben opgegeven en hun meetlint en hun identificatie van deze dag om bij de foto’s te leggen opgehaald. We kunnen beginnen. Dus allemaal naar buiten voor de laatste instructies en natuurlijk de groepsfoto waar ik nooit op staat want wil die zelf ook maken.

Door de veranderingen van Sportvisserij Nederland naar Sportvisunie begrijp ik van Tobias dat deze wedstrijden aan een zijden draadje hingen maar gelukkig blijft MidWest Nederland dit doen door twee nieuwe vis fanaten Joey en Michael. Want voor de PikeKings is het toch steeds weer een eindje rijden vanuit Hellevoetsluis. Kunnen er geen wedstrijden worden georganiseerd in ZuidWest Nederland. Hellevoetsluis is nog steeds de sportvishoofdstad van Nederland overgenomen van Rotterdam op de Visma 6 maart 2015 alweer. ( https://bassbuster.nl/2015/03/06/visma-2015/ ).

Als de Ross Honey (WPC) daar in het Pittoreske Hellevoetsluis de wedstrijden kan organiseren dan moet dat toch een eitje zijn voor Sportvisserij Nederland. In eigen water vissen is ook wel eens lekker voor ons.

Wij nemen gelijk het water waar we boven op staan want iedereen gaat er als een speer vandoor. Wij willen richting de auto want ik heb mijn telefoon achter de vooruit liggen. Helemaal vergeten.Lekker handig ook.

Ik heb mijn telefoon achter de vooruit van de auto laten liggen en dat vist niet relaxt. Al staat mijn karretje in de parkeergarage toch vissen we die richting op.

Dat slootje langs de huizen komt uit in de vestinggracht. Hier moet toch aasvis zich ophouden zou je zeggen. Hier moet het water net iets warmer zijn tussen de huizen maar het levert ons niets op.

Krijg hier toch een aanbeet maar die blijft jammer genoeg niet plakken. Gister al een aanbeet er op gehad en zaten er volop sneetjes in achter de haak maar nu is die helemaal uitgescheurd. Op de terugweg dit stukje zeker niet overslaan maar als we vanmiddag hier terug komen wordt de snoek net door een ander team hier gevangen. We zijn een kwartiertje te laat.

Wat een mooie boom komen we tegen die zou ik wel in het blad willen zien. De Kaukasische vleugelnoot (Pterocarya fraxinifolia) is een snelgroeiende, grote loofboom (20-30 meter) met een brede kroon, gekenmerkt door lange, hangende katjes met gevleugelde nootjes in de nazomer. Het is een ideale parkboom die houdt van een vochtige bodem. Vanwege de sterke wortelopslag is deze boom niet geschikt voor kleine tuinen. Met groot, geveerd blad (30-60 cm) dat in de herfst mooi goudgeel verkleurt en lange, hangende strengen (tot 50 cm) met kleine, gevleugelde nootjes.

Gelukkig mijn ruiten van de auto zijn nog heel. En jawel mijn telefoon ligt nog achter de voorruit op het dashboard. We steken de weg over en gaan in het dieper water vissen. Hier krijgt Wim een aanbeet dus we willen hier blijven. Eindelijk leven aan de andere kant gevonden. Het helemaal uitvissen met allerlei kunstaas dus hopende de vis nogmaals te verleiden tot een aanbeet. We zaten helemaal alleen te vissen eigenlijk al de gehele ochtend. Zo nu en dan komen we een ander vissend koppel tegen. Maar als we even gaan zitten op één van die vele stoeltjes en bankjes die we tegen komen om een andere onderlijn er op te zetten staan er ineens zes koppels op onze stek te vissen. Zal je zien dat die wel die ene vis vangen die Wim heeft gemist.

Wat een drukte plotseling bij de brug. Dus gaan wij maar weer terug richting de bebouwde kom. Want het is hier koud, heel koud in dat windje langs het kanaal. Dus naar die vestinggracht uit die koude wind. Ik heb daar een aanbeet gemist en misschien is die dikke dame dat nu alweer vergeten. Maar we hebben pech. Daar staat een koppel en die hebben de dikke snoek net terug gezet.

We blijven tussen de huizen vissen. Maar we weten inmiddels dat het taai gaat worden voor ons. En de koppels die we tegen koemn daar horen we dezelfde verhalen. Nu moet je dat niet al te serieus nemen want einde dag zien we toch dat die we tegenkwamen met zonder vis in de prijzen vielen.

Zelfs op de brug ligt een dikke bolus te wachten op Wim. Ik haal hier vier shadjes met loodkopjes uit het water en zo te zien aan de nylon lijn van dezelfde visser.

Dan verlaten we de vestinggracht en gaan vissen op nog ondieper en kleiner water midden in de wijk. Het laatste uurtje gaat beginnen dus maar een noodsprong en gokken op het geluk van Wim. Als we niet in het eerste uur een snoek vangen dan heeft altijd nog Wim in het allerlaatste uur het geluk aan zijn kont hangen de laatste wedstrijden. Tot nu toe dan.

Wij vinden het altijd wel gezellig nog even na te praten met de andere teams. Met een drankje en een hapje altijd goed geregeld. Dan de uitslag van vandaag.

Uitslag competitiewedstrijd Streetfishing Alkmaar 2026

Tijdens de eerste competitiewedstrijd streetfishing in Alkmaar werd er fanatiek gevist door 30 teams en gestreden om iedere centimeter vis. Met een totaal van maar liefst 889 centimeter vis was het een geslaagde wedstrijd waarin vooral snoek het verschil maakte. Twee deelnemers wisten hun persoonlijk record te verbeteren. Dit door een snoek van 112cm te vangen en een snoekbaars van maar liefs 86cm. Onwijs gaaf! Naast een mooie dag kregen de deelnemers een gave goodiebag van Baitnation en Lupagear. Lupa Gear sponsort voor elk deelnemend team een mooie startpakket met tungsten jigs, tungsten weights en end tackle

1e plaats – De zeebonker’s. Met een indrukwekkend totaal van 197 cm wist De zeebonker’s de overwinning binnen te slepen. Hun grootste vis (en de dikste vis!) van een knappe 112 cm gaf uiteindelijk de doorslag in het klassement.

2e plaats – VISVANGST. Team VISVANGST eindigde sterk op de tweede plaats met 167 cm, door twee mooie snoeken binnen te halen.

3e plaats – HookedUpNorth. Met 163 cm pakte HookedUpNorth het podium. Zij lieten zien dat één sterke vis het verschil kan maken in een spannende strijd om de top drie.

De deelnemers hebben stuk voor stuk gestreden op deze zeer koude maar mooie visdag. Ook de prijsuitreiking was weer een gezellige bijeenkomst en we kijken vanuit de organisatie uit op de volgende competitiewedstrijden. Tobias, Joey en Michael van SportvisUnie MidWest Nederland

De goodiebag van Lupagear die Freek Schoonderwaldt van BaitNation uit heeft gedeeld is waarschijnlijk Wim vergeten mee te nemen vanmorgen want we kunnen die niet meer vinden. Vandaar heb ik geen plaatje ervan kunnen maken voor dit verslag.

De meesten koppels komen uit het noorden en die zaten de gehele week al in de sneeuw. Voor hun was Alkmaar een verademing maar voor ons van beneden de rivieren maar en koude bedoening. Nu zien we waarom de meesten gelijk naar huis gingen. Het wordt er allemaal niet beter op qua weer.

Annet heeft soep gemaakt maar ik slaat die vandaag over. Wim heeft zelfs geen zin meer om zijn hengelmateriaal van achteren uit de auto te halen en door de sneeuw naar binnen te halen. Dat allemaal doen we morgen wel. Wat hebben we dan geluk gehad met het weer in Noord Holland.

Vandaag 20 december 2025 de laatste uit de serie van drie de roofviswedstrijd van HSV Ons Genoegen uit Spijkenisse

We willen het vandaag helemaal anders aanpakken dan als de laatste twee wedstrijden. Geen dood aas, ik heb het wel bij me natuurlijk als zekerheidje. Maar we gaan de gehele wedstrijd met kunstaas smijten.

Arie Meijer opent de wedstrijd met een tightlines voor iedereen en dan om acht uur stiefeld iedereen naar buiten. De één snel zelfs rennen naar de fiets of auto maar de meeste nemen alle tijd. Tuurlijk is mijn maatje de laatste die vertrekt uit het clubhuis.

Het is nog donker als we om kwart over acht op de pad gaan. We willen weer starten in Tinte op het randje van het parcours en dan langzaam afzakken richting Hellevoetsluis. Er is ook een roofviswedstrijd in Hellevoet georganiseerd door de Catfisch dus daar zal het wel druk zijn met predator vissers. Komt bij dat het heeft de laatste dagen niet geregend heeft. Het zal er wel weer niet stromen zijn we bang voor en dan zal het taai worden daar achterin de polder. Dus als we het Voornse Kanaal oversteken na Heenvliet besluiten we het daar in het haventje eventjes te proberen.

We zijn op deze stek eigenlijk al te lang bezig als dit we vooraf zouden gaan doen. Hit en Run dus snel alle duikers afvissen wilde we doen. Al ik dan hoor dat Kees Westdorp al een mooi op de mat heeft liggen en eentje verspeelt om dat zijn schepzakske verderop lag. Bij het slepen er naar toe verspeel die de Essox jammer genoeg. Wij gaan eerst aan de warme chocomel met koek. Heerlijk.

We gaan richting Tinte maar onderweg herinner ik me nog uit mijn tijd van de bruidsfotografie en portretten op locatie dat er hier aan de Hollemaarsedijk bij de Ooievaarsdijk een mooi plasje ligt. Ik heb daar nog een familie die aan dat plasje woonde groepsfoto’s gemaakt en heb toen een Melkbus gekregen van de vader des huizes voor in de studio. Ik heb em nog steeds. Hij had net zijn laatste koeien verkocht en ging met pensioen. Daar stond toen op een droog opstelling zijn melk gereedschap met zo’n hele grote filter en enkele bussen te schijnen. Ik heb er dus eentje gekregen en ziet er nog steeds als nieuw uit. In die grote schaal moest je van die papieren filters in leggen waar de melk voor de eerste keer wordt gefilterd. Daar heb ik als kind hele goede herinneringen aan in Markelo waar ik als kind ieder jaar met de gehele familie een weekje vakantie vierde en sliepen op de Delle in het hooi. Voor het grote ontbijt eerst melken. Dan de varkens en biggen en kippen voeren en op het land de gerst, tarwe, mais etc. binnen halen voordat er om vijf uur weer gemolken moest worden. Maar dat zijn hele andere avonturen.

Overal in de polder volgen we De Holle Mare omdat er de stroom in zit. Maar we zien geen futen of aalscholvers jagen dus we weten dat er geen aasvis aanwezig is hier in dit gedeelte van de polder. Gek want het is de enigste wetering waar het stroomt. In de andere sloten stat het sowieso nagenoeg stil.

Maar het is taai in de polder. Geen enkel leven te zien op het water en dat wil zeggen dat er ook geen vreten zwemt. We houden de polder hietr voor gezien. Stroomt het er eens een keertje goed krijgen we toch geen beet.

Als we dan onze weg verdergaan richting Hellevoetsluis komen we langs het nieuwe water in Kickerbloem3 waar we al wat wedstrijdjes hebben gevist met de VethsVK. Kleine witvis zit er genoeg dus waarom niet even proberen maar gek genoeg ook geen enkele watervogel te zien. We proberen het er een dik halfuurtje maar verder door naar achteren houden we het voor gezien. Wim zegt het is hetzelfde water als hier geen leven is waarom 500meter verderop dan wel. En hij kan het weten het6 is zijn visserij en ik heb nog veel te leren.

Op weg naar de 8vijver komen we langs een plasje in de kickerbloem. Ik heb hier al eens een snoekje gevangen zegt Wim en ik rtap op de rem. Dan proberen we dat dus ff. Ik pak een blinkertje met daar achter een shadje, Pieter een Shadje en Wim een plugje. En dan maar smijten en op allerlei manieren binnen draaien. Een schreeuw en dan heeft Pietertje een volger tot vlak onder de top meter een dikke boeg golf. Wim ziet dit en dat was dus een dikke zestiger. Wat jammer is dat dan. Weet je was een 8tje draaien is als je een volger is vraag ik aan Pieter. Ja dat gaat ik doen en even later hoe kan het flikt die dat weer tussen ons in en weer wordt de vis gemist. Wat jammer.

We vissen hier vaak met de veteranen dus ken het water wel een beetje. Als er predators zitten zal het op de beste witvis plekken zijn denk ik zo.

Dan hoor ik een schreeuw en moeten we Pietertje helpen met een gigantische snoek te netten. Tuurlijk lukt dat en onze missie is geslaagd. Ons jeugdige maatje vangt zijn eerste grote snoek. Nu nog ff leren de kiewgreep en dat is best wel een dingetje voor onze jeugdige kameraadje. Maar na goed uitleggen lukt het allemaal. Wat een sensatie. Onze missie is geslaagd.

Daarna nog de kleine vijver afgooien en ik heb kontakt met de karper visser aan de overkant. Nee hoor geen probleem en we vissen met kunstaas ook deze vijver af. Dan gaat de pieper af aan de overkant tijdens ook gesprek en kan die aan de bak. En terwijl ik zijn aanslag en kromme stok ziet heb ik ff geen dingetje waar ik mee bezig ben met mijn zwevende kunstaas. Heeye hoe kan dat is zit vast net nadat ik rustig dit kunstaas heb bewogen naar het oppervlak. Op de automatische piloot.

Ik tuig mijn lichte Michell stokkie op om mee te vissen. Een heerlijk setje om te zelfs te dropschotten en heb er al menig snoekje op gedrild. Maar een één meter 21cm is een ander verhaal. Die had ik ook helemaal hier niet verwacht tot dat die karper visser er over begon tegen Wim. Ik krijg dus tijdens dat we zitten te kijken naar een vette dril aan de overkant van een karpervisser. Ik tik mijn kunstaas weer wat omhoog terwijl ik naar de overkant kijkt en ik loop vast. Wat raar want ik tik em net omhoog. Bodem kan het niet zijn en zonder er bij na te denken terwijl ik naar de drill aan de overkant kijkt. Het is heel de dag al niets tik ik mijn hengel wat harder omhoog om van het vuil los te komen maar alles staat strak. Wim staat naast me en ziet alles gebeuren. Ik tik twee keer omdat ik denk ergens aan vast te zitten en we zien een grote kolk en alles is af. De gevlochten lijn zomaar rechtaf gebroken. Die was veel groter dan de vis van daarnet zegt Wim dan die net als ik die dikke rug heeft gezien boven water van die krokodil. Wat een soft. Horen we van die karpervisser dat er hier eentje rondzwemt van 1 meter 21cm. Dat moet em geweest zijn zegt Wim dan die em eventjes heeft gezien in vol ornaat na de aanslag naast me. Ik ben ontroostbaar en zal slecht slapen zodadelijk.

Nadat ik van hengel ben geruild die had ik natuurlijk gelijk mee moeten pakken. Die heb ik er voor gekocht om te vissen op dat soort snoeken op het Veluwemeer zie de verhalen met Ulf in de BassBusterHerinneringen. Maar ik had dit formaat vis niet verwacht in de woonwijken. Zo zie je maar weer. Nooit te oud om te stuntelen.

We hebben nog een een half uurtje dus vissen we de 8vijver af tegen beter weten in.

We zijn weer ruim voor half twee in het clubhuis om onze kaart in te leveren. Daar krijgen we te horen dat Pieter de grootste snoek heeft gevangen. Net twee cm groter als nummer twee. Die gaat met een mooie hand gemaakte jerkbait naar huis.

Voor iedereen twee kippen en de jeugd gaat met wat kunstaas en of een molentje of een hengel naar huis. Prima geregeld dus allemaal door de roofvis afdeling van HSV Ons Genoegen uit Spijkenisse.

Tuurlijk gaan we nog een goeie stek opzoeken. Heerlijk een frietje met een versnapering zo na het vissen. Weer een mooie afsluiting van een prima dag. Ik moet Arie Meijer wel bedanken hoor het is fantastisch wat die allemaal regelt voor die roofvis afdeling van HSV Spijkenisse. Sjappo dus. Volgend jaar doen we zeker weer mee en bedankt voor de twee kippen.

De pootjes bij de frietjes er was geen geen groente meer dus dat gooi ik er morgen wel in bij de karkassen in de soep. Nu een heerlijke bouillon dus en die smaakt voortreffelijk. Heerlijk.

Het verslag van Arie Meijer met de foto’s van Mike Piepenbroek

Roofvissen Ons Genoegen Nissewaard

Vandaag de 20e december de laatste roofvis wedstrijd gevist en dus was het zeer spannend om te strijden voor het roofvis kampioenschap 2025 van Nissewaard want er waren zeker 6 kanshebbers die er goed voor stonden om een gooi te doen wie de kampioen zou kunnen worden.

M.Pronk mag zichzelf een jaar lang kampioen noemen en nam het befaamde kampioensbord in ontvangst.

Ook de jeugd deed deze keer goed mee en die werden beloond met een mooie hengel of mooie spinmolen en de winnaar bij de jeugd Milan kon een komplete roofvis set in ontvangst nemen.

We willen graag Visvijver Bernisse bedanken voor het ter beschikking stellen van hen onderkomen en Hengelsport Schuurman voor het ter beschikking stellen van de prijsjes voor de jeugd.

Ook kreeg elke deelnemer 2 lekkere kippen aangeboden door de roofviscommissie om deze feestelijke dagen door te kunnen komen.

Vissers hartelijk bedankt voor jullie deelname want zonder jullie is er geen kampioenschap.

Vandaag 22 november 2025 haal ik Wim op net over zevenen. We gaan naar Haarlem voor de NK Streetfishing 2025 te vissen. waarvoor we ons hebben gekwalificeerd in Dordrecht. ( https://bassbuster.nl/2025/10/11/we-komen-3cm-te-kort/ )

Van Renzo van Berkum de tip gekregen om de auto in de parkeergarage te zetten bij het station ( https://bassbuster.nl/2021/07/13/vissen-met-tygo/ ). Dat was een hele goede tip. Van te voren aanmelden dan staat je daar de gehele dag voor 15€ i.p.v. 26,80 dat we vorige week betaalden. En dat wisten er dus meer. We zien er enkele mede hengelaars als we aankomen die zich al aan het omkleden en voorbereiden zijn.

Als we ons aanmelden in Renzo ons net voor. Wat leuk dat die er ook is. Die is met zijn maatje direct geplaatst op nummer achttien. Ze hebben vorige week ook voor gevist en een baars plekje gevonden. Nee verklappen doen ze die niet. Wel maken we voor volgend jaar weer eens een afspraak om te vissen in ons delta gebied. Dat staat.

Langzaam druppelen al onze concurrenten voor vandaag binnen in Grand Café Brinkman. Iedereen trekt gelijk zijn dikke bovenkleding uit. Want wat is het buiten guur en koud terwijl het hier heerlijk warm is.

We gaan er al steeds meer teams herkennen. Namen is nog wat lastig maar dat geld ook voor de tegenpartij neem ik aan. Freek Schoonderwaldt van BaitNation heeft er het volle vertrouwen in. Aan de dikke snoekbaarzen die ze met voor vissen hebben gevangen en zelfs een baars plek gevonden net als Renzo van Berkum met zijn maatje Mark van de Weerd en Arthur Langstraat die samen met zijn zoon mee vist. Die hebben dus hun huiswerk gemaakt. Natuurlijk zijn het geduchte NL teams streetfishing koppels Daniel Weyers en Dennis Nijenhuis er ook bij net als Gerben Jorritsma met zijn maatje. Die doen al zolang mee met dit spelletje die hoef je niets meer wijs te maken. Die hebben al menig WK meegemaakt om ons land te vertegenwoordigen.

Alisha neemt nog een de belangrijkste punten met ons door en er zijn bruggen waar je niet vanaf mag vissen. Wel bij een fietspad die onder een viaduct door gaat waar dat dan ook mag zijn. Misschien wel handig om op een scherm een plattegrond te projecteren. Want de meesten komen hier niet vandaan en zouden niet weten waar die brug etc. dan ook is. We zien het wel en met zoveel controle komen we daar vanzelf wel achter.

Wegens dat er markt is starten we op de “Gedempte Gracht” al bij het kanaal “Spaarne” in zicht met de grote kerk op de achtergrond voor een sfeerplaatje. Er moet natuurlijk een groepsplaatje worden geschoten en dat gaat nu niet op de grote markt doordat er marktlui hun waren staan aan te prijzen in die gure koude weer.

Het parcours is best wel groot en dat loop je niet zomaar ff af. Het is heel belangrijk van te voren een plan te maken. Meer dan de helft neemt dat altijd bloed serieus en als dan de toeter gaat dan moeten sommige hoor ik van Daniel Weyers een half uur rennen om als eerste op hun uitgekozen stek aan te komen. Daniel heft zelfs gisteravond nog gevist weliswaar zonder haken of de snoeken opgestapeld lagen in zijn slootje. Gisteren nog enkele snoeken er aan de gehad. Je hoefde maar de spinner door de school aasvis heen te trekken en meerdere snoeken volgde het kunstaas horen we later.

Het is altijd weer een zenuwachtig gedoe. Iedereen wil als eerste gaan rennen. De wedstrijd duurt van tien uur tot drie uur maar elke minuut dat het aas niet op de juiste plek ligt valt er niets te vangen laat staan op te meten. Dus de cracks die al vele malen hebben voor gevist hebben en dit niet de eerste wedstrijd voor ze is in Haarlem en dus weten waar ze de mosterd moeten halen staan vooraan te trappelen van ongeduld.

Naast me staan ouders die hun zoon of dochter vanmorgen hebben gebracht. Zo ook een moeder uit Friesland. Dat lijkt ver maar die heeft er net zo lang over gedaan om hier te komen als wij dat hebben gedaan. Ik vraag of de professionele fotograaf daar blijft staan midden op de straat. Wil je me er niet op hebben dan want dan gaat ik wat naar achteren maar dat wil ik dus juist wel voor het filmpie zeg ik dan en stap twee passen naar achteren. En dan gaat het ineens snel. De toeter gaat een minuut te vroeg. Altijd weer ben je bijna te laat om op start te drukken op mijn fototoestelletje maar het is weer gelukt.

Ik film altijd de start. Die fotograaf heeft wel lef om daar zo laag te gaan zitten. Alles voor een leuk filmpje en plaatje. Dit is een schermafbeelding van het filmpje van mij. Het staat op de Fb pagina van me te vragen om een duimpje.

Wij willen eigenlijk starten waar ik dat snoekbaarsje ving vorige week of de stek bij die groene draaibrug waar we twee baarzen fopten.

Maar wat schets onze verbazing als we bij de groene brug aankomen dan is iedereen doorgelopen. Dus we beginnen hier. Dat begint verdomd goed te lijken op onze wedstrijd in Dordrecht. Toen was ook iedereen doorgelopen en ving ik een dikke snoek bij de tweede worp in de eerste de beste sloot ( https://bassbuster.nl/2025/10/11/we-komen-3cm-te-kort/ ). Maar de twee die voor ons lopen denken er hetzelfde over. Dus gaan we echt naaste de brug staan. Wetende dat een kleine veertien meter voor de brug er een ondiepte is van de boten die daar gas geven als ze de draaibrug doorkomen om de bocht te nemen naar de volgende brug. Dat is het voordeel van voorvissen. Maar daar staan die twee andere medevissers al. We moeten zelfs even een halve meter uit elkaar vindt een strenge controleur op de fiets. Soort van bromsnor type. Tien meter uit elkaar heren. De jongens vertrekken al eerder maar na een klein uurtje met van alles soorten kunstaas alles uitgevist te hebben houden wij het hier ook voor gezien.

Bij de volgende brug “De Lange Brug” is eigenlijk een kruispunt. Links voor de brug waar ik vorige week dat snoekbaarsje ving gaat dat ondiepe water richting centrum en dat rechte water op de foto naar de “Leidse Vaart”. Aan de overkant daar is het druk en die twee op mijn “plekkie” daar ziet het niet naar uit dat die gaan vertrekken. We zien er ook velen die richting die woonboten lopen aan de overkant na die hefbrug. We veranderen ons plan en gaan richting de Leidsevaart.

Dus na een uurtje een tenniselleboog te hebben gegooid en menig shadje, enkele blinker soorten en dropshot gewichtjes prijs te hebben gegeven aan deze stek. We vertrekken hier na een heerlijke warme bak koffie gescoord door Wim bij een vis restaurant aan de overkant van de weg Fishbar Monk met een wel hele vriendelijke bediening.

We slaan toch maar richting de Leidsevaart af, lopende langs de Kampervest en Gasthuisvest. Want aan de overkant richting de woonboten op het Spaarne zien we wel heel veel vissers lopen. Wij dachten vorige week ook daar de mosterd te vinden. Later horen we dat bij een overhangende bloemenstruik bij één van die woonboten kleine baarsjes te vangen waren.

Maar in de Veste grachten is het amper een metertje diep in het midden. Wel donker water en we horen dan ook later van een controleur dat het normaliter veel helderder is. Dit water loopt naar de vestinggracht die we op het oog hebben. Steeds zeggen we weer we lopen in één keer door naar het wat bredere water de Leidsevaart nu maar kunnen toch steeds het niet laten zo’n bruggetje eventjes af te gooien op een verloren predator. Het wel moeilijk als we aan de Leidsevaart aankomen om geen gebakken vis te bestellen. Het is er druk en die cabine staat vol met mensen. Maar ik ben sterk en gaat verder met mijn smijtwerk. Het zou ook teveel tijd in beslag nemen met je beurt daar af te wachten.

We zien ook helemaal geen leven van aasvis of jagende watervogels want die moeten ook eten. Nee ik geloof niet dat er dan predators opgestapeld liggen om sowieso honderd hengelaars die met deze wedstrijd mee doen een pleziertje te gunnen. Ze liggen denk ik apathisch zonder enig interesse op de bodem en je moet em direct aangooien die nog er zijn. Boven op zijn kop dus zijn territorium. Nee zijn ambush plek. Want aasvis zien we ook niet hier in die sloten. We zien wel een heleboel lokale vissers en vooral jeugdige die voorbijkomen meestal op de fiets. Dus er wordt wel fanatiek gehengeld hier in Haarlem.

En terwijl ik weer op de alweer laatste brug staat voordat we weer bij kanaal Spaarne zijn en met een zwiep onder door naar de andere kant gooit smijt met mijn dropshot montage. Doet Wim dit keer een grote Mepps blinker aan de spelt en smijt die de vaart in over de lengte in het midden en boemm eindelijk een vastloper. Geen tik, geen dreun gewoon je denkt ik zit ergens aan vast zegt Wim dan later. Als een dweil komt die de eerste meters mee maar dan heeft die door dat er iets niet klopt. Drie vier keer gaat die er vandoor het lel door. Maar die aanvallen worden vakkundig gepareerd door mijn maatje met zijn ellenlange jaren ervaring met dit soort rakkers. Wat zijn we er blij mee. Het kan dus wel. Het is even lastig met die hoge kanten om de vis te netten maar met die lange steel lukt dat ons natuurlijk. En onder applaus van toeristen en bewoners die zijn gestopt en meekijken kunnen we de vis landen. Dat is altijd wel heel erg leuk van dat streetfishing en we moeten natuurlijk even op de foto. Zo zijn we ook bekende in Japan en China etc want verstaan doen we die luitjes niet die een vlaggetje volgen.

Alle kou ondanks zeven lagen kleding, zere voeten, een lamme werparm, gevoelloze vingers zijn we vergeten. Het kan dus wel en we weten van de andere vissers dat er bar weinig wordt gevangen. Zouden we ons nu in de top tien kunnen vissen wat onze droom is voor vandaag. Dan moeten we er zeker nog eentje bij vangen. Wie weet is het bijt uurtje hier op deze veste aangebroken. En weer vol met goede adrenaline stoot gaan we het laatste uurtje in. Zo vaak wordt het beslist in dat laatste kwartiertje. Daar weten we inmiddels alles van. ( https://bassbuster.nl/2024/06/15/yamaha-pro-fishing-cup-dag-1/ ) We hebben al eens in de laatste minuut de winnende baars gevangen van 51cm.

We zijn weer terug ter hoogte van de parkeergarage waart we vorige week stonden. Maar op de kade is het druk en boven op de brug daar kan je eigenlijk niet goed vissen. Dus draaien we ons om en steken de weg weer terug over. Voor het politie bureau vissen we de laatste tien minuten vol zonder succes dus. Jammer.

We besluiten eerst weer naar het station te lopen om onze spullen in de auto te gooien. Mijn rugtas is half zo vol als vorige keer dat leer je wel maar ben toch blij als alles in de auto ligt en we onbepakt naar de Grote Markt toe kunnen lopen. Het meetlint en de armband weer inleveren bij Tobias en ons opwarmen boven in Grand Café Brinkman met een hapje en een drankje. Naar alle sterke verhalen luisteren en wij kennen ook nog wel wat anekdote om er aan toe te voegen.

Het is een verademing als we binnen stappen en een deel van de kleding uit te kunnen trekken. Wat was het koud vandaag. Ben uitgenodigd om de laatste anderhalve week van dit jaar op Bonaire te komen vissen en ik weet nu al dat dat goed gaat komen. Het was afzien vandaag qua klimaat komt natuurlijk bij dat we de vis niet konden vinden. Op de plekken waar we ze wel vingen vorige week daar blinkten ze vandaag uit in afwezigheid, ze waren vandaag voor ons in ieder geval niet te vinden. Maar daar hadden meerdere teams last van. Daniel gisteravond nog op zijn gevonden stek enkele snoeken aan een haakloze spinner gehad en vandaag was zijn uitgekozen water rimpelloos. Alle predators stonden op uit waarschijnlijk door de weersverandering. Het zou vanavond zelfs gaan sneeuwen.

Dan nog een aandoenlijk moment voor onze TV BN’r die onze Haagse vriend moet doen vergeten en het programma VisTV naar een hoger plan moet trekken. Die moet geregeld op de foto met jeugdige kijkers.

Rest nog de uitslag en met onze 74cm komen we terecht op de zeventiende plek. Wat jammer dat we geen baarsje konden scoren maar aan de andere kant laten we gerenommeerde vissers onze hielen zien. Zo slecht hebben we het dus niet gedaan onder de vijftig koppels. Maar 35 koppels hebben wat kunnen vangen van de vijftig. Dat zijn dus minimaal 30 hengels met kunstaas want de meeste teams hebben maar één vis kunnen aanbieden net als wij die zes uur geen beet hebben gehad. Van de punten telling snap ik niet zoveel en kan het ook niet uit leggen want er is niets over te vinden.

Ze vertellen ons wat ze hebben gedaan. Anders dan het merendeel van de concurrentie zochten Daud en Jeffrey direct een bewezen snoekstek op in een verre uithoek van het parcours. “Werpend met groot kunstaas haakte ik al snel een grote vis, maar die schoot helaas los”, blikt Daud terug. “Binnen een kwartier was het alsnog raak en een half uur later ving ik de tweede grote snoek – beiden op een kleine shad die ik heel traag viste. Met deze vangsten ‘op zak’ schakelden we over op baars, maar dat liep in eerste instantie voor geen meter. Ook bij andere deelnemers verliep het baarsvissen ronduit slecht. Op zichzelf niet verrassend, want ook de dagen voor de finale vielen de vangsten in Haarlem al tegen.” Jeffrey en ik kennen veel van die hotspots ook goed, omdat we al jaren regelmatig in Haarlem vissen – soms samen, maar ook regelmatig afzonderlijk van elkaar.” Puttend uit hun Haarlemse stekkenkennis zochten Daud en zijn broer een plek op bij een brug in het centrum van de stad. Stijf onder de kant, tussen de woonboten en wal, ontdekten ze een grote school met baarzen. “Het duurde even voor we doorkregen dat onze softbaits – gemonteerd op lichte jigkopjes en shadjes variërend in lengte van 3,5 tot 10 centimeter – vaak wel tien tot vijftien tellen echt doodstil moesten hangen. Maar toen we die code eenmaal hadden gekraakt, liep de teller snel op. Onder een brug iets verderop vingen we vervolgens op dezelfde manier de laatste serie baarzen, waarmee de wedstrijd wonnen.”

Uitslag top-5

1. North Side Jigg Junkies, Jeffrey Kalschoven en Daud Kalschoven, 277 punten;
2. Pike hunters – Patrick Kosse en Pieter Weij, 248 punten;
3. Gebroeders Vis – Robin Portijk en Noa van den Borg, 206 punten;
4. Hosselbaars – Bart van de Walle en Johannes Elzinga, 181 punten;
5. Baldhead Predators – Remy Demouge en Ronald van Steijn, 153 punten.

Joepie, we Wim en ik zijn gekwalificeerd voor de kampioenswedstrijd voor NK Streetfishing op 22 november a.s. in Haarlem. De snoek in Dordt de zevende plek op één van de de selectie wedstrijden brengt ons toch op de 34e plek van de 50 deelnemers die gaan strijden om het NK van Nederland. We hebben er zin an

Helemaal niet meer op gerekend we kwamen bij een selectie wedstrijd in Dordrecht met 50 man toen drie centimeter te kort zoals ik heb beschreven in de BassBusterHerinneringen ( https://bassbuster.nl/2025/10/11/we-komen-3cm-te-kort/ ). Zo dicht lag alles toen bij elkaar. Wat een soft einde van de dag dat we die paar centimeter gewoon ’s morgens hebben weg gegooid van we vangen er zo nog wel een paar omdat de app. nog niet werkte van Wim’s zijn telefoon. Er zaten er ook zoveel maar met dat zakkende water werden de visjes steeds kleiner. Weer een leermomentje beide telefoons de app. zetten dus.

Als je dan deze mail krijg maken we een vreugde dansje.

Als we de deelnemers lijst zien dan staan daar wel namen bij hoor. Cracks die al menig wedstrijdje hebben gestreetfisht zal ik maar zeggen. Teams die al veel vaker met dit bijltje hebben gehakt. Wim gaat eind van het jaar met pensioen en dan willen we ons toch wat serieuzer met deze tak van de hengelsport gaan bemoeien want we vinden het beide toch wel leuk aan het worden. Dit zal onze vijfde wedstrijd gaan worden dus we gokken een beetje op onze geluksfactor wat te vangen en een dan een beetje mee te doen om de prijzen. De grootste van een soort misschien daar gaan we voor. We gaan het zien. In ieder geval een leuke dag er van maken. Wim heeft het nu nog te druk met de zaak af te handelen om voor te vissen laat staan er eerst ff te gaan kijken. Dat helpt ook niet mee natuurlijk er blank in gaan op de beelden van google.