Buckaroo’s naar Gendt
De Buckaroo’s gaan naar visvijver Het Broek vandaag 13 juni 2026 in Gendt ver boven Nijmegen dus om vijf uur naast mijn bedje. Tuurlijk al een paar keer wakker geweest maar dat is gebruikelijk voor een vis dag.
Jan word gebracht door Tinneke want vandaag is de auto nodig voor de sportschool en de boodschappen. We horen later dat de sportschool maar net is gehaald want gezelligheid kent geen tijd in HuizeWarungFreek. Daar is het begrip tijd heel anders dan voor westerlingen. Zet twee dames aan de Stammtich in huize Oosterhuis en tijd, “jam karet” is een begrip, elastische of rubberen tijd geworden. Plan Plan zeggen ze dan in Indonesië. Gezelligheid kent geen tijd.
Elke keer weer maak ik dit plaatje als we er langs rijden. Eerst de molen met de snelheids lijn van de NS maar de laatste jaren samen met de moderne wind molens
We zijn de eerste als we aankomen en dat is voor het eerst. We hebben er en half uurtje sneller over gedaan als normaal. Komt dat door de zaterdagochtend spits.
Jan Wulffraat is vandaag met me mee. Piet Kalshove kon vandaag niet vanwege een pas geleden staar operatie. Alleen rijden is ook niet alles en met die benzine prijzen helemaal niet. Jan wil graag mee naar zo’n commercial plasje na al die wilde verhalen van me dus was nu de gelegenheid om mee te rijden. Voor Mike de captain van de Buckaroo’s vandaag geen probleem dat die met me mee rijd en mee vist tegen natuurlijk de bruto kosten. Of Jan nu meegaat of Piet is voor Mike geen probleem maar voor mij scheelt dat aanzienlijk in de kosten alleen rijden of met zijn tweeën. Tis toch dik een halve tank benzine.
Maar om acht uur zitten we allemaal aan de koffie met appeltaart en slagroom voor de liefhebbers. Altijd weer een begin van een heerlijke dag vissen met elkaar.
Mijn dag kan niet meer stuk zegt die lachend met dat mooie Schotse accent. Hij komt van hoog Noord-Oost Engeland. Woont al vijf jaar in Nederland maar spreekt voortreffelijk Nederlands met dat leuke accent dan.
Jan en ik zitten hier in de hoek. Naast me zit Eric dan Kees en Mike op de steiger. Daarnaast in de andere hoek zitten dan Bart en Marcel. Met z’n tienen dus vandaag.
Dan waait er een aasbakje van mij te water en blijft drijven zo naar de overkant. Met Bfr 8 hoef ik niet lang te wachten om een rondje langs de vijver te maken.
Dan eindelijk kan het vissen trekken beginnen. Maar in onze hoek moeten we nog eventjes wachten. Wij zitten precies in de hoek waar de wind vandaan komt. Zal dat het zijn.
Tis nog niet wild aan deze kant maar we zitten lekker zonder regen dat dan weer wel maar wel met wat wind. Want tjonge wat waait het. Zo nu en dan een aanbeet die we kunnen verzilveren maar nog echt wild is het niet. Of zijn we wat verwend geworden. Want de vis is er maar hoe te vangen.
Om 12.30 uur is de lunch klaar en worden we verwacht aan de grote tafel. Broodje bal met keuze brood of friet. Heerlijk als je heel de ochtend in de wind heb gezeten. Want je oren suizen er gewoon nog van nu we binnen zitten. Wat een wind met zo nu en dan windstoten die de acht makkelijk aantikken. Mike is bijna zijn hele hebben en houwen kwijt als die even weg loopt bij zo’n windstoot. Alles valt om en wankelt al voor de duik als die nog net alles kan grijpen na een snel sprintje.
We zijn dus vandaag met zijn tienen.
Dan doet Mike het even voor hoe het allemaal gedaan moet worden want dat vissen met die dobbers van Peter de Boef die er vandaag niet bij is. Die zit bij te tinten in Curaçao deze week dat is nog niet zo makkelijk als het lijkt met die aanbeet verklikkers en vooral de afstelling. Mijn dobber was dus kapot die mist het hoedje
En die neemt mijn hengel onderhanden en stelt een nieuwe dobber af voor Jan. Doet voor hoe het wel moet en dan kan Jan zelf aan de bak. Gelijk gaat het een stuk beter en die is om. Helemaal verknocht nu aan het spelletje pelletwaggler.
Hoe kan het maar dan vertspeel ik weer zeker zes vissen achter elkaar. Nu is mijn hakie wel goed denk ik dan. Zit ik er mentaal doorheen ofzo. Maar het lukt me niet de vissen te netten. Ik verspeel er al bij de aanslag en sommige al halverwege of vlak voor mijn landingsnet.
En naast me bij Eric hetzelfde liedje. Zelfs na minuten lang drillen. Hoe kan dat dan.
Dan is het alweer voorbij. Wat gaat de tijd altijd snel als ja aan het vissen ben. Het is de auto inruimen en aanschuiven voor de schnitzel met frietjes.
Was weer een fantastische dag en bedankt Mike voor al het geregel. Was weer dik voor mekaar. Volgende week dinsdag weer met z’n allen naar de Vossekuil. Wordt een warme dag is al voorspeld. Ik ziet er weer naar uit..
