Vissen in je korte broek dag 9

1 januari 2026/0 Reacties/in Avonturen, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*10.00 uur. Vandaag beginnen we ten noorden van Kraldijk.*

Allereerst iedereen Happy NewYear en Tight Lines voor 2026. We gaan vandaag donderdag 1 januari 2026 wat later dan we gewent zijn naar de haven op de rand van Kranenburg richting Salina. Dat is zo’n tien minuten rijden naar de andere kant van de stad. We hebben er al een keertje gekeken en ook al eens gevist maar nadat we die al drie generatie wonende local zal hem “de pensionaris” noemen wat ben zijn naam vergeten. We komen hem nogal eens tegen hier op het eiland tijdens onze vissessies en hebben steeds een leuk gesprek met hem. We hebben hem zien vissen hier van de week toen we terug kwamen van de hengelsportzaak dus we weten nu wat we moeten doen. Het is een bekende stek onder vissende bewoners en allemaal al ze langs komen proberen ze het toch hier nog ff horen we van hem. Dat verhaal ken ik wel er zijn stekken die je gewoonweg eventjes probeer als je aan het vissen ben. Die zijn gewoonweg hot spots dat heb ik thuis ook. Nooit overslaan altijd ff proberen.

Ik gaat het proberen bij het sluisje wat vanaf de haven onder de weg doorloopt en Marco gaat proberen een Tarpon te vangen het meertje. Want die zitten er zegt de pensionaris. Ik heb er eergisteren nog eentje verspeelt. Hij wil ze niet eens vangen want ze zijn niet eetbaar maar Marco heeft op deze krachtpatsers zijn zinnen gezet deze vakantie er eentje te vangen. Dat is in al die jaren dat die hier komt nog nooit gelukt en dit jaar moet dat dus gebeuren. Blij dat ik er getuige van mag zijn.

*10.15 uur. Natuurlijk worden we weer uitgefloten door onze buren als we instappen*

Alle vissen zijn hier heel moeilijk te vangen weten we van de pensionaris die we gisteren zagen vissen met levend aas. Dat ving die zelfs bij de zoutmijnen. Het zit er helemaal vol mee hier maar zelfs die valt het niet mee ze te vangen. die gevinde rakkers weten dus waar Abram de mosterd vandaan haalt.

*11.13 uur. Eindelijk de code is gekraakt.*

En dat klopt wel, met de dropshot kan ik er geen eentje vangen. Heb er alle kleuren en grote van drie millimeter tot vijf centimeter aan gehangen maar er is alleen interesse in mijn warteltje net als bij ons vissen op die roofbleitjes van tien, twaalf centimeter die dan het dobbertje aanvallen i.p.v. de made aan de haak.

*Vissen zie je zo liggen tegen de stroom in onder die balk.*

Ik gaat ons oud brood strooien in de stroom en uiteindelijk ziet ik dat het soort dat ik wil hebben het begint te eten. Er zitten hier wel vijf verschillende scholen visjes en die gestreepte zijn de beste aasvisjes weten we van de pensionaris maar die kan hij zelf niet vangen ook niet met een kruisnet hier. Die zijn supersnel. Als tweede in het rijtje beste aas zijn die met een lichte gele streep op de flank lijkt een beetje op een roofbleitje.

*Weer opnieuw beginnen en aasvis vangen. Maar ik weet nu hoe dat moet.*

Maar na dik een uurtje aankloten heb ik dan toch eindelijk de eerste en gaat ik van haak wisselen. Aasvisje eraan en onder de balken gooien met een groot dropshot loodje. Zodat het visje net als de rest tegen de stroom in bijna stilstaat en zwemt. En jawel hoor al snel heb ik er iets aan hangen maar die wil je niet vangen. Alles wat er aan die vis zit is zwaar giftig en daar wordt je knap ziek van. Dan is je vakantie gedaan.

Weer de truck met het brood en ik kan al is het met moeite er nog een paar vangen en hup in de in de koelbox. En met flink brood strooien kan ik er daarna meer vangen. Waar onder ook hele mooi gekleurde. Maar daarin zijn die grote predators helemaal niet in geïnteresseerd. Ziet ze gewoon er om heen zwemmen.

*Weer eentje. Ze zijn bere sterk, uitkijken dus.*

Onze vriend de pensionaris vertelde al dat die stekelige vis je moet onthaken door er een emmer op te zetten zover dat je bij de haak kan zonder de vis aan te raken. Want de vis aanraken dan is het gedaan met je vakantie en hoop je dat je het ziekenhuis kan vinden. Want het is geen spartelen meer hoor wat een kracht heeft die vis. Die draait alle kanten op om je te kunnen steken. Bij Marco wil het ook niet vlotten. Zeker niet die Tarpon die boven aan zijn lijstje staat. Wel steeds na de eerste worp met kunstaas wel vijf, zes volgers van dikke veertigers. De vissen die we vangen om ’s avonds op onze barbecue te gooien maar dan wat groter. Maar al na de tweede worp zijn het er twee of drie en daarna kennen ze het kunstaas wel. Veel wisselen dus en steeds anders binnen draaien.

*Zelf verkopen die locals deze vissen die voor de haven liggen te souperen. Je weet niet wat die booteigenaren allemaal lozen zegt die lachend aan de andere kant van de sluis in de haven.*

Terwijl ik er een aasvisje aandoet en in wil gooien jagen er net wat grote vissen dik in de tachtig centimeter door de school visjes heen en ik gooi direct mijn visje er tussen. Jawel hoor één van die dikke gasten pakt mijn aasvisje en schiet gelijk de sluisje in met dopschot loodje en al. Dat loodje moet wel want het stroomt er zo hard dat ik dat visje anders nooit in de stroom kan houden tussen de andere visjes. Ik wacht ff maar de lijn blijft lopen en ik weet niet hoe het er onder de weg er uit ziet. Ik laat strak lopen en slaat hard aan. Immers als we zien voor onze voeten als zo’n vis die ik wil vangen een aasvisje grijpt die in één keer is verdwenen. De haak moet door het visje hen geslagen wordt en jawel hoor, hangen ik kan aan de bak. Wat en bruut geweld aan de andere kant van de lijn. Een paar meter kan ik winnen om weer een metertje te verliezen maar dan schiet de haak los en ik ziet het aasvisje met de stroom meekomen vanonder het sluisje. Wat een deceptie. Weer een grote vis die ik verspeel. De zoveelste deze week. Dat doet pijn en die adrenaline stoot duurt nog wel ff. Die dreunt nog een paar uur door en weer zal ik vannacht over een kromme stok dromen.

*12.11 uur. Zo kost het alleen maar aasvisjes.*

Met de overgebleven aasvisjes krijg ik geen beet meer terwijl ze vaak genoeg door de school visjes knallen maar in het helder water zien we dat ze mijn visje met haak gewoon negeren terwijl de visjes er om heen de sjaak zijn. Wel weer zo’n gestekelde ridder. Dat dan weer wel dus uitkijken met onthaken. Ik heb net gewoon geluk gehad dat er meerdere tegelijkertijd door de school heen joegen en er eentje zich vergiste en mijn aasvisje met haak greep. We houden het voor gezien op deze stek. Het wordt ook knap warm we gaan richting strand waar in ieder geval een strak windje staat. We komen het zeker nog een keertje proberen want honderden visje die in de stroming staan en er zo af en toe van die grote vissen door knallen is alleen al een gaaf gezicht en dat allemaal op twee meter voor je voeten. Dan zie je dat er heel wat aanvallen moeten gebeuren voordat die er weer eentje hebben.

*12.36 uur. We gaan een koelere plek opzoeken.*

We gaan weer naar dat gepen plekje waar we zo succesvol waren twee dagen geleden. Na een paar uur vissen zonder succes willen we aanbeten voelen en dan maar gepen vangen dus. Dat is ook gaaf. Daar was elke worp raak. Dat is aan de andere kant van Kralendijk net voorbij de zoutmijn ook aan de West kant van Bonaire.

Als we er aan komen vandaag zijn er ook veel duikers maar de meesten komen het water uit. Want als ze er al snorkelend over je stek heen zwemmen moeten we weer eventjes wachten op aanbeten. Maar daarna is elke worp enkele aanbeten totdat er eentje blijft plakken.

*We vissen naast de doorgang naar de zoutvelden.*

*13.39 uur. Zicht op de zoutmijn en daar achter ligt Kralendijk.*

Ik begin eerst met een klein poppertje. En dat gaat verrassend goed. Want ik ben bijna door mijn delta visjes heen. Heb er nog eentje zonder puntje met dat schoepje op zijn staart. Gelukkig heb ik er flink wat van meegenomen maar liggen nu nog in het huisje ziet ik. De dozen met pluggen zijn eigenlijk nog niet open geweest. Nog maar een enkele keer uitgeprobeerd maat tot nu toe zonder succes. Maar na tientallen gepen en een veelal meer aan missers eindelijk een vis voor de BBQ vanavond ons avondeten want vandaag nieuwjaarsdag zal er niets open zijn op Bonaire.

*Tja, en visplekken waar je het diepe kan bereiken stikt het ook van de duikers.*

Het is hier een en al duikscholen en eigenlijk langs de gehele kust is niet meer te vissen na tien uur. Waar je er niet vanaf de kant in kan liggen de boten me tientallen duikers. We spreken net een Nederlandse schone die hier woont en me mooie onderwater beelden laat zien van dolfijnen. Volgens haar zijn dat allemaal sukkels die duikers. Ze maken veel te veel herrie. Springen met z’n allen van die boten, zwemmen in colonne en als dan de voorste wat ziet gaat die er boven op zwemmen. Die anderen zijn dan allemaal te laat. Zo dom. We nemen het zomaar aan want ik heb helemaal niets met zwemmen laat staan duiken. Wel eens geprobeerd hoor te snorkelen in Indonesië maar ik dronk de gehele Atlantische Oceaan op. En zo’n dort had ik nu ook weer niet. Sterker nog van dat zoute water krijg je alleen maar meer dorst.

*Het zijn wel mooie gepen die we vangen.*

*13.43 uur. Elke worp is de ene na de andere aanbeet tot dat er eentje te gulzig is.*

De dozen met pluggen zijn eigenlijk nog niet open geweest. Maar na tientallen gepen aanvallen en een veelal meer aan missers eindelijk een vis voor de BBQ vanavond ons avond eten want vandaag zal er niets open zijn op Bonaire.

Wanneer je kunstaas het water raakt ver weg richting talud naar het diepe springen er meters vandaan je popper de gepen in de lucht. Die horen wat vallen en vallen het dan met z’n allen aan. De ene na de andere zware tik voel je dan. Als je er gericht op zou vissen bijvoorbeeld een Abberdeen haakje met een dobber en een reepje vis er onderaan dan vang je er geen tientallen maar een veelvoud daarvan in en half uurtje.

*Leuk om te vangen en wat een capriolen halen die onderweg uit.*

Je moet ze van ver halen en je verliest er dan vaak eentje maar direct pakt een andere dan het kunstaas. Zijn maatjes volgen hun gehaakte vriend steeds tot aan de kant. Misschien verliest die zijn maaltijd wel dan duikt de rest er bovenop.

*Tegen het zonnetje in is wat lastig met dit compactje dat ook tot vijf meter onder water is te gebruiken.*

Linkerfoto is de zoutmijn te zien daar waar de schepen komen te liggen en met een dikke transportband komt dan het zout vanaf de andere kant van de weg waar de zoutvelden liggen. Op de rechter foto de andere kant op kijkend ziet je de doorgang naar de zoutvelden.

*Dan ook nog wat voor op de BBQ vanavond*

Dan toch ook nog wat voor ons avond maaltje ook. Daar zijn we intussen aan verslaafd geraakt. Heerlijk zo uit het water schoon maken en op het houtskool vuur. Veel lekkerder dan die droge zooi in een restaurant en we vergeten dan maar de groente en frietjes. We nemen wel een visje extra tot ons.

*Wordt plotseling druk om ons heen en nu zijn het eens niet de duikers.*

Maar dan komt er een familie chinezen naast ons staan die ons goed zien vangen en gelijk lopen de langste drastisch terug. Zal niet aan die gasten liggen maar we vangen nu zo nu en dan een geep i.p.v. elke worp een tiental aanvallen te moeten pareren. Ik gaat wisselen van kunstaas naar reepjes vis onder en langzaam zinkende Bomberta dobber van 50gram. Daar gooi ik met gemak 90 meter mee met windje mee. Dat is spektakulair daar een aanbeet te krijgen op de rand naar het diepe. Eventjes langzaam laten zakken en meestal is het dan al raak. Zo niet schokkend, gelijdelijk, met rukjes, snel, langzaam binnen draaien telkens anders en onderweg wordt het reepje vis dan zeker gegrepen. Maar we en inclusief die chinezen zijn de vangsten plotseling veel minder geworden. Zo nu en dan een geep.

*Daar kan je beter niet op gaan staan zegt Marco dan.*

Daarom is goed schoeisel essentieel hier met vissen. En dat zou ik maar doen want als je per ongeluk op zon stekelige rakker stapt en die naalden door je zool van je schoen steken dan kan je de rest van je vakantie uitzieken na een bezoekje aan het ziekenhuis. Marco prikt een lege op een schelp om hem van dicht bij te laten zien. Ik maak de vissen vast schoon terwijl Marco vast naar de auto gaat. Als ik het dan toch niet kan laten en nog twee keer ingooi met de laatste reepjes geep en toch nog eentje kan vangen. Draai ik me om en is de emmer ondersteboven geraakt door een golf. Heel de inhoud is weg. Het water komt over de stenen heen en stroomt dan best wel hard achter ons weg richting die uitgang naar zee links van me. Gelukkig ligt het mes er nog wel onder water. Dat wordt dus maar één geep voor vanavond.

We krijgen trek en gaan naar een eetstalletje. Er zit een Hollander in die vorig jaar is getrouwd in juni toevallig de warmste dag met 30 graden in Nederland. Stond er vorig jaar een fooien mand om zijn trouwdag te bekostigen op de plank bij het stalletje. Zijn vrouw staat nu achter de kachel en hij helpt de klanten voor het stalletje en praatjes heeft die zat. Een waterval aan woorden over de beste broodjes van Bonaire. Hij heeft twee soorten broodjes en vraagt aan zijn vrouw of er nog twee zijn. Want hij staat hier van tien tot drie uur en het is al half vier.

*15.32 uur. We hebben er reuze lol aan dat stalletje.*

Jawel hoor de laatste twee zijn voor ons en na ons worden klanten inderdaad weggestuurd. Hij heeft broodjes met beef en vis. Die vis is en plaag op Bonaire de Lion Fisch of Koraalduivel die eet het koraal op en heel veel broed en jonge vis. Hij steekt een heel verhaal op maar voor mij onbekende story dus komt die tot de conclusie dat ik dan beter de hamburger kan nemen. Zeker als ik dan hoor dat zo’n broodje 38 dollar kost. De twee broodje beef krijgen we voor 35,75 dollar. Marco die de pot vandaag bij zich heeft zegt gelijk van mij geen fooi dit jaar want heb een jaar geleden al gedoneerd voor je bruiloft. Ja ja, zeg ik dan het valt natuurlijk niet me om wat over te houden met deze prijzen voor een broodje. Maar vele malen horen we dat die broodjes de lekkerst zijn van heel Bonaire. Als ik vraag aan kokkie of ze er lang op heeft moeten oefenen zit daar toch jaren recherche in moet ze lachen. Als die vis dan zo’n plaag is zouden ze die broodjes gratis moeten weg geven opper ik dan maar nee dat gaat niet. Thuis natuurlijk ff opgezocht.

De naam koraalduivel (Spaans: pez león, Engels: lion fish; “leeuwvis”) verwijst meestal naar schorpioenvissen van het geslacht Pterois. De taxonomie van de schorpioenvissen is echter nogal ingewikkeld en er bestaat geen consensus over. Verder wordt de Nederlandse naam koraalduivel ook wel gebruikt voor vissen uit andere geslachten van de Scorpaenidae zoals Parapterois, Brachypterois, Dendrochirus en Ebosia.

De koraalduivel is een tropische vis die oorspronkelijk alleen in de wateren van de Indische en Grote Oceaan voorkwam, maar vermoedelijk door uitgezette huisdieren ook in de Caraïbische Zee en de Rode Zee en de Noord-Atlantische kust van de Verenigde Staten zijn terechtgekomen. Ook komen ze bijvoorbeeld voor in de Middellandse Zee. In al die locaties vormen ze een groot gevaar voor andere vissen aangezien de koraalduivel alle jonge vissen eet. Er zijn speciale programma’s opgesteld om dit dier te bejagen in de gebieden waar hij van oorsprong niet thuishoort of roofdieren zoals de tandbaarzen en barracuda’s te ’trainen’ om de koraalduivel te bejagen.

Sinds 1971 is speervissen op Bonaire streng verboden. Maar op de koraalduivel mogen lokale mensen met de speciale ELF-speer jagen, waarvoor ze een vergunning hebben.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

*Zitten we recht voor de ingang van de landingsbaan.*

Dan plotseling een klere herrie. Komt er een propeller vliegtuigje vlak over ons heen scheren. Zitten we voor de landingsbaan dat achter ons net over de weg heen is daar is de landingsbaan. We schrikken ons een hoedje.

*Dit zouden de beste broodjes van Bonaire moeten zijn.*

Met wat zout en peper er over heen te hebben gestrooid is dit goed te doen. Beetje veel vet blijft er achter en ik heb wel wat doekjes nodig om mijn handen weer schoon te krijgen voordat ik de auto weer in kan stappen. Snap nu ook dat de meeste broodjes worden ingepakt en in de auto of thuis worden opgegeten want binnen no time ziet alles zwart van die dikke grote vliegen. Getver de getver dat dan weer wel. Toch staat er een grote stapel zeker een meter hoog van die bordjes. Die en die er mee worden genomen moet dit toch een goed tentje zijn. Dus er worden heel wat broodjes verkocht hier op het strand van tien tot drie uur.

*Die zien alles wat er gebeurt op die grote plas water.*

We gaan een biertje doen thuis om dat allemaal weg te spoelen en wachten op ons uurtje voor de duister invalt. We moeten ons avond eten nog vangen want restaurants zijn niet open vandaag de eesrte dag van het nieuwe jaar. We wachten eigenlijk te lang weer door dat heerlijke koude biertje thuis dus zijn we eigenlijk een half uurtje te laat bij het water terwijl het naast ons huis is. Er zitten twee buren tussen. En op de hoek aan het water bivakkeren Remco, Mischa en dochterlief Lola uit Nunen. Die hebben we al ontmoet toen we tegelijkertijd aankwamen alweer zeven dagen geleden. Wat gaat de dagen toch altijd snel op vakantie

*18.11 uur. We hebben dus wat spektakel op het water gemist vandaag*

Als we de hoek omlopen wordt Marco gelijk aangesproken door de familie. Ze laten ze filmpjes zien van springende tonijnen en zwaardvissen een dikke 60 meter uit de kant tussen de boeitjes waar de bootjes aan vast liggen 40 meter voor die diepe rand. Die kan je zien waar het water ineens donker blauw is tot aan het zwart toe.

*Wat een spektakel is er op die filmpjes te zien.*

Ik krijg van Remco een paar dagen later de filmpjes als die komt kijken of voor volgende keer ons huisje wat is om te huren. Je ziet grote vissen door het water knallen maar daar onder moeten er nog veel meer zwemmen. Want de aasvis zie je overal springen en het water bruist gewoonweg in grote cirkels terwijl de kraanvogels van bovenaf zich er aan te goed doen en duiken in de scholen visjes. Wat een spektakel weer. Remco bedankt voor die filmpjes.

*18.15 uur. De eerste worp is al gelijk raak.*

De eerste worp is alweer gelijk bingo eerst nog een misser maar dan is de eerste binnen. Wat gaat dat toch goed met die deltavisjes. Zijn echt mijn toppertjes hier op Bonaire. We kunnen wat eten zo dadelijk. En terwijl Marco nog bovenaan bij het huisje staat de filmpjes te bekijken krijg ik heel ver weg weer een verschrikkelijk beuk er op mijn tweede worp. Dat is zeker een grotere vis maar het komt best wel makkelijk mee. Zal dus wel weer zo’n zelfde vis zijn maar een dikke 25 meter van me vandaan op het ondiepe gaat in en keer de lijn naar rechts een witte streep achter latende in het water en een gierend slip van mijn PennAtlantis 5000. En die staat best wel stevig vast veel zwaarder afgesteld als thuis. Dat is hier wel nodig want een vis van veertig centimeter knalt er door heen waar een sterke dikke metersnoek op het Haringvliet moeite mee heeft.

*18.35 uur. De Duisternis valt hier net zo snel in als op Indonesië.*

En dan moet ik alle zalen bij zetten. Achter hoor ik Marco en de buren roepen want de vis heeft zich inmiddels laten zien. Het is een barracuda. En wel een hele grote van zeker anderhalve meter of meer en die springt heel hoog heel hoog in de lucht met mijn wiebelende lijn te zien in het tegenlicht. Hoor later van de gasten zeker anderhalve meter hoog sprongen want zo groot was die vis minstens ook. De buren, locals die op het strandje liggen, gasten op de steigers van de duikschool aan de rechterkant en links van restaurant Sebastiaans die een lange pier in het water hebben staan. Allemaal hoor ik ze. Je staat dan helemaal “aan”. Je neemt elke seconden nog langzamer in je op als een slow motion film eigenlijk en het staat in je geheugen gegrift voor altijd. Elke sprong weer.

*Ik krijg van Remco nog wel een filmpje waar de tweede vangst op staat na die Barra.*

De vis knalt door het water voor ons heen en weer een witte streep achterlatende van de vislijn. Mijn hengel een Penn Overseas II Offshore Casting 2.40m van 100-200 grammer 120Lbs staat hoepeltje rond en de vis blijft springen. Wat is dat een gaaf gezicht en later ben ik er blij om. Heb ik hem toch gezien en dikke lol natuurlijk nee dikke spanning. Mijn adrenaline en zeker mijn hartslag knalt omhoog. Maar dan na een vijftal sprongen schiet hij los. Wat een domper weer. Dan weet je het gelijk dat gevoel van een knappende vislijn aan een vluchtende vis herken ik jammer genoeg wel van het Haringvliet thuis. En als dank gelijk erna een triomfantelijke nog hogere sprong met dacht ik toch te zien een salto zeker die zeker een tien waard opgeleverd zou hebben kijkt de vis me aan en lacht die me uit. En weg issie mij verbouwereerd achterlatende. Het is eventjes heel eventjes muisstil aan het strand terwijl het toch best nog druk is net voordat de duister gaat invallen. Wat een adrenaline stoot was dat dan, en achter me alle mensen ook. Wat een geweld was dat. En wat een capriolen boven water. Ik heb zelden zulke sprongen gezien zelfs niet van forellen maar die springen ook makkelijk twee maal hun lengte boven water.

*De vissen die we vangen zijn heerlijk. Een beetje peper en zout is genoeg.*

En terwijl ik apathisch volledig geïnddocioneerd mijn lijn weer indraait krijg ik zowaar weer een dreun er op. Hoe bestaat het. Staat je een dikke vis te drillen en denk je aan lijnbreuk maar dan toch nog een aanbeet. En dat nog in de kolken van die barracuda. Heb je er weer eentje roept Marco maar deze kan ik wel binnen draaien. We hebben beide vanavond wat te eten dus. De lijn is dus niet door gebeten maar de haak los geschoten. Het leek echt lijnbreuk zo voelt het in een keer geen contact met de vis meer maar mijn vooraf gehavende delta visje heb ik dus terug. Nog steeds Remco, Mischa en Lola met hun telefoon in de hand achter me. Die hebben Marco de filmpjes laten zien. Ik vraag aan Lola of mijn perikelen van vanavond er op staan. Maar ik heb het niet gefilmd zegt ze dan. Wat vindt ik dat jammer. Maar ik heb alles gezien hoor en dat staat voor eeuwig gegrift in mijn hoofd. Dat dan dus dan weer wel. Vergeet ik niet meer hoor zegt ze dan heel lief.

*De geep is voor mijn zwarte vriendje die elke avond komt bedelen.*

Net in de duister voor dat het donker word krijgen we geen aanbeten meer. Elke avond hetzelfde alsof de knop uit gaat. We nokken af en gaan de BBQ aanzetten. Morgen weer een dag

Wat een dag vandaag. Zal ik niet snel meer vergeten. Twee zulke grote vissen verspelen. Heb ze in ieder geval gezien. En dat is wel anders geweest deze week. Wel vreemd dat je steeds bij de eerste of tweede worp de grootste vis haakt. We hebben gelukkig nog een weekje. Hoop dat ik de slaap kan vatten zo dadelijk..

*De volgende dag toen ik mijn delta visje wilde vervangen..*

De volgende dag met de hengel pakken ziet ik mijn delta visje van gisteren. De barracuda dus toch aan de haak gehad en een uitgebogen haak is het bewijs. Ik heb toch nog kunnen slapen hoor maar wat een sensatie was dat.

Het één en ander wordt toch wel thuis gelezen.

Vissen in je korte broek dag 8

31 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*Marco doet weer de koffie en ik vul de boterhammen.*

De laatste dag van het jaar 31 december 2025 willen aan boven de Oostzijde van het eiland richting Noord Salina en verderop gaan kijken of er een goed vis plekje is te vinden. Dus niet met donker op maar eerst rustig aan ontbijten vandaag.

Dit kan ik heel lang volhouden. Wat een heerlijke temperaturen. Ik krijg wat berichtjes door en zal zelf ook een foto gaan posten. Dus mijn glas opnieuw vullen en vraag Marco een foto te maken in de hangmat.

*09.11 uur eerst een foto maken om iedereen alvast een goede oudejaar avond te wensen.*

We rijden dus Kralendijk uit aan de noordkant langs de westkust. En willen kijken tussen Santa Barbara en Karpata. We vinden ook een mooie plek maar uit de wind maar het is het er bloedje heet. Er staan hier ook de mooiste cactussen tussen de stenen.

Zo ziet ik gelijk een stukje van de noordelijke kant van het eiland.

*Marco gaat vast kijken terwijl ik een hengel klaar maakt. Later horen we dat we een paar honderd meter terug moeten zijn om te vissen maar dat voor laterss.*

*En natuurlijk overal boten met duikers. Waar het maar eventjes diep is aan de oever zie je ze duiken vanaf boten waar je er niet vanaf de kant in kan.*

*11.34 uur. Het is er bloedheet zonder wind. Nee hier gaan we niet vissen.*

*Je staat hier wel hoog boven het water en zonder lange gaf of landingsnet aan een touw doet je hier niet zoveel als je er eentje kan vangen.*

*Naast de auto op de stenen muurtjes ziet je de mooiste cactussen groeien.*

*Het is er wel gelijk diep onder de kant.*

*11.36 uur. Maar we gaan verder want hier is het niet uit te houden.*

We doen wel een poging maar hoe halen we een grote gevangen vis hier naar boven. Wel kunnen we het diepere water hier bereiken met ons kunstaas. Een eindje verderop kan je veel lager komen bij het water en die spot missen we helemaal. Maar een paar dagen later komen we hier weer op aanraden van Maurits van Blanchi Koko die hier wel eens mensen heeft gezien die er vissen. Dat is goed te zien want het ligt er vol achtergelaten kluwen vislijnen. Je moet doorrijden tot een parkeerplek daar waar de duikers te water gaan vanaf de kant.

11.52 uur. We vervolgen onze tour naar het noorden langs de kustweg langs Boka di Tolo. Er is ook weinig anders.

*Hier is de weg nog redelijk ook alleen passeren is wat lastig.*

*Hoge uitgesleten wanden ik heb er ook een leuk filmpje van gemaakt. Dat water heeft veel hoger gestaan of de lava is omhoog gekomen.*

*In die grotten zie ik nog geen hippies wonen.*

*Wat een aparte natuur uitgesleten rotsen tussen de cactussen.*

Onderweg vanuit de auto is de natuur weergaloos. De wanden zijn uitgesleten dus het water heeft eens tot daar gestaan in het verleden. Op het filmpje is het duidelijker te zien. Zal daar thuis eens het een en ander over opzoeken.

*11.59 uur. Hier bij Karpata is een trappetje naar beneden dus veel duikers.*

*Hoe houden ze het daar uit op hun privé strandje.*

We komen langs een drukke plek. Heel veel auto’s staan hier van duikers want er is een trap naar beneden naar een strandje. Aan de kustkant van de weg kan je dus naar het water en aan de andere kant van de weg het Landhuis Karpata.

We doen nog wat aan onze culturele kennis op doen en bezoeken een handelshuis bij Karpata wat noordelijker.

*Het was een plantage waar aloë vera werd verbouwd en verwerkt.*

*Het ziet er allemaal een beetje vervallen uit.*

Landhuis Karpata

Langs de kustweg vanaf Kralendijk richting het Gotomeer bevindt zich het landhuis Karpata. Het Landhuis Karpata staat op de gelijknamige plantage. De plantage droeg eerst de naam Borneo; de grootgrondbezitters vernoemden hun plantages vaak naar landen. Later is deze naam veranderd in Karpata. Karpata is een bepaalde heestersoort die op de plantage werd verbouwd en waar een laxeermiddel van werd gemaakt.

Een andere theorie is dat het landhuis is vernoemd naar een van de leiders van de slavenopstand op het buureiland Curaçao. Tijdens de grote slavenopstand van 1795 op Curacao waren er drie leiders: Tula, Pedro Wacao en Bastiaan Carpata. De Bonairianen zelf spreken zelf van ‘Kas Grandi’ als zij het over Landhuis Karpata hebben. Kas Grandi is Papiaments en betekent ‘groot huis’.

Het okergele landhuis is in 1870 gebouwd en bestaat uit een groot middenhuis, diverse bijgebouwen en een kalkoven. Een ander gebouw bij het landhuis is een gerestaureerde aloëoven. In de aloeoven werd het sap van de aloë vera gekookt. Het sap van de aloë vera was op Bonaire van zeer hoge kwaliteit en werd als wondmiddel tegen zonnebrand en als grondstof voor verschillende soorten cosmetica gebruikt.

Evenals de landhuizen op Curaçao bezit het Landhuis Karpata een rood zadeldak met rode dakpannen. Landhuis Karpata is in 1980 grondig gerestaureerd en daarna heeft het jarenlang de behuizing gevormd van een ecologisch centrum maar staat nu al weer een tijdje leeg. Helaas heeft deze huidige leegstand het koloniale gebouw niet goed gedaan. Het landhuis is weer in verval geraakt en het terrein is bijna volledig overwoekerd met onkruid.

Fort

Op de plaats van het landhuis stond vroeger een klein fort. Vanuit deze kleine fortificatie werden de bewegingen van vijandige schepengade geslagen. Een kanon uit die tijd is de enige stille getuige van dit bastion. Dit geschut is echter niet op het terrein van Landhuis Karpata te bewonderen maar wel op de bodem van de Caribische Zee voor het landgoed. Helaas is dit gedeelte van de zee afgesloten voor snorkelaars en duikers.

Andere landhuizen op Bonaire

In tegenstelling tot Curaçao – waar honderden landhuizen staan – zijn er op Bonaire maar een beperkt aantal monumentale landhuizen gebouwd. De landhuizen op het Nederlandse duikeiland dateren allemaal na 1868 en verkeren helaas in een slechte toestand. De landhuizen (plantagehuizen) stonden midden op de plantages en vormden de behuizing voor de opzichters (vito’s) gedurende de werkweek. Deze opzichters zorgden voor de landhuizen, de plantages en het eventuele vee. In het weekend werden de landhuizen door de eigenaren van de plantages bevolkt. In bijna alle landhuizen zijn Delftsblauwe tegels op de wanden te bewonderen. De West-Indische Compagnie vulde de ruimen van de zoutschepen met Delfsblauw als ze naar Bonaire zeilde. Op de weg terug naar Holland werden de buiken van de zeilschepen volgestort met het peperdure Bonairiaanse zout.

*Deze plas leidt naar het Gotomeer vanaf de kust.*

*We maken weer een stop om er rond te kijken. Er rijden net toeristen weg maar voor de rest zien we niemand.*

We rijden door langs de kustweg en bij de tank opslag BOPEC (Bonaire Petroleum Corporation) buigen we af het binnenland in naar het Gotomeer bij Brasil. Dat dit soort bedrijven ook gevaarlijk kunnen zijn bleek op 8 september 2010. Op die datum brak er brand uit in twee olieopslagtanks. Uiteindelijk ging 32 miljoen liter ruwe olie in rook op. Sinds die tijd is de kleur van het water van het Gotomeer veranderd en zijn er veel minder Caribische flamingo’s te spotten. Wij hebben zegge en schrijven eentje gezien. Het lijkt hier wel alleen op de wereld. Zo nu en dan komen we een auto tegen.

Gotomeer

Het Gotomeer (Saliña Goto, Saliña Grandi, Lagun Goto) in het noordwesten van Bonaire is de grootste salina (zoutwatermeer) van het Nederlandse duikeiland. Het Gotomeer werd gevormd nadat door koraalvorming een natuurlijke dam ontstond waardoor het water van het meer werd afgesloten van de zee. Het Gotomeer bevindt zich in het Washington Slagbaai Nationaal Park en is een belangrijk foerageer- en broedgebied voor de majestueuze Caribische flamingo’s.

*Op dat eilandje wordt dus landbouw bedreven.*

*Met op de achtergrond de Brandaris van 241meter hoog.*

In het Gotomeer liggen zogezegd verschillende kleine eilandjes. Het grootste eilandje draagt de naam ‘Falcon’ en is particulier bezit van een familie uit Rincon die er maïs en gerst verbouwen. Vanaf een hoog observatiepunt staan er verschillende bankjes waar je een mooi uitzicht hebt op het meer. Vanaf dituitzichtpunt heb je ook uitzicht op de kleine eilandjes in het meer en kun je in de verte de top van de Brandaris (241 m) zien liggen. De Brandaris is de hoogste berg (heuvel) van Bonaire. Bij het observatiepunt kun je eenvoudig je auto parkeren.

*12.22 uur. Daar zit “de” roofvogel langs de weg van het natuurpark.*

*Denk dat die net om de hoek kan kijken naar al die telelenzen.*

*Steekt op zijn dooie gemak de weg over.*

Dan zit ik met mijn neus tegen de vooruit aangeplakt. Tis dat ik de gordel om heb. Daar, daar heb je hem roept Marco dan. Ik kan er wat foto’s van trekken vanuit de auto en weg is die dan. Komen we de hoek om en wou dat ik dat had gefilmd. Staan er tientallen busjes met toeristen en telelenzen opgesteld.

Noordelijke kuifcaracara

Vogelspotters komen op Bonaire helemaal aan hun trekken; het is een vogelrijk eiland. Voor vogelliefhebbers is het wellicht interessant om deel te nemen aan een vogelexcusie op het eiland. Eén van de meest spectaculaire vogels die je op Bonaire kunt waarnemen, is de noordelijke kuifcaracara. Op Bonaire heeft die verschillende namen als Warawara (Papiaments), WaraWara (Papiaments), northern crested caracara (Engels), Mexican eagle (Engels) en Caracara plancus cheriway (Latijn). De noordelijke kuifcaracara is een grote roofvogel die grotendeels gehuld is in een verenkleed dat zwart en wit gekleurd is. Ze hebben een witte keel en nek. Zoals de naam al doet vermoeden, heeft de noordelijke kuifcaracara een kuif op zijn kop. De lichaamslengte ligt tussen de 50 en 60 centimeter. De vleugelspanwijdte bevindt zich tussen de 110 en 130 centimeter en het gewicht ligt tussen de 1 en 1,3 kilogram. Op zijn menu staat Knaagdieren, vogels, reptielen (schildpadden en hagedissen), geleedpotigen (krabben), amfibieën (kikkers), eieren, insecten, vissen en wormen.

*We krijgen er nog eentje te zien onderweg vlak voor Rincon.*

Vlak bij de tweede stad van Bonaire, Rincon wordt het wat drukker op de weg en daar zien we die Kuifcaracara gewoon tussen de rij auto’s door schuifelen waarschijnlijk op jacht naar vluchtende hagedisjes. Net als er in Nederland roofvogels zitten op de lantaarnpalen die zitten te wachten op aangereden of vluchtende veldmuizen.

*12.34 uur. Hier zijn we al geweest daar naar rechts kom je bij BOPEC*

*Daar zien we er nog eentje rennend achter een hagedisje aan. Vliegen die vogels eigenlijk wel.*

Vlak voor we het stadje inrijden nemen we de verkeerde afslag en rijden we weer richting de kust. Oeps omdraaien dan maar.

*Naar links dus dan rijdt je het stadje i*n.

In Rincon moet je zijn geweest als je op Bonaire bent geweest. Waarom is me een raadsel. Zal thuis eens kijken en opzoeken.

Zicht op Rincon en de Sint-Ludovicus Bertranduskerk

Rincon is de oudste nederzetting op het eiland Bonaire in Caribisch Nederland en de vroegere hoofdplaats voordat Kralendijk deze rol overnam. Het dorp telde in 2020 1.844 inwoners en wordt dankzij de oude tradities, festiviteiten en gewoontes ook wel beschouwd als het culturele centrum van Bonaire.

Rincon werd in 1527 gesticht door de Spanjaarden en is daarmee het oudste dorp in Caribisch Nederland. De Spanjaarden richtten hun nederzetting op in een keteldal in het noordwesten van Bonaire. De keuze voor deze locatie was in de eerste plaats strategisch: de kleine gemeenschap kon niet vanaf zee worden gezien en was dus beschermd tegen piraten en andere ongewenste gasten die langs het eiland voeren (zoals daar waren: de Nederlandse, Franse en Engelse zeemachten). Vanaf de heuvels konden bovendien de oost- en westkant van de Caribische Zee in de gaten worden gehouden.

De Spaanse nederzetting kreeg de naam Rincón – Spaans voor ‘hoek’ – omdat het in een hoek van de camina di piedra lag, het pad dat van het zuiden van het eiland naar Slagbaai, de aanlegplaats in het noorden, voerde. Spanje gebruikte Rincón als bannelingenoord voor ‘misdadigers en lastige elementen’ en het aantal inwoners zou oplopen tot een zestigtal. Dankzij twee uitstekende waterbronnen (Dos Pos) konden deze eerste Spanjaarden leven van landbouw op de gronden rond Rincón (de kunuku).

In 1636 verlieten de Spanjaarden Bonaire en kwam Rincon nagenoeg leeg te staan. In datzelfde jaar kwam het eiland onder bestuur van de Hollandse West-Indische Compagnie (WIC), die er aan maïs- en veeteelt (geiten of kabrieten voor export naar Curaçao) en zoutwinning wilde doen.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Als we weer bij de kust aan komen aan de Noordzijde zien we de golven op de lava slaan. Later zullen we met Bruno een stuk zuidelijker bij de vuurtoren gaan vissen en dikke vissen verspelen maar gelukkig weten we dit nu nog niet. Anders zouden we en nu al vissen.

*Steeds komt er wat in op die warme lava.*

*En herrie. Oorverdovende klappen zijn het.*

We komen op een stukje dat we over een paar dagen in de verte zullen zien liggen te herkennen aan die windmolens. Als we met Bruno gaan vissen rondom de vuurtoren bij Boka Kanoa.

*12.57 uur. We zijn lekker uitgewaaid en alles is zout.*

Wat een landschap weer.

Dan zien we een kartbaan met zeiltjes. Is zo te leren staat er. We stappen uit en als ik een foto maakt vraagt de instructeur of die kan helpen. Nee hoor ik maak wat foto’s om zo dadelijk te verkopen. Moet die gast om lachen. Zal lastig worden want ik zet ze op mijn site en daar kunnen de mensen ze gratis van af halen. Kijk allemaal vriendelijke mensen met humor hier in het zonnetje.

*De bussen zijn ingevoerd want waar maak je fries blij mee behalve schaatsen dan.*

Als we dan weer een eindje verder zijn zien we een voetbalveldje en daar staan ze met melkbussen carbid te knallen. Wat een klappen zijn dat dan zeg. Natuurlijk een praatje maken en daar horen we dan dat ze die bussen hebben ingevoerd.

*Aansteken en die deksel gaat zo hard is helemaal onscherp.*

Een paar friezen wonen hier en familie een zus bv. daarvan die lijken als een tweeling op elkaar is hier nu met manlief en twee dochters een half jaartje. Konden ze thuis regelen met werk en school. De kinderen lagere school willen niet meer terug. Die waren na twee dagen school al om.

Dan horen we dat we eigenlijk op de aanvlieg baan staan van het eerste3 vliegveld van Bonaire. Hier is de KLM begonnen met de aanvlieg routes. De oude verkeerstoren herinnerd er nog aan.

*13.52 uur. We zijn weer in Kralendijk.*

Dan is het alweer tijd om te wachten op Nieuwjaar. Ff naar huis WhatsAppen dat ik nog aan het vissen ben terwijl het daar al twaalf uur is en ze proosten met champagne.

14.14 uur. Op de terugweg altijd ff langs Kays Industrieweg 24.

Vast ritueel eigenlijk je heb altijd wel weer wat nodig en je komt er toch langs.

*Mijn delta visjes raken op. Op dezelfde haken wat anders riggen.*

Terwijl over twee uur het vuurwerk kan worden afgestoken in Nederland gaan wij nog snel even een maaltje vangen voor op de BBQ.

*18.07 uur. We gaan ons maaltje vangen.*

*Luid toeterend en met vuurwerk vertrekt die deze kee*r.

*18.11 uur. Zwaaien en dansen maar of ze dat vanaf de boot zien.*

Er wordt deze keer luis getoeterd door de boot en vanaf de kant vuurwerk afgestoken en onder luide muziek wordt de boot uitgezwaaid door de lokale bevolking die nog in grote getale op het strandje aanwezig is.

*Net voor 12 uur in Nederland staat ik nog met een hengel in mijn hand.*

We wensen iedereen een gelukkig Nieuwjaar daar in Nederland.

Vissen in je korte broek dag 7

30 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*06.18 uur. Het zijn allemaal dit formaat visjes in het donker.*

Dinsdag 30 december 2025 zijn we al weer vroeg op de pad. We gaan weer naar het haventje bij Lac Bay. Ik bodem vissen en Marco popperen op zoek naar een tarpon. Die huizen aan de overkant in die mangrove en komen daar foerageren.

We beginnen vandaag met bewolkt weer maar dat doet niets af aan de temperatuur. Wat een heerlijke bestemming is dit dan toch. Weer moet ik een grote vis lossen net als de vorige dagen bij één van de eerste worpen. Wat is dat toch die Aberdeen haken zijn toch super scherp.

*06.40 uur. Achter me ontwaakt het strand. Dat zal zo al snel vol lopen met duikers en surf fanaten.*

*Het waait ook best wel hard vandaag misschien is daarom die hengelaar thuis gebleven.*

*Als het licht wordt verplaatsen we want die vaste visser is er niet. Misschien is de vis daar wat groter*.

*07.26 uur. Allemaal dit slag visjes. Je zou ze bijna onder een dobber hangen.*

We hoeden het voor gezien en gaan ergens anders kijken. En terwijl de bewolking weg trekt vertrekken wij ook.

Als ik dan nog eenlevend visje terug gooit. We hebben nog bevroren vissen van gisteren als aas. Ik gooi die in het water een eindje verder als waar die pelikaan zwemt. Het vis zwemt verbouwereerd aan het oppervlak en is gedesorienteerd dat is duidelijk. Dan scheert er een fregat vogel over m’n kop heen en hap. Het is eten of gegeten worden hier. Dat wil ik filmen. Ik pak gelijk een aasvis uit de emmer en wil die er in gooien maar de pelikaan staat gelijk voor me. Im gooie de vis dus een paar meter verder in het water en zowel de pelikaan als de fregatvogel duiken er tegelijkertijd bovenop. War kot die zo snel vandaan. Nog sneller hebben ze iets in de gaten als de meeuwen thuis op de Noordzee. De pelikaan heeft trouwens gewonnen.

*08.33 uur. We kiezen voor bij de zout mijn. Daar duurt het nog een uurtje of wat voordat de duikers arriveren.*

Het is nog wat te vroeg om te lunchen. We hebben natuurlijk al een calorie vol ontbijtje achter de rug maar dat is alweer bijna vier uurtjes geleden. We zien vandaag dat er ook een bootje vist aan het uiteinde van de transport band.

*Dit houd ik nog wel eventjes vol hoor.*

Ik gaat hier ook weer bodem vissen maar die dikke aanbeten blijven vandaag uit. Ook weer allemaal kleine vis en een stuk minder aanbeten dan de vorige keren.

*08.45 uur. Marco heeft weer de snorkel set meegenomen.*

*Hier moet je ingooien. Hier is het een beetje schoon.*

Er liggen allemaal stenen en lava blokken op de bodem en van boven af ziet je dat door die donkere stukken. De kunst is precies op dat zand gedeelte je aas te deponeren. Maar de vis is niet gek. zodra je aanslaat moet je proberen die daar weg te houden.

*09.00 uur. Het is thuis al twee uur twaalf uur geweest dusse.*

We nemen er maar weer eentje op. Veel drinken vertelde de dokter aan Marco. Vorig jaar een zonnesteek opgelopen en dat is geen pretje verzekerd die me. Maar na al dat water nemen we graag een gerstennatje. Water met een smaakje.

Na de koele vekwikking gaan we weer op dat blok zitten in het zonnetje met dat koude water aan je voeten. Heelijk vertouven daar en ik heb een Personal Assistent. De reepjes vis worden vakkundig uitgesneden en aan mijn haakje gedeponeerd. Ik hoef alleen maar in te gooien, aan te tikken na strak lopen en de vissen te drillen.

*In tegenovergestelde richting trekken is die zo los zonder iets kapot te trekken.*

Maar ik kan niet voorkomen bij een grotere vis dat die onder een lavasteen duikt. Muurvast zit het loodje waarschijnlijk want de vis voel ik nog trekken. Ik zwem er wel eventjes heen zegt Marco dan. En hij kan het lood in tegenover gestelde richting weer los trekken.Die gevlochten lijn kan niets hebben natuurlijk maar die anderhalve meter Fluor Carbon doet zijn werk goed.

*09.26 uur. En we gaan vrolijk door met vissen.*

*Dat is ook de maat om die gepen te foppen. Dan schittert dat velletje als een klein visje.*

*Door dat velletje blijft het beter aan de haak zitten dan de zachte garnaal.*

Maar het is allemaal klein spul vandaag hier. De visserman met het bootje zien we ook niet meer vissen.

*09.29 uur. De rust wordt alweer verstoort.*

Maar dan is het alweer gedaan en komen de duikers en snorkelaars in grote getallen hier weer duiken.

*09.37 uur. Geef me je hengel maar ouwe.*

Al snel achter ons arriveert de ene na de andere auto met duikers spullen. We nokken hier en klauteren weer de kant op. Geef mij maar je spulletjes zegt Marco dan. Die is hier twee dagen geleden verschrikkelijk op zijn plaat gegaan maar nog steeds niest van geleerd. Die blijft maar op die klote slippertjes lopen..

*09.42 uur Zittende achter op de klep van de auto. Heerlijk hier.*

*Busje met Roemenen. Snel wat foto’s en weer door.*

We zitten nog eventjes na te genieten. Het is hier een druk punt en er stoppen regelmatig busjes met toeristen uit. Waarschijnlijk vanaf die cruise schepen. Die maken snel wat foto’s en weer weg zijn ze. De meesten zijn wel in voor een praatje. Nu weer een busje vol Roemenen. Wij vissen thuis ook en hoe gaat dat hier. Wat vang je zoals en dat soort vragen krijg je dan. Nee vissen doet die allen op karpers horen we van ze dan.

Toch krijg ik mijn maatje zo gek en moet vlug zijn er een plaatje van te trekken.

*09.48 uur. Er valt genoeg te zien en je te verbazen.*

Heerlijk zo’n koude klets en we denken dat die van paps mee moet want handje handje er in. Het gaat allemaal niet vanzelf volgens ons met tegenzin.

*10.10 uur. Marco natuurlijk met een grote popper.*

*Ik wil het eens met wat groter aas proberen achter de bomberta.*

*Naast waar het water richting de zoutvlakten kan stromen.*

*Eerst zonder een loodkopje net onder de oppervlakte.*

Ik knal door mijn voorraadje delta visjes heen dus wil het proberen met shadjes. Pak twee hele verschillende kleuren. Als je het niet probeert dan weet je het ook niet.

*10.21 uur. We vissen een kilometertje verder naar het zuiden aan de Westkust van die zouttransportband.*

*10.34 uur Daar zijn de duikers al. Marco haakt er bija eerswt nog eentje. Die komt omhoog en excuseer zich.*

*Bij een doorgang en die was bij ons al favoriet qua vangsten. Maar je weet het succes in het verleden..*

*Daar in de verte die zout transportband om schepen te bevoorraden.*

Maar met die een twee centimeter grotere shadjes kan ik geen aanbeet forceren. Ziet wel de vissen springen na ingooien maar waarschijnlijk na inspectie laten ze het links liggen.

*11.06 uur. Dan probeer ik een stukje vis achter de bomberta op een Aberdeen haakje.*

Wel gelijk in de weide omgeving waar de bomberta neervalt ziet ik gepen springen. Die snellen naar de plons of het eetbaar is. De eerste worp gelijk aanbeten. En jawel hoor weer de ene na de andere geep kan ik vangen. Wel moet het reepje van de goede grote zijn. Al snel is het te groot. En zo’n smal stukje uit de vis snijden valt niet mee met dat stugge huis en een bot mesje. En na twee worpen een nieuw stukje vis op de haak zetten want dan is het velletje helemaal uitgekauwd terwijl en toch nog vlees op zit. Maar dan hoeven ze het al niet meer.

*11.09 uur. Ver weg moet je ze nu halen want die snorkelaars en duikers jagen wel de vis ver uit de kant.*

*11.16 uur. Elke worp levert nu geep op.*

*Ik heb er een filmpje van geschoten te zienbop Fb. Dat het ingooien is, even bewegen en hangen.*

De ene na de andere ruk krijg je op de gevlochten lijn het is eigenlijk alleen strak houden en langzaam met rukjes binnen vissen. Totdat er eentje blijft plakken. En dan maken ze een capriolen boven water. Springen alle kanten op en niet alleen die aan de lijn vast zit. Wat een spektakel elke keer weer. Het is een leuke visserij en werkt verslavend.

*11.59 uur. Terwijl ik de ene na de andere geep vangt bekijkt Marco ze van boven af in het water.*

Marco koelt af in het water al snorkelend.

*12.06 uur. Hier in die sloot naast de weg moet Tapia zwemmen zegt Marco dan*

Tapia heb ik nog niet gevangen dus dat gaan we van de week ook nog doen. Nu eerst wat eten want we lusten al weer wat. Deze keer bij Ocean Oasis in Kralendijk bij Terra Kora aan de zuidelijke rand van de hoofdstad. Wel aan het water natuurlijk.

*13.06 uur. Hier kan je ook goed eten zegt Marco dan.*

*Halve kip met frietjes en het is heerlijk met een eigen recept pittig sausje.*

*14.41 uur. Maar we moeten vluchten van het terras door het zonnetje.*

*16.04 uur. Beloofd ik stuur je de foto toe.*

*We zitten weer fantastisch en kijken zo op het terras.*

*Ik durf het bijna niet te vragen maarre..*

*15.40 uur. Mijn buurman kan er wel om lachen.*

Het is er weer veel te gezellig en elke keer weer hebben we en klik met de Nederlandse bediening. De heren wonen er meestal of zijn er al een paar jaar maar de dames lopen er meestal stage voor een een maand maar er zijn ook geluksvogels die er een half jaar bivakkeren. Het eten is er heerlijk en die saus over de kip is een recept van de kok. Nee dat verteld Lucy die ons bediend niet. Als we na het eten in het zonnetje komen te zitten verhuizen we naar de bar in de schaduw. Hier maken ze wel hele lekkere Long Islands en nu ziet ik wat er allemaal in gaat. Hips. Naast me zit iemand en die besteld zo’n dikke sigaar. Tuurlijk vraag ik of ik die even mag vast houden voor een fotootje. Afcourse sir zegt die lachend that alright.

*Wel veel graat vergeleken bij die andere vis.*

We halen nog wat boodschappen en speren dan naar ons huisje. Snel wat vissen vangen om de hoek van ons huisje en voordat er iemand van de duikschool kan reageren heb ik er vier met dat delta visje en kunnen we terug. Het ritueel is eigenlijk altijd hetzelfde. Ik maak de vis schoon en Marco steekt de BBQ aan. We proberen of die gepen ook te eten zijn. Ik heb die nog nooit op. Heb begrepen dat die lekker moet zijn maar wij zijn er niet kapot van vergeleken met die andere vissen. Er zit graaat is ne in deze duister maar moeilijk schoon te maken. Valt niet mee een graatloze hap te nemen. Nee die andere vissen schuif je zo van de graat af. Dit houden we er in.

Vissen in je korte broek dag 6

29 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

We gaan weer bij dageraad naast ons huis vissen maandag 29 december 2025. Marco jaagt nog steeds achter een dikke vis aan dus die met een zware popper terwijl je heb gezien dat grote vissen ook zo’n klein delta vis pakken. Ik ben nog ziek daarvan van die dikke barracuda die ik verspeelde hier. Maar goed..

Eigenlijk heb ik al snel wat vissen gevangen en het formaat is iets groter dan de vissen van gisteravond. Misschien is het beter dus in de ochtend vissen hier.

*07.07 uur. Marco staat een eindje verder tot zijn middel in het water.*

*07.11 uur. Ik heb er al snel genoeg voor vanavond op de BBQ.*

Ik breng ze alvast naar het huisje dan gaan ze gelijk de koeling in. Marco pakt wat spullen om te snorkelen dan kan die zien waar de rand is waar het dieper wordt.

*07.21 uur. Plotseling zit ik vast na een honderd tal worpen op dezelfde plek.*

Maar dan zit ik vast. Ik gooi er toch al een paar dagen heen ongeveer steeds op dezelfde plek recht vooruit. Marco gaat net te water met de zwemvliegers en duikbril. Ik zit vast aan een dik touw dat weer is verbonden aan een groot vierkant beton blok met een grote ijzeren ring. Daar liggen al die bootjes aan vast. Ik ziet er goed aan vast want Marco krijgt het nauwelijks los. Maar het lukt hem wel dus ik kan verdere vissen wel een paar stappen naar links.

*De visjes zijn duidelijk groter dan die je ’s avonds vangt.*

Maar dan komt er al filmend een dame van de duikschool met met koeien letters Crew op haar rug, de buren dus van ons aangelopen. Je mag hier helemaal niet vissen zegt ze en wij doen of we haar niet begrijpen maar ze is onverbiddelijk en houd aan. Weg wezen zegt ze snibbig. Wat een onaangenaam persoon is dat hoe die communiceert en de hele duik school staat te kijken en te filmen op de veranda. We gaan maar weg en we zullen navraag gaan doen natuurlijk. We hebben in ieder geval ons maaltje en daar ging het ons om. Dat is hier zo makkelijk te vangen om de hoek.

*08.32 uur. Die zijn de sjaak voor vanavond.*

Eerst de visjes schoon maken en klaar zetten voor de BBQ vanavond. Dan gaan zo boodschappen doen want we hebben nog wel wat nodig.

*10.06 uur. Hengel spoelt zo mooi schoon.*

Als we dan eventjes op kantoor zitten bij Annemiek want daar is de Wifi het sterkste zodat we het thuisfront kunnen informeren en wat filmpjes opsturen krijgen we onze eerste en ook de laatste regenbui over ons heen in onze twee weken vakantie. Annemiek en Maurits van Blanchi Koko waar we verblijven weten het ook niet of je er mag vissen.

*Ja, die wil ik wel hebben voor bij mijn Pilkers.*

We gaan naar de enigste hengelsportzaak om eens er te kijken. Die zit bij Budget Marine in het pand op Kaya Neerlandia 21 Kralendijk, Bonaire. Vorige keer was die gesloten op zaterdagmiddag. Die is alleen maar morgens open. Ik heb meer pluggen bij me dan er daar hangen. Wel heb ik de goede meegenomen ziet ik aan de hangende kleuren. Wat raar maar geen pilkers. Maar die heb ik genoeg bij me.

*En daar staat het dan duidelijk je mag bij ons om de hoek niet vissen.*

En daar zien we dat inderdaad niet mogen vissen naast ons huisje. Dan maar net doen dat we gek zijn want een uurtje voordat de duister valt willen we toch elke avond snel wat vissen vangen voor de BBQ. Die zijn namelijk heerlijk. We zien het wel.

We doen wat inkopen maar vergeten de boter dus moeten we laters er weer voor terug. Zonder boter moet ik geen brood zegt Marco dan. Wel heeft onze achter buurvrouw me zien vissen en vangen vanmorgen tijdens haar ochtend zwemversie en hoorde over ons BBQ vanavond. We krijgen een halve zak kolen van haar want ze gaan morgen weer terug naar Nederland. Kijk dat is fijn en nog mooier. Ze heeft filmpjes gemaakt onderwater met net zo’n onderwater kameraatje wat ik bij me heb. Als ik ze ziet sprakeloos zo dicht onder de kant. Ik krijg wat van die filmpjes opgestuurd van haar en mag die laten zien in mijn verhalen. Wel zonder afzender. Dankjewel want het zijn wereldse filmpies.

*11.24 uur. We krijgen een tip in de hengelsportzaak van een Nederlander die helpt vertalen in het Papiamento.*

*Je vist daar vlak bij de weg maar dat interpreteren we verkeerd.*

*We denken vlak bij de weg maar het is letterlijk onder de weg zien we en paar dagen later van de pensionaris.*

In de hengelzaak krijgen we nog een tip van een Nederlandse local. Je moet bij de uitlaat bij de haven vissen daar zitten dikke vissen onder doorvoer van de weg. Tuurlijk ff kijken en daar gaan we zeker van de week vissen. We zijn er al eerder geweest maar op het wijd gevist maar je moet dus onder dat sluisje zijn. Goede tip dus.

We hebben toch alle tijd dus gaan we voordat we boodschappen doen kijken op de plek die we hebben doorgekregen in die hengelzaak van een lokale Nederlander. We zien niets speciaals maar gaan het zeker een keertje proberen. Paar dagen later zien we wel wat een wereld stek dit is als we onze pensionaris er zien vissen. We keken helemaal de verkeerde kant op. De grote jongens knallen dan onder de weg bij dat sluisje langs zijn visje met haak heen door de school en pakken alleen de visjes er om heen. Wat spannend was dat dan maar dat voor laters.

14.34 uur. Pakje boter voor zeven dollar. Ik doet nooit boodschappen thuis maar volgens mij is dat best prijzig.

We hoorden van Maurits dat je je Polar bier moet halen bij de supermarkt naast de “onze”. Namelijk die chinese zaak Lucky Supermarket ook op Kaya Industria 28. Die is negen dollar per kratje goedkoper. Vanmorgen er net twee gehaald dus dat is voor volgende keer. Maar eens kijken voor boter. Zoek eigenlijk ook boter om de eitjes mee te bakken. Dat kan allemaal volgens die chinese jongen na er drie meiden eerst gesproken te hebben. Die hebben meer interesse in hun telefoon dan te helpen. Nu begrijp ik dat die winkel bijna leeg is qua mensen want die is zeker groter dan waar we normaal heen gaan en barstens vol goederen. De stellingen staan helemaal vol.. en dat is bij de buren wel anders.

Je douchend met je kleren aan en kleed je dan uit. Nog wat van gisteren neem je mee onder de douche en je hangt het op. Een paar uur later is het droog.

*15.42 uur. Die zijnm poerfect. Op het goede moment van de BBQ gehaald.*

*Beetje peper en zout en wat boter en dat is genoeg.*

*Nee hoor beter dan in het restaurant zegt de stoker van de BBQ.*

*16.20 uur. Misschien wat citroen zou ik er alleen nog bij willen.*

We maken de vis spullen klaar voor morgen. Wat chillen met de Canadese buren.

*De buurman komt eventjes een bakkie doen.*

We komen de avond wel door zo in de tuin. De duisternis valt hier net zo snel in als op Indonesië en eerlijk gezegd. Als je de gehele dag in de weer ben in dat zonnetje heb je niet zo’n behoefte om te gaan stappen. Gelukkig is dat wederzijds. We gaan liever ’s morgens vroeg vissen.

Dat er maar 18 mensen die filmies hebben gezien geloof ik niet.

Vissen in je korte broek dag 5

28 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*06.33 uur. Het begint al licht te worden.*

We zijn een half uurtje later op de stek bij het haventje van Sorobon en Sorobon Beach 28 december 2025 dan vorige keren. De man die hier waarschijnlijk elke dag zit is er al. Nu niet samen met zijn vrouw maar een man.

Bij het strandje kan je niet vissen vanwege de windsurfers en zwemmende badgasten. Tis er ook ondiep maar daar zagen we gisteren toch een hele grote rog denk en die dik anderhalve meter breed tot een paar meter voor het strand zwemmen met allerlei badgasten met een telefoon er achteraan sprintende.

Wij pakken de linkerkant daar is ook een plek vrij tussen de bootjes om te vissen. De rechterkant wordt zo dadelijk ingenomen door die duikers die er vertrekken nadat ze die grote boot hebben getrailert. Dat weten we inmiddels die komen dus elke dag. Er brand daar ook een lamp in de hoek boven ons en dat is wel fijn. Maar als de vissers die nog in de boten aanwezig zijn weg gaan nog in het donker gaat dat licht uit. Of hun dat doen of automatisch gaat weet ik niet. Jammer is het wel.

*06.45 uur. Een mooi plekkie voor ons dus*

Marco gaat toch eerst met een grote popper smijten helemaal rechts op de steiger zolang die boot voor de duikers niet is gearriveerd. Ik gaat gelijk met dat loodje en aas vissen. Dat is garnaal want we haalden de kip uit de ijskast en Marco ging over zijn nek van de lucht. Niet te geloven gister gekocht, uit de koeling bij ons in de koelbox met ijs en die is niet te harden. We raken hem niet meer aan. Vanaf nu kijken we naar de datum als we iets kopen.

*08.04 uur. Deze foto is wat later genomen om te laten zien waar we vissen. Tegenover de mangrove.*

Mijn eerste worpen daar kan ik niet tevreden over zijn. Het is nog een beetje wennen. Proberen met het zachte aas zover mogelijk in te gooien en dan heel langzaam zo af en toe binnen halen. De eerste vis verspeel ik weer na best wel een lange drill. Bij de tweede duurt het best wel langer maar mist ik hem ook. Dan leg ik de hengel naast me neer gelukkig zet ik er mijn voet op en heb de slip wat losser gezet. Wat water drinken moet kunnen. Want wat een dreun. Terwijl ik wat te drinken pak slaat de hengel tot aan de molen tegen mijn voet. Ik kan hem grijpen maar de spoel die wat losser staat nu gild het uit en los is de vis. Ik houd een kale haak over. Druk houden dus op de vis is essentieel.

Weer gooi ik in en nu het wat lichter is zegt Marco die inmiddels naast me is komen zitten is dat niet wat te dicht bij die boei. Twee meter er vandaag ik laat het eventjes zo. En jawel hoor nu staat de slip wat vaster en ik houd de lijn voor de molen in de hand met een dik metertje slek. De lijn schiet door het water en zo uit mijn hand en direct staat de hengel hoepeltje rond. Wat een sensatie. De vis en dat ziet ik aan de lijn die door het water heen klieft sprint naar de witte bolder en ik zit vast. Ik houd de lijn strak maar de vis blijft trekken. Die zit er nog aan dus. Wat meer slek op de lijn maar het lijkt of dat de vis dezelfde rondje s om de ankerlijn maakt. Dan een ferme ruk, nee dreun is betert gezegd want die witte feder ziet ik zelfs even duiken en ik heb niets meer waar ik me zorgen over hoeft te maken. Ships. Zie nu wel in dat als je grote vissen wilt vangen je met levend aas moet vissen en dat mag gewoon hier net als vroeger in Nederland als kind zijnde. Wat was dat een genot je snoek of snoekbaars dobber te zien onder schieten

*Weer een soort van mijn lijstje geschrapt.*

De volgende vis kan ik wel netten. Dat is een bone vis zegt Marco dan die heb ik nog niet gevangen in al die jaren dat ik hier kom. Ik ben er reuze blij mee en wat een krachtpatsers zijn dat dan. Heerlijk.

*De buren zijn net vertrokken maar de pelikaan blijft onder die lamp.*

*08.31 uur. Aan de andere kant van me zitten nog twee vissers.*

Tis niet zo dat Marco zijn hengel zomaar neer heeft gelegd. Er zit een touw aan de molen en die ligt om een vlonder heen. Nee hij wil in de schaduw zitten want het begint alweer warm te worden.

*Fregatvogel daar maak ik later in de week beter kennis mee.*

Het wordt al drukker om ons heen en ik gaat even kijken achter me. Daar staat iemand zijn gevangen visjes schoon te maken. Die zijn heerlijk zegt die. Maar als ik doorvraag waarmee gevangen komen ze uit een fuik.

*Waar er dus gepen zijn is het zo gedaan met je Delta visje.*

Mijn delta visjes gaan hard. Vooral door de gepen worden ze aan gort getrokken. Wou dat ik het hele tablet had meegenomen. Maar als je alles van te voren weet. Twee dozen met pluggen diep en ondiep lopend heb ik nog niet gebruikt.

*Ik heb meer pluggen bij me dan er hier in de hengelsportzaak liggen.*

Twee dozen met pluggen diep en ondiep lopend heb ik helemaal niet gebruikt. Maar als je thuis bent denk je ik pak de gehele doos maar uity de boot want het weegt natuurlijk niets vergeleken bij die shads en dropshot met loodkopjes en natuurlijk de bodem visserij.

*Deze deden het ook erg goed om wat dieper te vissen achter een Bomberta.*

Dikke snoek dobbers bijvoorbeeld te weinig meegenomen. Die ik heb allemaal verspeeld in het geweld maar dat lezen we nog verderop ik de BassBusterHerinneringen lijn.

*Nu we het toch hebben over het meegenomen materiaal.*

*Nog één dropshot loodje over na de reis. Meer van meenemen dus.*

*Hier heb je wel wat dikker Fluor Carbon nodig*.

*Ook de glitters deden het niet*. In dat heldere water hadden ze het gelijk door.

*Met dit spul kon ik dus niets vangen op dag 9 in die scholen vis.*

Nu we het toch over het materiaal hebben. Ik heb gewoon mijn dropshot mapje meegenomen en aangevuld met wat haken in alle maten en soorten. Meer om te peuteren in een haven ofzo of om aasvisjes te vangen. Uiteindelijk visten we op die barracuda’s met aasvissen dik in de veertig centimeter. Maar dat voor laterss.

De twee vissers zijn vertrokken rechts naast me. Wel zit die pelikaan er nog. Ik heb zo nu en dan beet en kan van die maat visjes vangen. Wat zijn die sterk maar die grote klappen, echt dreunen als de lijn strak loopt krijg ik niet meer.

Marco laat zijn hengel verzekerd naast me liggen en probeert het zo nu en dan met de popper. aan de rechterkant van de steiger. Die pelikaan komt even inspecteren hoe we dat alles doen. Grappig die zet zelfs zijn poot op de hengel en staart naar de molen. Zal die slip gaan lopen..

Die raken we niet meer aan. Wat een stank komt daar vanaf. Vanaf nu letten we beter op de houdbaarheid datum. Zelfs de pelikaan haalt er zijn neus voor op.

*11.48 uur. Je zit hier werkelijk bovenop de vissen.*

*12.22 uur. Ze zijn heerlijk. Beter dan die red snapper van een paar dagen geleden.*

We krijgen trek. En de aanbeten lopen drastisch terug. Bij Sebastian’s Beach achter ons gaan we niet eten vandaag. Daar is de kaart toch wat klein. Ik heb trek in garnalen en Marco lust wel een pasta variant. Het wordt dus weer Karel’s op de boulevard in Kralendijk met uitzicht op het water. Dat is wel een verijsde van ons tweeën. Als we ergens gaan zitten dan wel willen we over het water kunnen kijken.

*Als aquariaan en visserman zit je hier geweldig.*

Je snapt wel waar de brokolie en peentjes heen gaan. Ik weet het, je gaat er beter van kijken. Ik heb ook nog nooit een konijn met een brilletje gezien.

*Dat kan natuurlijk ook met z’n allen een bootje huren en dan zo dicht mogelijk onder de boulevard varen.*

*De Nederlandse marine is dicht bij. We weten dan nog niet van de perikelen in Venezuela met Trump.*

Tijdens en na het eten valt er genoeg te bekijken op het water van wat er allemaal langs komt.

*Na dat vijfde glaasje is het tijd om te gaan.*

We nemen weer een pinacolada want die smaken overal anders en Marco is er verzot op. Ik ben er klaar mee na een glas en stap over op een Long IslandIce Tea. Klinkt heel onschuldig maar later hoor ik dat er vijf soorten sterke drank in gaat.

We zitten hier fantastisch in de schaduw en dat warme windje wat over het water komt. Het is heerlijk maar na de vijfde wordt het tijd om te vertrekken.

*14.06 uur. Tegenover Karels zit er een ijssalon.*

Als we dan terug lopen naar de auto. Tegenover Karels is de overdekte winkel doorgang naar de parkeerplaats. Daar zit een ijssalon. Er zijn er twee van die en die hebben dus heerlijk en heel veel soorten ijs. Ik neem dat eigenlijk nooit maar die moet je hebben gegeten als je op Bonaire bent geweest. Het wordt vanille en banaan met slagroom.

*16.36 uur. Tijd om de hengels klaar te maken.*

Als we weer in ons huisje zijn zet ik de TV aan en ziet ik het nieuws. Maar al liggend vallen de luiken al snel. Of dat te maken heeft met die cocktails of dat vroege opstaan. We zullen het nooit weten maar als ik dan opstaat om voor het avond eten te gaan zorgen ziet ik dat mijn maatje dezelfde klachten eehheue gedachten heeft. Snel de hengels om bouwen om om de hoek nog eventjes te gaan vissen.

*Weer de ene na de andere gepen aanval tot er eentje gulzig is en blijft plakken.*

Marco vist weer met een dikke popper proberen er een liefst grote Tarpon te vangen. Ik gaat met het delta visje proberen wat te vangen voor op de BBQ. In een uurtje heb ik er al genoeg gevangen en de kleinste kunnen weer terug. Wel bijten de gepen tussen door het delta visje aan gort.

18.54 uur. Schoonmaken terwijl Marco de BBQ aansteekt.

Die vis smaakt heerlijk vanaf de BBQ. Eventjes om en om op de grijze houtskool en prikken met een vork of ze al gaar zijn. Niet te lang dan zijn ze heerlijk sappig en niet droog zoals een paar dagen geleden bij dat restaurant met de red snapper. Wat was dat een afgang. Deze zijn vele malen lekkerder en dat beaamd Marco ook gelijk.

Vissen in je korte broek dag 4

27 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*06.11 uur. We kunnen er weer ff tegen aan.*

We starten vandaag bij de zoutmijn zondag 27 december 2025. We doen vandaag rustig aan beginnen. Marco zorgt weer voor de koffie en ik voor een calorie vol ontbijt. Dan kunnen we er ff tegen aan.

Ik wil het vandaag met een loodje dan een kraaltje, stoppertje en wartel proberen. Aan de wartel komt een anderhalve meter fluor Carbon 50 honderdste en een Aberdeen Blued van Silstar 6305 met lange haaksteel dus size 006. Een stevige blauwe haak aangeknoopt. Stukje garnaal er aan dat was ook dodelijk in Indonesië. En van die ervaring met wat ik om me heen ziet natuurlijk van de lokale vissers moet het dat gaan doen.

*Je bent in staat ze weer mee terug te nemen grapt Marco.*

Ze gaan nu echt weg hoor zegt Marco die het lege fust van gisteren weg brengt naar achteren waar de vuil containers staan.

*08.20 uur. Het is hier nog rustig dus gebruik van maken.*

Marco staat hier nog op zijn slippertjes.

*Daar ligt het opgeslagen uit die zout velden.*

*Waar het dan in schepen wordt geladen of gelost net hoe je het bekijkt.*

We hebben hier ook zout gekocht eergister maar het lijkt wel veel zouter dan thuis. De smaak lijkt ook veel lekkerder.

*Ik ziet daar een mooi plekkie voor mij.*

Je moet niet op die zwarte plekken ingooien dat is vragen om moeilijkheden.

*09.14 uur. Dat kan ik wel ff vol houden zeker als Marco een biertje komt brengen.*

*Na twee dikke beuken overwegend kleine vis.*

Het is weer even wennen zo te vissen. De eerste vis verspeel ik gelijk na een korte drill. Dat kan natuurlijk want bij de meeste vissen onder de kant is die zijkant van de bek helemaal niet zo hard. Dat scheurt heel gemakkelijk uit. De krachten waarmee die visjes smijten is ongelofelijk. Maar de tweede aanbeet wanneer de lijn strak loopt en ik aantik ben ik weer bijna mijn hengel kwijt. De verrassingen zijn steeds weer plotseling. Weer een witte lijn in het water die de lijn achterlaat en een gillende slip. en Pats loss. Haak gelost. Wat ook gebeurt is dat ze gewoon die Aberdeen haak afbijten voorbij de haakbocht.

Op die tweede linkse staan staat Marco eventjes te smijten naast me. Bij het terug lopen op die klote slippertjes gaat die me toch onderuit. Dat was wel ff schrikken. Niet op die klienere stenen stappen hoor ik em later zeggen. Die liggen los. Je zou zo je poot breken hier. maar gelukkig loopt het goed af. Die heeft morgen spierpijn.

09.50 uur. We breien er een eind aan want de duikers worden actief.

Dat gebeurt zegt even later een Nederlander die hier is geboren dat haken finaal door midden worden gebeten. Hij noemt de vis maar dat ben ik vergeten die dat doet. Het is een gezellige prater. Ik kan er dus niets aan doen grapt die dan om hier te zijn in dit mooie land. Mijn Opa woonde hier al en hij heeft de achternaam genoemd waarvan hij vol afstamt maar ben het vergeten. Daarom noem ik em de pensionaris want we komen hem nog al eens tegen tijdens onze vis sessies. Een vreselijk aardige goosert. Die heeft in de zoutpannen gevist en heeft in grote hoge emmers dikke grote vissen achterin de bak van de auto liggen. Die zijn dik in de zeventig misschien wel tachtig centimeter groot. Die vangt die met dezelfde pluggen als wij mee vissen dus daar ligt het niet aan.

*09.54 uur. Wat een adembenemende omgeving.*

Je mag daar toch niet vissen zegt Marco dan. Hij haalt zijn schouders op en zegt. Ze toeteren wel eens maar dan zwaai ik gewoon terug. Ze weten wie ik ben zegt die dan lachend.

*Dat er op dit ondiepe water zulke grote vissen zwemmen.*

Marco stopt er wel eventjes om me het te laten zien maar overal liggen stenen met no entry enz. Ik ben er al eens weg gestuurd. Kwamen ze me halen met wat boswachters en de gendarmerie. Mijn naam werd genoteerd en als ze me er nog een keertje zouden zien zou ik dat bezuren. nou zo’n douw zitten we niet te wachten aan het begin van onze vakantie.

*Terwijl ik wat overzicht plaatjes trekt vist Marco aan de andere kant van de weg.*

*FF inzoemen tis maar een compactje van 35 jaar oud.*

*10.22 uur. Blijft toch een fascinerende omgeving om vast te leggen.*

We rijden op on dooie gemak langs de kust naar beneden. Om ons heen kijkende of we bij het diepere water kunnen komen en vooral zonder die duikers.

*10.34 uur. De mooiste kleuren komen naar boven.*

*10.38 uur. Je ziet ze niet in dat heldere water maar de ene na de andere vang ik dan.*

*Dit soort wil ik wel vangen een paar maatjes groter.*

Bij dan zo’n doorgang onderweg stoppen we even om er te kijken. Marco pakt dan de buitenkant en ik peuter wat aan de binnenkant met de garnalen. Je ziet niets in dat heldere water maar zodra ik ingooi voel ik al aanbeten. Het zit er vol mee maar zien ho maar.

*De rechterkant daar is het wel heel ondiep met planten.*

Ik pak een ondiep lopende Japanse plug van Lucky Craft Lures een SaltWater variatie. Die gooit als een jekko met windje mee ik haal hier makkelijk de overkant. Er zitten loodkogeltjes in dus die maakt nog flink kabaal ook tijdens het wankelen bij het binnen draaien.

We nemen een lunch bij Sebastian’s Beach bij Lac Bay en rijden dan weer binnen door naar Belnem van de Oost kust naar de West kust dwars over het eiland terug.

*12.46 uur We stoppen eventjes onderweg want er liggen nu twee creuse schepen aan de kade naast ons appartement.*

*Komt er over het water gescheerd een vliegtuigje aangesneld.*

We stoppen eventjes voordat we Kralendijk binnen rijden. Kan ik mooi de hoofdstad op de foto zetten. Komt er vlak boven onze een vleigtuig die de landing heeft ingezet. Helemaal niet gezien dat we vlak voor de landingsbaan staan.

*Hahaha daar gaan Marco zijn geliefde slippertje ook naar de eeuwige slippervelden.*

EWe nemen ook afscheid hier van Marco zijn geliefde vakantie slippers. De band is finaalkl afgebroken. Morgen dus op zoek naar nieuwe voor ons beide. Dat willen we niet op de boulevard doen waar zat van die winkeltjes met schoenen zijn. De prijs zal daar tegenvallen maar ik denk dat ze niet eens mijn maat daar hebben. Nee we vinden wel wat, uiteraard Chinese onderneming op het industrie terrein tegenover Megastore Kooyman. Daar halen we ook een stuk 50mm pijp om hengelsteunen van te maken zodat de stokken niet in het zand liggen en een stuk touw. Maar dat voor laterss.

Gekko’s hebben ze hier dus ook maar veel te weinig. Ik heb ze in de slaapkamer niet gezien en dat is jammer. Want wordt flink gestoken ’s nachts wat je ook aan DDD opspuit. Eerste dag viel mee maar daarna lijkt het of ik de mazelen heb.

*18.25 uur. En Marco met de popper operavlakte vissen.*

Voor dat de het donker wordt gaan we nog even met kunstaas naast ons huisje smijten. Die vissen die ik vang zijn heerlijk op de BBQ horen we later en dat gaan we dan ook doen. Morgen houtskool kopen. Die gepen daar komen we van terug. We eten vrij laat en in het donker is het moeilijk om de graatjes te ontwijken terwijl in die grijze vissen nauwelijks graten zitten.

*Dat klusje doen we minimaal twee keer per dag na elke vis sessie.*

De hengels gingen eerst onder de douche maar we hebben de brandslang gevonden. Wel zo makkelijk. Dat doen we na elke vis sessie als we “thuis” komen.

Vissen in je korte broek dag 3

26 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*Tja, die hebben het niet lang volgehouden.*

We zijn beiden al om vijf uur op tweede kerstdag 26 december 2025 de verjaardag van mijn meissie. Marco zet de koffie en ik bak de omeletten met wat kaas op een geroosterde boterham met een plak ham. We kunnen er eventjes tegen aan na deze caloriebom.

Dan staan we nog in het donker op de steiger van het haventje aan de zuid kant van Lac Bay op Sorobon Beach. Als we de hengels uitladen komt er nog een autootje aan en de man loopt gelijk naar de steiger met zijn hand lijnen en een emmer. Die zet die neer van; zo en hier zit ik altijd. Prima hoor aan de rechterkant is nog plek zat. Maar later snap ik de move. Want om zeven uur komt er een duikschool die er een boot trailerd en die dan daar aanlegt.

*06.03 uur. Ik begin met een Toby lepel.*

*En ja ik haal die plastic bescherm dingetjes eraf*

Verder zeg ik niets Marco. Want wat ik gisteravond heb gezien en gehoord na die dikke aanbeet blijft op Bonaire.

*2e kerstdag vieren met je vrouw aan de waterkant.*

Die twee vangen regelmatig een visje al zijn ze wel klein. Ze vissen met hand lijnen en aas op de bodem. Ingooien en strak houden. Dan langzaam binnen halen.

*Het mooiste is met zo’n bootje hier vissen.*

Mijn Aluminium Linder waar ik zoveel lol mee heb gehad voordat de Buster om de hoek kwam kijken wat zou ik die hier graag hebben gehad. Ben jaloers op de man die ik naast me zijn bootje ziet er in laten. Maar onze tijd komt nog. Een maatje van Marco die hier woont Matthieu die wat huizen verhuurd op de ABC eilanden heeft een mooie grote visboot en daar is het op wachten. Deze week heeft die nog wat familie perikelen maar in het nieuwe jaar gaan we zeker met hem op pad. Ik ziet daar echt naar uit.

*Daar bij Marco blijft het maar aasvis springen.*

Ik krijg er drie keer een dikke dreun op hier op de steiger maar kan ze niet haken. Bij Marco ziet ik maar scholen kleine vissen springen van een centimeter of twaalf. Plakkaten van een paar vierkante meter dan bruist het gewoonweg en springen de visjes en halve meter uit het water. Duidelijk zie je dan zwarte dikke ruggen door het water heen knallen.

*07.06 uur. Ik verlaat de steiger ook en gaat naast Marco staan.*

Ik besluit om ook het water in te gaan op het ondiepe gedeelte en wandelt naar Marco toe. We kunnen het net aangooien daar waar al die vissen jagen maar foppen ho maar. Om gek van te worden. Uitzoeken dus waarmee we ze die grote predators wel kunnen foppen.

*Ik denk wat loopt dat toch zwaar in het water.*

Deze schoenen liepen heerlijk in Indonesië. Gelukkig heb ik er rekening mee gehouden en heb ik nog een paar bij me. In een keer is het gedaan met die waterschoenen.

*07.18 uur. De boot is getrailerd en de flessen worden neergezet.*

*We weten nu waarom ze daar snel gingen zitten.*

*07.43 uur. We houden het voor gezien hier op deze stek.*

En dan begint het druk om ons heen te worden. We gaan naar de volgende stek. Dan moeten we om het meer heen rijden. Maar eerst zingen we een verjaardag liedje voor Henny op de telefoon. We hebben wel geen Wifi maar zo dadelijk rijden we langs Sebastiaan’s en misschien lukt het daar het over te zenden. Henny krijgt gelijk ook de felicitaties van enkele Engelse duikers. Die stonden in eerste instantie maar raar te kijken naar twee zingende vissende malloten totdat ze het begrepen.

*Alle twee geven ze het tegelijkertijd op.*

Ik moet er wel op blijven lopen want de ondergrond met die steentjes en lava is niet zonder harde zolen te lopen. Ik lijk wl een eend zo flapperend geluid maak ik. Ik heb er wel bekijks door.

*07.51 uur. Gesloten dus nog zo vroeg. Logisch.*

Die is nog dicht en ik denk dat we niet dicht genoeg bij het Wifi station kunnen komen. Dan komt dat vast later vandaag wel goed. We gaan hier zeker nog een keertje terug komen maar dan met aas aan een Aberdeen haakje onder een schuivend systeem met een loodje. Moeten we eerst langs een supermarkt wat garnalen kopen. Hier de locals vissen met kip. Die ziet je allemaal met een kippenpoot lopen en een hengel met natuurlijk een grote emmer. Die is in ieder geval om op te zitten en om alles in te vervoeren.

*07.59 uur. Aan de overkant hebben we net gevist.*

Onderweg na de afslag op Kaminda Sorobon bij Yatu Largu tegenover Sorobon Beach stoppen we eventjes. Daar zien we een mooie doorgang bij de mangrove maar het is er veel te ondiep. Hier gaat je kunstaas verspelen dus we karren weer verder naar Cai Beach.

*Een dorre boel en wat leguanen, ezels en een heleboel hagedisjes.*

Dit gedeelte groeit niet veel het is een kale bedoening. Dat is later in de week nog erger aan de noordkant. Daar is de grond nog harder van de lava en vooral scherp. Daar loop ik het tweede paar schoenen kapot en dat waren nieuwe. Volgend jaar heb ik gewoon werkschoenen bij me.

Die flamingo’s er ook nog een keertje op. Als we ’s middags terug rijden staan er bussen met toeristen en loopt er één flamingo te paraderen. Heel in de verte aan de overkant zitten ze dan bijna niet te zien.

*08.18 uur. Een flash back. Zitten we nu in Betlehem.*

Stooop!! roep ik dan. Waar zijn die gasten uit het Oosten. We zijn een beetje in zo’n bui. De bewoner komt zelfs naar de wagen toegelopen. Hebben jullie pech. Kan ik je helpen. Wat een vriendelijke mensen tot nu toe die we tegen komen. We wilden eerst nog wel een kip op pakken om ermee te vissen. Want de winkels zijn vandaag ook nog dicht.

*08.30 uur. Eindelijk we zijn aan de overkant bij Cai Beach.*

*08.45 uur. Het talud klapt hier naar het diepe.*

*Lijkt een beet op Jimbaran op Indonesië.*

We proberen het een uurtje maar we kunnen niets trickeren met ons kunstaas. We willen het volgende keer met de dobber proberen en een paar uurtjes eerder komen. Hier eerst beginnen dus volgende keer. Die weg er naar toe moet in het donker wel te doen zijn. Dan komen er grote groepen aan. We zitten op de start plek voor kanoërs aan we moeten zelfs de auto verplaatsen om die er in te kunnen laten. Die gaan zo dadelijk het mangrove bos in.

*09.39 uur. Marco wil het toch nog even proberen tegenover die Mangrove bossen.*

*09.50 uur. En ook twee groepen kanoërs gaan richting de mangrove.*

*09.59 uur. Iedereen zoekt verkoeling voordat ze terug in de bus moeten.*

*09.50 uur. Marco is nog niet weg of er stopt een grote bus met toeristen.*

*Ook de kanoërs zijn geïnstrueerd hoe alles werkt en vertrekken.*

*10.27 uur. Ik vindt dat die het nog lang heeft uitgehouden in het zonnetje.*

Marco heeft zijn zinnen gezet op een Tarpon te vangen en loopt nog eventjes naar achteren om richting de mangrove bossen te gooien met een grote popper. Ik denk dat het al veel te druk is op dat strandje dus hij gaat eventjes alleen de wandeling maken die we gisteren al hebben geïnspecteerd. Maar hij is nog niet weg en ik kan vanuit de koele auto zien dat het helemaal vol loopt met vakantiegangers die allemaal over het strand naar achteren wandelen door het water, peddelen en zwemmen.

*10.49 uur. de bus gaat weer terug naar het cruiseschip.*

We gaan een biertje doen in die enigste uitspanning die er staat. Praatje maken met de weinige mensen die er zijn als plotseling de bus is vertrokken. Wat gaan we nog doen vanmiddag. Eerst maar wat eten maar als Marco weer koud bier gaat halen komt die tot de conclusie. Hier niet. Aardige mensen hoor maar zonder elektra en water en een op zijn zachts gezegd rommelige keuken besluiten we bij het water in Kralendijk te gaan bikken. Ik aas al van het begin van de vakantie op een rode snapper op mijn bordje.

*11.44 uur. Op het begin stukje toch even kijken hoe ze het doen.*

*De enigste platvis die ik zal zien op Bonaire en wat zijn ze er blij mee.*

Iedereen vist eigenlijk met aas aan de haak en een loodje. De visjes zijn niet groot maar alles gaat vanavond met de rijst naar binnen. Maar dan zien we toch nog een aparte vis. Een platvis en die zijn te horen aan de meisjes en jongens wel heel speciaal om hier op Bonaire te vangen.

Onderweg zien we geitjes in de bomen en struiken klimmen. Dat heb ik al eens gezien op een bruidsreis in Marokko. Grappig en knap tegelijkertijd op die smalle takken.

*12.30 uur. We zijn weer terug op de boulevard in Kralendijk.*

*We hebben een mooie plek met dito uitzicht.*

Als er cruiseschepen liggen is de boulevard gesloten voor autoverkeer. Dus moeten we er vanaf en de auto achter de huizen parkeren. Marco ken alle plekjes om dichtbij te parkeren. Want ik loop een beetje voor lul met twee kapotte schoenen. Men hoort me al van verre aanlopen met dat geklepper van de zolen. Zonder schoenen lopen is geen optie. We gaan zitten met uitzicht op de twee cruise schepen. Magnifiek nietwaar. Maar dan zegt Marco dat we ergens anders moeten gaan zitten. Hier komt zo die dieselbak aanleggen. Die rondvaart boot en die walmt dat wil je niet weten. Kijk daar hebben we wat aan als je hier al vele malen bent geweest. En jawel als we aan de andere kant zitten snap je niet dat die hier zomaar kan aanleggen terwijl je zit te eten. Wat een dieselstank komt er over die tafeltje s heen.

*13.11 uur. Hier heb ik wel naar uitgekeken een rode snapper.*

Hier kan ik dan eindelijk een red snapper bestellen. Dat is een heerlijke vis maar deze heeft veel te lang op de BBQ gelegen en is helemaal uitgedroogd. Wat een deceptie. Hoe kan je dit gerecht zo verknoeien.

*Eentje vertrekt er en het water komt in beroering terwijl het rete langzaam gaat.*

*Dat bestellen we hier niet meer nog beter we komen niet meer.*

We vragen of we mogen zitten op een tafeltje waar gereserveerd op staat en na navraag is dat geen probleem. Helemaal aan de andere kant van het terras boven het water. Wat een uitzicht en heerlijk in de schaduw en ondanks dat het altijd waait is het heerlijk bij deze temperaturen richting de veertig graden.

*Terwijl de stukjes vis en groente door de lucht vliegen duiken de vissen als er naar zelfs boven water.*

*Zelfs peentjes en brokolie gaat er in.*

*Zo leuk je zou zo een frietje extra bestellen.*

Mijn bord is zo goed als schoon. Alles wordt opgegeten door die vissen.

*13.51 uur. Gelukkig hebben ze ook pina colada om het weg te spoelen.*

Marco is er helemaal vol van en ik hoor precies waar dat drankje een Pina Colada wel te drinken is want eer zit nog al wat verschil in waar je die besteld volgens mijn meegenomen kennis. Ik ben er niet kapot van. Met al die kleine stukjes ijs er in en dat hoort eigenlijk niet volgens mijn maatje. Nee bij de volgende bestelling neem ik een Long Island Ice Tea. Kijk dat is meer mijn dingetje en dat zal ik weten ook. Wist niet hoeveel verschillende dranken daar in gaan.

*14.56 uur. Tijd om naar huis te gaan en de hengels nat te maken*.

Die aan de overkant is er later bij gekomen zegt Marco dan. Je zit er in ieder geval fantastisch zo boven het water aan de boulevard.

*We hebben diepvries garnalen gekocht als aas te gebruiken.*

Na toch wat boodschappen te kunnen doen zijn we weer thuis. Eerst maar eens garnalen gehaald uit de vriezer. En twee kippenpoten daar komt Marco mee. Dit waren de kleinste die er bij lagen zegt die dan. We hebben toch de koelbox bij ons die heeft een vast plekje gekregen achterin de laadklep met elke dag verse koelelementen…

*Het wordt echt tijd om afscheid te nemen.*

We gaan het anders aanpakken morgen en meer bodemvissen met aas. Met kunstaas is het hier lastig vangen tot nu toe. Dan maar zoals de locals hier vissen.

*18.38 uur. Onder toezicht van de laatste strandgasten.*

*Op een paar missers met mijn Tobies geen Tarpon voor Marco.*

Dat hakt er toch in als we thuis komen en moeten wachten op de avond sessie. Maar op een paar flinke tikken op mijn kunstaas na en dat voelt fantastisch kan ik niets vangen. Ook op die grote popper van Marco die alleen maar gespind is om zijn target vis deze vakantie te vangen, die grote Tarpon te foppen moet die blanken. We kunnen gaan slapen. Morgen weer een nieuwe dag met kansen.

Vissen in je korte broek dag 2

25 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*08.50 uur. Thuis is het 13.50 uur. Je loopt de tuin uit zo naar het water.*

Eerst maar eens op eerste kerstdag 25 december 2025 een rondje op het eiland de vis plekken bekijken waar we in ieder geval willen gaan vissen. Maurits komt ons zo dadelijk om half tien uur ophalen om onze eigen huurauto op te gaan halen.

Vijf uur op staan net voordat het licht wordt is hier geen probleem. Ben je zo aan gewend. Wat een heerlijke temperatuur gelijk al als je uit de airco stapt van je slaapkamer. Marco is ook al wakker en neemt de koffie ’s morgens voor zijn rekening terwijl ik deze vakantie de kok zal uithangen. Het ochtend ritueel is vastgelegd. De ijskast is al gevuld met een kratje bier. Polar en is best te doen, melk, geperste sinaasappel, eieren ham, kaas en ben zeker wat vergeten. Dat heeft Annemiek voor ons goed geregeld. Gelijk maar omeletten maken met kaas en ham.

*Elke dag komt er minstens één passagiersschip aan.*

Gisteravond na aankomst natuurlijk gelijk al bekeken bij de rondleiding door Maurits en Marco maar nu na het ontbijt in de ochtend zien we wat. We gaan de auto halen na ontbijt en de afwas. Daarna rijden we gelijk een stukje in het rond. Ik vind het fantastisch allemaal. Omgeving de temperatuur en de mensen. Allemaal happy.

*Dat moet beter kunnen maar heb er nog twee weken voor.*

Marco probeert eerst nog een kolibrie vogeltje te fotograferen met zijn telefoon voor een vriend thuis die een vogelaar is. Nee dat valt niet mee ze zijn vliegensvlug van bloem naar bloem voor de nectar. Wat zijn die klein denk nog geen 6cm groot.

We hebben ons eigen karretje en dat is fijn. Van niemand afhankelijk en kunnen doen wat we willen. We rijden langs de kust aan de westkant naar beneden richting DuLac nadat we vlak bij het vliegveld ons karretje voor twee weken hebben opgehaald.

*Daar redden we ons deze twee weken wel mee.*

De auto is dik prima voor ons gebruik hier. Lekkere grote bak. Genoeg plek voor onze hengelsport spullen in mee te vervoeren.

*10.34 uur. We zien onze eerste roofvogel van wel heel dichtbij langs de weg. Kan hem vanuit de auto op de telefoon zetten.*

*De slavenhuisjes. Ik weet er eigenlijk weinig van merk ik nu hier met de verhalen die ik hier hoor.*

*De temperatuur is geweldig bij dat windje.*

*Wat een uitzichten hier alles lijkt een ansichtkaart.*

*Het ligt aan de West kant tussen Kralendijk en de zoutmijnen waar we naar onderweg zijn.*

Dit zijn die slavenhuisjes zegt Marco dan onderweg waar zo’n ophef over is geweest en een maandje geleden nog onze Willem en Maxima zijn bezocht. Niets van mee gekregen dus.

*Kan het niet laten ff aan elkaar plakken voor een overzichtfoto.*

Nog maar een panorama in elkaar geflanst van die twee foto’s.

*Er staan er nog meer onderweg naar het zuiden.*

*Vanuit de auto zien vindt ik prima zeg ik dan, hupatee door karren naar de visstekken.* Die wil ik zien voor deze twee weken.

*Rijdende vanuit het open raam kamera naar achteren gericht.*

Eindje verderop staan ze ook in de kleur geel. We rijden er wat langzamer langs en ik heb het wel gezien. Ik krijg visdrang. Hupathee gas erop. Naar ons jachtgronden voor twee weken. Kijken wat ik klaar moet maken en nodig gaat hebben. Want ik heb een koffer vol benodigdheden mee genomen. Keuzes maken welke techniek ik gaat gebruiken. Ik heb 25 kilogram aan poppers, pluggen, lepels, twisters, shads en voor allerlei soorten bodem vissen meegenomen.

*Het water golft zo het binnenland in, daar moet vis zijn. Dat kan niet anders.*

*Je ziet kleine gekleurde visjes zo zwemmen.*

Wat een omgeving ik ben nu al helemaal om. Nu snap ik als er mensen over komen naar Nederland dat ze niet er durven te zwemmen. Hier kijk je meters diep het water in naar de bodem.

*11.04 uur. Er zijn hier dus ook windmolens.*

We vervolgens onze weg naar beneden langs de kust en wat een vis paradijsje is het hier.

Als we dan bij Lac Bay aankomen helemaal rond gereden lang het zuidelijkste puntje van Bonaire weer omhoog langs de Oostkust komen we bij een meertje aan. Hier is een flink strandje met heel veel surfers en een heel klein haventje. De plek om te windsurfen bij het lange strand maar op het einde bij de diepe aan de rivier met aan de overkant de mangrove kan je ook vissen vanaf een steigertje. Als we de auto neerzetten eerst bij het strandje is er wat consternatie aan de waterkant. Tot bijna op het strand op twintig centimeter water zwemt een Stingray. Eentje van twee meter breed met zo’n gevaarlijke staart van een meter. Die maakt een paar rondjes met iedereen er achter aan filmend en fotograferend wel op gepaste afstand. Wat jammer dat mijn kameraadje nog in de auto ligt.

*We zijn meer geïnteresseert in het haventje.*

*11.23 uur. Wat een heerlijke omgeving.*

*Die chinezen hebben vanmorgen mooi vissen gevangen.*

*Wat jonge gepen die jagen op die aasvisjes aan het oppervlak.*

*Hier willen we dan morgen ochtend gaan beginnen met vissen.*

Maar we gaan naar achterin kijken want dat is een interessante plek voor ons. Er zitten een paar Chinese jongeren te vissen en kunnen we gelijk de boel afkijken. Geen probleem en als er dan wat wordt gevangen mag ik die wel bekijken en op de foto zetten. Als ik die onderlijnen ziet dan wordt niets aan het toeval overgelaten. Wat een dikke lijnen maar daar kom in nog wel later achter waarom. We zien kleine vis onder de vlonders en jagende gepen er om heen. Wat een paradijsje hier. Als we op de BBQ plek komen zijn ze al aan het bakken en daar zien we de rest van de ochtend vangsten. Daar hopen wij ook op morgenochtend.

*11.32 uur. Hier kan ik wel aan wennen.*

*Deze foto de volgende ochtend gemaakt maar we weten het nu zeker, ze zitten dus ook zes huisjes verderop waar we bivakeren bij Blanchi Koko van Annemieke en Maurits.*

*Dat Polar bier is lichter qua alcohol dan dat ik gewent ben maar het lukt me wel.*

*En wat een uitzicht. Daar aan de overkant gaan we over een paar dagen vissen zegt Marco dan.*

We krijgen trek. We hebben natuurlijk al weer een paar uurtjes er op zitten. Wat willen jullie eten vraagt de serveerster. Het zijn allemaal studenten net geslaagd van bijvoorbeeld de hotelvakschool en komen dan hier “stage” lopen. Die zijn hier dan een paar weken maar er zijn er ook die een half jaartje het hier proberen uit te zingen. Wat heb je want een kaart heb ik nog niet gezien. Oja haal ik ff. We hebben van alles. Hebben jullie ook een hele vis. Nee dat hebben we dan weer niet zegt ze dan. Doe dan maar iets met garnalen met knoflook boter. Hebben we ook niet zegt ze lachend ik gaat de kaart wel ff halen. Het zijn allemaal super leuke lieve meiden die wel in zijn voor een geintje.

11.53 uur. *Dat is een goed begin lijkt me.*

Het wordt dus een snapper soort met frietjes soort fish & chips en voor voor Marco barracuda met rijst weg gespoeld met dat lichte Polar bier. We delen beide onze borden zodat we beide vis soorten kunnen proeven. Niks mis mee het is heerlijk. En heerlijk ook om daar te zitten. Staat een diskjockey op het strand muziek te draaien. Gewoon een swingende tent aan het water. Met grote planten bedden in het water waar je niet doorheen mag lopen. Daar zit het helemaal vol met jonge visjes die zo nu en dan worden aangevallen door wat grotere of uit de lucht door een soort kokmeeuwen en grote kraanvogels.

*12.47 uur. Bang zijn ze in het geheel niet.*

*Uitkijken dus en vooral in het donker als we naar de visgronden rijden ’s morgens vroeg.*

Na wat heerlijke koude kletsen gaan we weer verder en komen onderweg heel wat ezels tegen. En dan bedoel ik deze keer die met vier poten. Die gokken er op dat je stopt en ze wat te eten geeft. Of gewoon even kriebelt op hun snuit.

*We rijden er vaak langs richting de Oost kust.*

*Het is de weg naar Lac Bay vlak bij de scheetjes.*

Er lopen er genoeg hier rond maar er is ook een opvang voor die sloebers. We zijn er niet wezen kijken maar vaak zat langs gereden op weg, dan was het zowiso te vroeg of terug en dan verlangden we naar een koude klets, naar onze vis plekken.

Hier stoppen de bussen allemaal om die roze gevleugelden op de foto te zetten. Dus snuiven wij ook wat cultuur op en toevallig krijg ook zo’n plaatje uit Nederland van Arno die aan het trainen is om de Alp de Huez te beklimmen voor het KWF.

*De weg er naar toe is moordend voor je nieren.*

*Overal kan je wel mooie plaatjes schieten.*

*Overal kan je wel mooie plaatjes trekken, deze valt af door een half bootje..*

*Daar aan de overkant hebben we net gegeten.*

*Toch ziet je weinig restaurants die ze opdienen.*

*Stapels met schelpen hier opgestapeld.*

Marco heeft zijn zinnen deze vakantie gezet om een Tarpon te vangen. Daar ligt zijn focus. En dat is knap. Ik loop vooruit maar als ik lekker staat te vangen met mijn delta visjes en dat leg ik later wel uit blijft Marco alleen maar vissen met grote poppers om zo’n springende gigant te foppen. Zo ook deze plek die Marco op You Tube filmpjes voorbij heeft zien komen dat ze hier zijn te vangen. Het is één van de plekken waar het gelijk aan de kust diep is. We gaan hier dus zeker terug komen ondanks die paar kilometer hele slechte weg er naar toe.

*Dat laatste stukje kan je wel een dik uurtje rekenen.*

*Mooi doorzicht, ik loop wat langzamer dan die jonge god.*

*We zien de zoveelste schildpad voorbij komen.*

Herkenbaar deze stek aan de grote bergen met schelpen en aan de andere kant van het Lac Bay meer aan de overkant hebben we net gegeten en is dat haventje. De inhoud van die schelpen moet een delicatesse zijn maar ik heb het niet geproefd. Ook niet achteraan gegaan om het restaurant te vinden waar ze het serveren. Nu het lange tijd droog is geweest en de mangrove bijna droog staan is het redelijk makkelijk om er te komen al is het stapvoets door de kuilen en stenen op de weg er naar toe. Trek er maar een dik uurtje voor uit voor het laatste stukje van Kaminda Sorobon na de afslag Kaminda Lac.

*Oke, wat foto’s dan rijdend uit de auto. Ze zijn trouwens toch nog dicht.*

Ken je ze niet vraagt Marco verbaast. De scheetjes en dan gaat er een lichtje branden. Jaja, dat heb ik wel een voorbij zien komen op de TV waarschijnlijk bij dat programma van Helene, dat leuke wijf met mijn stads genoot René van der Gijp en die grijze duif. Marco heeft er al eens tegenover gelogeerd. Tja, waar niet. Overal hoor ik daar heb ik ook al eens gezeten en daar heb ik een biertje gedronken en er zit die en die, dat daar was wel of niet te nagelen. Wel lekker hoor zo’n vakantie maatje.

*We pakken de boulevard van Kralendijk.*

*Deze aan de rechterkant van Karels Restaurant is nieuw zegt Marco dan.*

*Deze slepertjes zal ik later zien vanaf ons strandje hoe ze de kabels binnen halen.*

*Tis rustig zonder een cruise boot in de haven. Kerstdag en er is toch niets open.*

*Daar onder het restaurant knallen vanavond de vissen onderdoor die Marco wil vangen.*

*We gaan hier bij Karels morgen wat eten.*

*De goederen komen af en aan en dit is wel een heel kleintje.*

Als we dan weer Kralendijk binnen rijden langs de haven zien we dat toch als thuisbasis. Als er geen cruise boot ligt dan kan je langs de gehele haven rijden tot ons huisje toe.

*17.14 uur. We gaan onderlijnen maken en de hengels klaar maken.*

We hebben er zin an en na wat te hebben gegeten gaan we de hengels klaar maken.

De duisternis valt gewoon weg veel sneller in dan in Nederland. Het is in een half uurtje pikdonker. Maar toch nog eventjes het gevoel te hebben gehad dat we hebben gevist vandaag. En waarempel ik krijg een aanbeet maar mis die en bij de tweede aanbeet is het een dikke roei. Wat een knal was dat dan het blijft heel eventjes plakken en schiet dan los. Dat was het voor vanavond en na wat worpen zitten we een half uurtje later aan een biertje. Wat een dreun was dat ik heb er gelijk zin an. Wat een begin is dit dan heerlijk in je korte broek in de branding staan te vissen. We gaan het trouwens zien dat net voor het donker wordt de aanbeten hier helemaal zullen stil gaan vallen. Alsof er een knop wordt omgedraaid.

Onze BassBusteHerinneringen wordt toch gevolgd door 22 personen.

Vissen in je korte broek krijgt een vervolg

24 december 2025/1 Reactie/in Bassbuster, Bonaire/door Freek Oosterhuis

*De meiden moeten er om lachen wat er allemaal de koffer in gaat. Is er nog ruimte voor kleding.*

Het vissen in je korte broek krijgt een vervolg. Deze keer niet richting Azië maar we gaan naar de Caraïben. En wel naar Bonaire dus het visparadijs om er vanaf de kant wat moois te vangen. Wat neem je dan mee. Gelukkig heb ik wat ervaring met de vorige vis trips naar het verre Oosten. Wel in eerste instantie de kg’men ik mag dit jaar maar 20kg + handbagage 10kg meenemen. Dat moet gaan lukken. Maar ik verhoog het toch maar met 5kg voor de zekerheid.

Marco Muldijk gaat elk jaar naar de ABC eilanden en kent daar meer mensen dan in Holland. Dit jaar kiest die voor Bonaire om er hoofdzakelijk vanaf de kant te vissen. Heerlijk zeg ik dan tegen hem waarop hij antwoord je kan mee hoor er is een kamertje over. Binnen een uurtje is het beslecht. Heerlijk vissen dus in je korte broek bij 37 graden. Dan ben je blij met continue een windje vanaf zee.

*We kunnen waarschijnlijk ook met een klein bootje weg dat bij het huisje hoort.*

*Letterlijk afwegen van wat neem je mee.*

Met de ervaring van Indonesië en Thailand weet ik ongeveer wat ik mee moet nemen. Heb ook wat YouTube filmpjes gezien samen met Marco dus dat gaat helemaal goed komen. Een bootje bij het huisje is nog vaag maar dat gaan we daar wel oplossen hoor ik van mijn vismaatje. Dus ook maar wat spul meenemen om vanuit een bootje te vissen. Nog wat haken vijlen, niets aan het toeval over laten daar in dat kristal heldere water en dan is alles ingepakt.

Pluggen is wel een dingetje maar die wegen niets. In Bonaire vis je overwegend met het windje in de rug hoor ik dan van Erik Franken die er al is geweest. Dus die pluggen gooi je makkelijk een tering eind weg met een goede hengel en met de 0.30mm 30.6kg gevlochten lijn. Die heb ik natuurlijk weer weer terug opgespoeld nog van Indonesië vissen op de Penn’s Atlantis 5000 serie. Die molentjes zijn me toen goed bevallen. Na de laatste vakantie in Azië heeft “de kale” wie kent hem niet in het vis wereldje Leo Stoutjesdijk ze alle vier nog in onderhoud verzorgt. De importeur van Penn. En ook één van onze grote sponsors van mijn eerste wedstrijd bij de WPC van Ross Honney. Zonder hem o.a. was het voor mij niet te betalen mee te doen toentertijd aan zo’n grote wedstrijd tegen cracks vissen van over de gehele wereld. Maar we dwalen af. Dat is allemaal terug te halen in de Avonturen van BassBusterHerinneringen. Daar maak ik ze ook voor. Ik wou dat ik er nog vier van die Atlantis molentjes had.

Nog een laatste Hollands potje. Dan morgen Marco ophalen om acht uur. Ben nu op tijd zegt Marco want ik kan er niet tegen als we niet op tijd zijn. Maar het begint al op de rijksstraatweg voor de deur. Staat ik achter de vuil ophaal dienst. Tuurlijk ook in Nieuwenhoorn want waarschijnlijk starten ze allemaal op de rijksstraatweg en dan neem ik nog verschillende afslagen in Brielle verkeerd. Ik ziet dus drie keer de viskraam voorbij komen. Het enigste is dat ik trek krijg en Marco staat al te trappelen met zijn koffer voor de deur. Die deur moet natuurlijk weer open omdat mijn meissie naar het toilet moet. Marco is al helemaal van slag. Bij hem moet alles op tijd zijn anders wordt die meer dan zenuwachtig. Hupsakee zijn sleutel afleveren bij zijn broer in de brievenbus en we kunnen naar Schiphol toeren. Hehehe hoor ik naast me.

Ik zit met twee stresskippen in de auto. De ene omdat ik er te lang over doet om een foto te maken. Je mag hier alleen snel uitstappen en de parkeer boys staan al te wijzen en de ander omdat die nog niet door de douane is. Moeten ze met mij op stap gaan ik ben al in de modes plan-plan.

*10.05 uur. De rust is eindelijk bij mijn maatje aangekomen*

Na de koffer afgeven en dat is helemaal nieuw voor me natuurlijk. We worden gelukkig netjes geholpen kunnen we door de douane en dan veranderd mijn maatje helemaal. Daar ziet je het Bonaire gevoel langzaam inklinken.

*Toch weer leuk om alles te zien. Maar goedkoper is het dus niet.*

*10.32 uur. Lekker maar ik drink gewoon de VSOP.*

*Als Marco deze foto doorstuurt naar Dinant die dat graag mixt. Er zitten volgens mij wel een glas bij.*

We vergapen ons nog even aan de flessen sterke drank maar ik heb een flesje Martell VS meegenomen in de koffer tussen de vis spulletjes. Daar heb ik goed aan gedaan zo te zien. Trouwens ik neem zeker weer een halve fles mee terug. Marco drinkt het niet en met die warmte drinken we liever een biertje. Ach we zien wel.

Marco wil twee boeken kopen, ik heb niets met met lezen. Vroeger wel kon ik gewoon een dag vrij nemen en een boek lezen maar die rust kan ik niet meer opbrengen. Werkte bij Elsevier opleidingen en daar kon je dan boeken voor een schijtprijs kopen. Kwam er om de drie maanden een buslading boeken en kon je die kopen. Wilde je wat speciaals dan kwam die de volgende keer mee als afgeschreven. Mijn zusje was toen al chef kok. Die wilde een kook boek hebben maar niet te betalen voor een normale burger. Dus ik die besteld daar natuurlijk voor haar verjaardag ofzo. Zien we dat boek ik als die binnen is staat er geen enkel plaatje in en zo dik als de bijbel. Jawel dat is die zegt mijn zusje dan maar daar staat alleen in in welk gerecht wat gaat. De hoeveelheid etc. weet je wel als kok. Ik gaat nog even op zoek naar Blanca die werkt op de promotie afdeling van allerlei heerlijke luchtjes maar na zoeken en vragen is ze er vandaag niet. Jammer had haar natuurlijk graag verrast.

*10.47 uur. Eindelijk een tent gevonden met ander bier.*

Ik vindt Heineken helemaal niets. Maar het valt niet mee ander lekker bier te vinden maar natuurlijk lukt dat ons en nog wel vlak bij waar we ons zo dadelijk moeten melden.

Als we dan naar een paar biertjes naar de gate lopen horen we dat we zijn vertraagt. Er zijn twee motoren voor de airco en er is er eentje kapot. We staan tussen de crew en dat is hartstikke leuk. Maar toch we lopen maar weer terug om nog een heerlijke texelse te nemen.

*12.08 uur. Vervelend hoor dat wachten hier op Schiphol.*

Want het is heerlijk bier maar wel wat sterker.

*13.41 uur. Geloof dat er beweging in komt.*

Tuurlijk als we dan eindelijk kunnen vertrekken moet Marco naar het toilet.

*14.00 uur we zijn echt de laatste die instappen*

Nu gaat ik nooit als eerste het vliegtuig in je kan er nog lang genoeg in zitten. Maar nu moet ik wachten op mijn maatje en zijn naam doorgeven dat die nog komt. Hij staat de aardappels af te gieten maar dat begrijpen ze niet en gaan zijn naam al omroepen. Op het filmpje ziet je hem aan komen rennen. We hebben een leuk gesprek gehad met de crew vooraf bij dat barretje en die kennen hun pappenheimers wel. Ze moeten er alleen al om lachen om die twee uitgelaten vrolijke gasten. De vakantie is voor ons al begonnen.

Ik zit best wel een beetje krap en mijn rechterknie zit in het gangpad. Mijn linker kan gelukkig naast de stoel van mijn voorganger eigenlijk onder de voorganger van mijn buurvrouw. Die is een stuk kleiner en heeft er geen problemen mee. Dat is toch niet helemaal goed gegaan met de boeking van de dames Julie en Henny.

*Dit is dus normaal negen uurtjes vliegen.*

*Dit wordt het dus voor vandaag op die krappe stoel.* *Afzien gelukkig heb ik een lieve buurvrouw.*

Men is toch vertrokken met één kapotte moter van de twee van de airco maar dan moet er wel gevlogen worden over land. Dus we gaan over Groenland, Canada en Amerika.

Onderweg maar wat plaatjes schieten van de omweg.

Ben blij dat we er zijn en zo’n stoel neem ik nooit meer. Gelukkig zit ik naast een vriendelijke dame die me trouwens gelijk herkent op de terug vlucht. Dan zit ze weer achterin en vraagt hoe de vis vangsten waren. Ik herkende haar niet gelijk maar ze nam het sportief op.

*02.17 uur en die van mijn maatje er gelijk achteraan.*

We hebben er dus dik 12 uur over gedaan waar normaal nog geen negen uurtjes voor staan. Met mijn lengte in dat stoeltje. Maar we zijn er en alle leed is verdwenen. De Vis vakantie kan beginnen

*We worden opgehaald door Maurits in een dikke auto.*

Bij de uitgang krijgen we een dikke hartelijke begroeting van Maurits van Blanchi Koko waar we de twee komende weken zullen verblijven. Alles gaat in een dikke terrein auto en we kunnen gaan. De accommodatie ligt vijf minuten verder aan de west kust onder de hoofdstad Kralendijk. Ik ben blij dat we er zijn en het huisje ziet er perfect uit om daar twee weken te verblijven. Ik heb er zin an.

Roofvissen Ons Genoegen Nissewaard wedstrijd 3

20 december 2025/0 Reacties/in Avonturen, Pike Fishing Team/door Freek Oosterhuis

*07.33 uur. We hebben ons ingeschreven.*

Vandaag 20 december 2025 de laatste uit de serie van drie de roofviswedstrijd van HSV Ons Genoegen uit Spijkenisse

We willen het vandaag helemaal anders aanpakken dan als de laatste twee wedstrijden. Geen dood aas, ik heb het wel bij me natuurlijk als zekerheidje. Maar we gaan de gehele wedstrijd met kunstaas smijten.

Arie Meijer opent de wedstrijd met een tightlines voor iedereen en dan om acht uur stiefeld iedereen naar buiten. De één snel zelfs rennen naar de fiets of auto maar de meeste nemen alle tijd. Tuurlijk is mijn maatje de laatste die vertrekt uit het clubhuis.

*08.26 uur. Wim en Pieter starten met kunstaas.*

*Het is er amper een metertje diep voor het sluisje.*

*Er wordt hier dus wel gevist te zien aan het gras.*

*Wim en Pieter vissen aan de andere kant van het sluisje.*

Het is nog donker als we om kwart over acht op de pad gaan. We willen weer starten in Tinte op het randje van het parcours en dan langzaam afzakken richting Hellevoetsluis. Er is ook een roofviswedstrijd in Hellevoet georganiseerd door de Catfisch dus daar zal het wel druk zijn met predator vissers. Komt bij dat het heeft de laatste dagen niet geregend heeft. Het zal er wel weer niet stromen zijn we bang voor en dan zal het taai worden daar achterin de polder. Dus als we het Voornse Kanaal oversteken na Heenvliet besluiten we het daar in het haventje eventjes te proberen.

*09.27 uur. Wim heeft weer gezorgd voor de catering.*

We zijn op deze stek eigenlijk al te lang bezig als dit we vooraf zouden gaan doen. Hit en Run dus snel alle duikers afvissen wilde we doen. Al ik dan hoor dat Kees Westdorp al een mooi op de mat heeft liggen en eentje verspeelt om dat zijn schepzakske verderop lag. Bij het slepen er naar toe verspeel die de Essox jammer genoeg. Wij gaan eerst aan de warme chocomel met koek. Heerlijk.

*09.42 uur. Het stinkt naar vis en het stroomt er lichtjes.*

We gaan richting Tinte maar onderweg herinner ik me nog uit mijn tijd van de bruidsfotografie en portretten op locatie dat er hier aan de Hollemaarsedijk bij de Ooievaarsdijk een mooi plasje ligt. Ik heb daar nog een familie die aan dat plasje woonde groepsfoto’s gemaakt en heb toen een Melkbus gekregen van de vader des huizes voor in de studio. Ik heb em nog steeds. Hij had net zijn laatste koeien verkocht en ging met pensioen. Daar stond toen op een droog opstelling zijn melk gereedschap met zo’n hele grote filter en enkele bussen te schijnen. Ik heb er dus eentje gekregen en ziet er nog steeds als nieuw uit. In die grote schaal moest je van die papieren filters in leggen waar de melk voor de eerste keer wordt gefilterd. Daar heb ik als kind hele goede herinneringen aan in Markelo waar ik als kind ieder jaar met de gehele familie een weekje vakantie vierde en sliepen op de Delle in het hooi. Voor het grote ontbijt eerst melken. Dan de varkens en biggen en kippen voeren en op het land de gerst, tarwe, mais etc. binnen halen voordat er om vijf uur weer gemolken moest worden. Maar dat zijn hele andere avonturen.

*We vissen elk duikertje of verandering van de sloot af*

*Met kunstaas of doodaas we kunnen ze niet vangen.*

*09.54 uur. Je kan zo uit de auto vissen dat is dan wel weer makkelijk.*

*Ik laat de dobber met een dode voorn er ondr de duiker in stromen.*

*Een twintig meter ver en dan zo de duiker in laten stromen.*

*Gek genoeg stroomt het er als een jekko.*

*Wat een vriendelijke paardje zijn dat ze rennen achterelkaar en zijn hardstikke nieuwsgierig wat we aan het doen zijn.*

Overal in de polder volgen we De Holle Mare omdat er de stroom in zit. Maar we zien geen futen of aalscholvers jagen dus we weten dat er geen aasvis aanwezig is hier in dit gedeelte van de polder. Gek want het is de enigste wetering waar het stroomt. In de andere sloten stat het sowieso nagenoeg stil.

*Het stroomt er maar geen onderwater leven te zien. Wel een heerlijk uitzicht.*

*De paarden zijn in de wei gezet, wat een mooi gezicht is dat in de mist.*

*10.25 uur. Wel moeilijk vissen met al die bramen struiken.*

Maar het is taai in de polder. Geen enkel leven te zien op het water en dat wil zeggen dat er ook geen vreten zwemt. We houden de polder hietr voor gezien. Stroomt het er eens een keertje goed krijgen we toch geen beet.

*Ik weer met een dobber en Pieter en Wim met kunstaas.*

*10.37 uur. Het zou wat dieper moeten zijn deze nieuwe sloot vergeleken met het omliggende wate*r.

Als we dan onze weg verdergaan richting Hellevoetsluis komen we langs het nieuwe water in Kickerbloem3 waar we al wat wedstrijdjes hebben gevist met de VethsVK. Kleine witvis zit er genoeg dus waarom niet even proberen maar gek genoeg ook geen enkele watervogel te zien. We proberen het er een dik halfuurtje maar verder door naar achteren houden we het voor gezien. Wim zegt het is hetzelfde water als hier geen leven is waarom 500meter verderop dan wel. En hij kan het weten het6 is zijn visserij en ik heb nog veel te leren.

*Wim zegt als we er langs fietsen hier heb ik wel eens een snoekje gevangen.*

*Ik met een blinkjertje, Wim met een plug en Pieter met een shadje.*

*Ziet er toch prima uit maar geen leven te zien.*

*Maar twee keer een volger waarschijnlijk dezelfde vis vertrekken we weer.*

*Dan krijg Pieter er tot twee maal een volger met een grote kolk.*

Natuurlijk als Cees je niet heb gespot heb je niet gevist in Hellevoet.

Op weg naar de 8vijver komen we langs een plasje in de kickerbloem. Ik heb hier al eens een snoekje gevangen zegt Wim en ik rtap op de rem. Dan proberen we dat dus ff. Ik pak een blinkertje met daar achter een shadje, Pieter een Shadje en Wim een plugje. En dan maar smijten en op allerlei manieren binnen draaien. Een schreeuw en dan heeft Pietertje een volger tot vlak onder de top meter een dikke boeg golf. Wim ziet dit en dat was dus een dikke zestiger. Wat jammer is dat dan. Weet je was een 8tje draaien is als je een volger is vraag ik aan Pieter. Ja dat gaat ik doen en even later hoe kan het flikt die dat weer tussen ons in en weer wordt de vis gemist. Wat jammer.

*We hebben nog even en dit stukje zit de meeste kleine vis*.

*Tuurlijk nemen we het slootje ook mee.*

We vissen hier vaak met de veteranen dus ken het water wel een beetje. Als er predators zitten zal het op de beste witvis plekken zijn denk ik zo.

Dan hoor ik een schreeuw en moeten we Pietertje helpen met een gigantische snoek te netten. Tuurlijk lukt dat en onze missie is geslaagd. Ons jeugdige maatje vangt zijn eerste grote snoek. Nu nog ff leren de kiewgreep en dat is best wel een dingetje voor onze jeugdige kameraadje. Maar na goed uitleggen lukt het allemaal. Wat een sensatie. Onze missie is geslaagd.

*Wim heeft alle gezien, dat heb ik dan wel weer.*

*Nooit gedacht dat die vis zo snel ou groeien.*

Daarna nog de kleine vijver afgooien en ik heb kontakt met de karper visser aan de overkant. Nee hoor geen probleem en we vissen met kunstaas ook deze vijver af. Dan gaat de pieper af aan de overkant tijdens ook gesprek en kan die aan de bak. En terwijl ik zijn aanslag en kromme stok ziet heb ik ff geen dingetje waar ik mee bezig ben met mijn zwevende kunstaas. Heeye hoe kan dat is zit vast net nadat ik rustig dit kunstaas heb bewogen naar het oppervlak. Op de automatische piloot.

*Wil dit stokkie toch meenemen naar Bonaire.*

*Had deze natuurlijk gelijk mee moeten meenemen*

Ik tuig mijn lichte Michell stokkie op om mee te vissen. Een heerlijk setje om te zelfs te dropschotten en heb er al menig snoekje op gedrild. Maar een één meter 21cm is een ander verhaal. Die had ik ook helemaal hier niet verwacht tot dat die karper visser er over begon tegen Wim. Ik krijg dus tijdens dat we zitten te kijken naar een vette dril aan de overkant van een karpervisser. Ik tik mijn kunstaas weer wat omhoog terwijl ik naar de overkant kijkt en ik loop vast. Wat raar want ik tik em net omhoog. Bodem kan het niet zijn en zonder er bij na te denken terwijl ik naar de drill aan de overkant kijkt. Het is heel de dag al niets tik ik mijn hengel wat harder omhoog om van het vuil los te komen maar alles staat strak. Wim staat naast me en ziet alles gebeuren. Ik tik twee keer omdat ik denk ergens aan vast te zitten en we zien een grote kolk en alles is af. De gevlochten lijn zomaar rechtaf gebroken. Die was veel groter dan de vis van daarnet zegt Wim dan die net als ik die dikke rug heeft gezien boven water van die krokodil. Wat een soft. Horen we van die karpervisser dat er hier eentje rondzwemt van 1 meter 21cm. Dat moet em geweest zijn zegt Wim dan die em eventjes heeft gezien in vol ornaat na de aanslag naast me. Ik ben ontroostbaar en zal slecht slapen zodadelijk.

*Nog even de polder in achter het Kickersbloem bos.*

*Nee geen teken van leven nu er net is gebaggerd en gemaaid.*

*Is de aansluiting wel goed geregeld. Er is geen enkel teken van leven.*

Nadat ik van hengel ben geruild die had ik natuurlijk gelijk mee moeten pakken. Die heb ik er voor gekocht om te vissen op dat soort snoeken op het Veluwemeer zie de verhalen met Ulf in de BassBusterHerinneringen. Maar ik had dit formaat vis niet verwacht in de woonwijken. Zo zie je maar weer. Nooit te oud om te stuntelen.

We hebben nog een een half uurtje dus vissen we de 8vijver af tegen beter weten in.

*Pieterje heeft de grootste snoek gevangen horen we dan.*

*Arie feliciteert ons jeugdige vissertje met zijn prijs.*

We zijn weer ruim voor half twee in het clubhuis om onze kaart in te leveren. Daar krijgen we te horen dat Pieter de grootste snoek heeft gevangen. Net twee cm groter als nummer twee. Die gaat met een mooie hand gemaakte jerkbait naar huis.

*Maar dan kan Pieter ook kiezen tussen een mooie hengel of een molentje*

*Arie bedankt voor weer waren leuke dagen.*

*Tuurlijk als je 14 snoeken weet te vangen ben een terechte winnaar.*

*Iedereen heeft sowieso peen mooie prijs.*

Voor iedereen twee kippen en de jeugd gaat met wat kunstaas en of een molentje of een hengel naar huis. Prima geregeld dus allemaal door de roofvis afdeling van HSV Ons Genoegen uit Spijkenisse.

*We hadden trek dus moest ik vlug zijn met een plaatje.*

Tuurlijk gaan we nog een goeie stek opzoeken. Heerlijk een frietje met een versnapering zo na het vissen. Weer een mooie afsluiting van een prima dag. Ik moet Arie Meijer wel bedanken hoor het is fantastisch wat die allemaal regelt voor die roofvis afdeling van HSV Spijkenisse. Sjappo dus. Volgend jaar doen we zeker weer mee en bedankt voor de twee kippen.

De pootjes bij de frietjes er was geen geen groente meer dus dat gooi ik er morgen wel in bij de karkassen in de soep. Nu een heerlijke bouillon dus en die smaakt voortreffelijk. Heerlijk.

Het verslag van Arie Meijer met de foto’s van Mike Piepenbroek

Roofvissen Ons Genoegen Nissewaard

Vandaag de 20e december de laatste roofvis wedstrijd gevist en dus was het zeer spannend om te strijden voor het roofvis kampioenschap 2025 van Nissewaard want er waren zeker 6 kanshebbers die er goed voor stonden om een gooi te doen wie de kampioen zou kunnen worden.

M.Pronk mag zichzelf een jaar lang kampioen noemen en nam het befaamde kampioensbord in ontvangst.

Ook de jeugd deed deze keer goed mee en die werden beloond met een mooie hengel of mooie spinmolen en de winnaar bij de jeugd Milan kon een komplete roofvis set in ontvangst nemen.

We willen graag Visvijver Bernisse bedanken voor het ter beschikking stellen van hen onderkomen en Hengelsport Schuurman voor het ter beschikking stellen van de prijsjes voor de jeugd.

Ook kreeg elke deelnemer 2 lekkere kippen aangeboden door de roofviscommissie om deze feestelijke dagen door te kunnen komen.

Vissers hartelijk bedankt voor jullie deelname want zonder jullie is er geen kampioenschap.