Nog maar een keertje de vis opzoeken

Afgesproken dus vandaag zondag 19 april 2026 met Jan Wulffraat om weer te gaan vissen op de Koningskade midden in de vesting van Hellevoetsluis. Tis voor mij de straat uit rijden en je zit daar heerlijk uit de wind.
Joep en Ronald kunnen niet dus zitten we vandaag met zijn tweetjes. We hebben om acht uur afgesproken het is tenslotte zondag maar om kwart voor gaat de telefoon al. Jan is er al en waar willen we gaan zitten is de vraag. Ik kom er aan. Ik heb een voertje op vismeel basis en zoet gemaakt. ens zien of dat uitmaakt in het voorjaar als de brasems van het grote water afkomen.


Jan heeft gewacht met uitpakken en vraagt waar we gaan zitten. Dat is lief want het maakt me niet uit. Zullen we vooraan gaan zitten dan hoef ik niet zover met mijn spullen te lopen vanaf de parkeerplaats. Prima dus.

Achteraf was het beter geweest in het midden van de kade te gaan zitten want we zitten nu in de schaduw van het appartement van Ronald te vissen en het is best nog wel frisjes aan de waterkant.

Ik gaat dus kijken wat beter vangt en leg de twee Tri-Cast Trophy 2×2 en 4x4L van drie en halve meter op de steun. Deze stokken aleen tijdje niet meer gebruikt want ben helemaal verknocht aan de 3 meter stokkies Kevlar Feeder Trophy’s en de zelfbouw door Wout van Leeuwen ook van Tri-Cast. Hier zit dan ook gevlochtenlijn met drie meter voorslag op om wat verder te vissen dan 30 meter. Maar met die hoge kade muur en een flinke wind dan zit nu de top toch vlak boven het water en dat bevorderd natuurlijk wel de beetregistratie om de aanbeet te zien.

De ene aanmeerpaal aan de overkant gaat dus zoet voer heen en naar de andere paal de vispellets. Daar kunnen we kort over zijn beide toppen gaan gelijk krom. Wat een spektakel en heb nog maar beide twee keer ingegooid. Van een voerplek opbouwen is dus geen sprake.

Alle vissen hebben ongeveer dezelfde maat met een enkele uitschieter naar boven. Die grotere vissen blijven knokken en knallen geregeld door de slip heen. Ook veel vals gehaakte vandaag en daar heb je dan helemaal dikke sport aan en zijn lastig te netten.




Dan wordt het druk en gaat vissen met één hengel. Om de beurt de linker of de rechter voer gebruiken. Het is ingooien. Strak trekken en vaak hoeft dat niet eens. Lijkt wel of ze er op zitten te wachten. Die horen net als in de commercials bij die karpertjes de voerkorf waarschijnlijk al vallen en duiken er massaal op. De vis drillen neemt de meeste tijd in beslag. Wat een visserij.

Je weet het gelijk als er zo’n dikke voorn aan de andere kant trekt. Wat een mooie vissen zijn dit.

Als ik dan in een klein uurtje al acht platten heb liggen is Jan klaar met de vaste stok. Die vangt alleen maar kleine roofbleitjes. De vis zit zeker aan de overkant zegt die dan en gaat zijn feeder uitpakken.


Leo wil ook wel eventjes opletten als ik wat te drinken gaat halen in de auto. Dat zijn hele andere uithalen als op de punt met die snoekbaarzen. Ik ziet Leo nog wel eens zit aan de waterkant zitten in de gesloten tijd op die platten vissen. Dat is gewoon heel erg leuk hoor ik van em en dat is ook zo.


Dan komt Cees de Alchemist ook langs op zijn dagelijkse ronde en die heeft weer at mooist ontdekt bij het opruimen van zijn schuur. Die heeft een mooie aas schieter voor Jan gevonden. Daar ben ik wel jaloers op en gaat ook zo’n apparaatje opzoeken. Dat werkt formidabel met het bij voeren van maden of pellets als Cees het voordoet hoe het werkt. Daarna komt die met een zelfbouw daar kan je de maden wegblazen net als vroeger een pijltje van een reepje papier gemaakt. Jan is er in ieder geval blij mee en dan is Cees ook blij.






We hebben het heerlijk naar ons zin hier in het zonnetje en het begint op werken te lijken. Wat een partij vissen moeten daar aan de overkant zwemmen.

Niet te hebberig worden natuurlijk. Dan gaat je te hard trekken zelfs met nylon lijn en een stukje feedergum om die klappen op te vangen. Dan is gewoon de haak uitgebogen.


Ronald kan het toch niet laten die wacht op zijn visite maar komt toch ff kijken. Die zit achter ons twee hoog en slaat alles gade.

We hebben een werelddag saampjes. Wat een aanbeten en vissen dat we vangen. Het gaat achter elkaar door. Ingooien, en laten zakken, strak draaien maar dat hoeft soms niet eens dan blijft de lijn slap en hangt die er al aan gehaakt op de volle korf, drillen, netten en onthaken. Korf vullen en de haak met aas en het ritueel begint weer opnieuw.




Jan vist eigenlijk alleen maar met de vaste stok maar vanaf vandaag kan hij de feeder techniek ook wel waarderen. Wat aanpassingen aan zijn onderlijn en het is rammelen vandaag.








Dan plotseling is het allemaal mooie voorns vangen. Wat een spektakel is dat dan om die van dik vijf meter water te halen. Want inmiddels is het water aardig gezakt

Zo’n vals gehaakte is niet binnen te krijgen. Wat een geweld is dat dan die blijven maar door de slip heen knallen..




Dan plotseling nemen de brasems weer de overhand aan de overkant. De toeristen lopen achter ons langs en vergapen zich aan onze vangsten. Als er dan zo’n manneke een brasem mag binnen vissen zijn ouders trots en is het jonge vissertje helemaal blij.




Het is een bizarre dag vandaag. Ik heb nog nooit zoveel brasems gevangen zoals het nu gaat. Al uren achtereen zonder stil te vallen vangen we platten en zo af en toe mooie dikke voorns.

Henny mist wat van op de aanrecht die zagen er lekker uit. Hoefde ik geen boterhammetje te smeren.








Denk dat het water nu op zijn laagste stand staat aan de meerpalen en kade te zien. Maar de vangsten stoppen niet die gaan onverminderd voort.Wel kunnen we nu rustig strak draaien de aanbeten duren wat langer maar dat duurt niet lang als de kentering van het water voorbij is




Ik ben door mijn twee emmertjes voer heen. Wat een dag vandaag. Bizar gewoonweg.

Terwijl gisteren er Engelsen zaten te vissen die de aankomende weken meedoen aan de festivals langs het Kanaal door Voorne. Dit ploegje komt al jaren hier vissen maar die vingen een enkele brasem. Wij hebben vandaag gewoonweg met de goede wind gevist. Hij draait nu weer naar noord voor een paar dagen. Dat is nooit goed.


Nog wat Foto’s gekregen van Joep. Die heeft spijt er vandaag niet bij te zijn geweest omdat die andere verplichtingen vanmorgen had. Zo ook Ronald die alles heeft gezien vanachter zijn raam met zijn visite. Het was een dag, een herinnering om weer nooit te vergeten..




































































































































































































































