Buckaroo’s naar Gendt

We wilden drie weken geleden naar visvijver de Vossekuil bij Sint-Oedenrode maar door een massale vissterfte ging die niet door. Vandaar dat we nu vandaag als alternatief weer in Gendt vissen. We rijden weer met z’n tweeën Piet Kalshoven is vandaag mijn bijrijder.

Ik blijf dit punt altijd herinneren aan de mooie verhalen van Joop Flohil als we hier weer langs reden. Dan kreeg ik anekdotes te horen over het vissen bij die molen en de polders hier tot aan de visplek of visa versa naar huis. Vandaar dat ik altijd weer ff een plaatje trekt. Alleen nu de laatste jaren met wat extra molens.

Bij Bemmel zien we de vierdaagse lopers die meedoen aan de vierdaagse van Nijmegen. Vier dagen 40Km lopen petje af hoor. Respect.

Waarom kiest op de heenweg de routeplanner altijd bij Dordrecht richting Breda, Waalwijk, Den Bosch, Wijchen, Nijmegen en niet gewoon de A2 naar Gorinchem, Nijmegen die die wel op de terug weg neemt. Dat scheelt toch veertig kilometer heeft Piet opgezocht op de terugweg. Ik zit altijd maar te klessebessen en we letten eigenlijk niet op hoe we rijden. Die zal de kortste route nemen dacht ik altijd. We luisteren altijd braaf naar Automiep maar als we aankomen hoor ik altijd hoelaat de anderen zijn vertrokken en ik begreep niet waarom ik er een half uurtje langer over deed. En ik kan je zeggen dat ik best doortrapt en weinig op de rechterbaan te vinden ben. Nog net geen BMW rijder zal ik maar zeggen alhoewel ik er wel eentje een 525 heb gehad in het verleden. Dus ’s morgens wel ff opletten als ik op dat verkeersplein bij Barendrecht komt en Gorichem aanhoud in het vervolg. Dan hoef ik ook niet het laatste plekkie te kiezen.

Ik kan gelijk door naar achteren rijden. Want waar ik normaliter zit zitten nu Tjeerd en Tjeerd. Die hadden geen zin om aan de overkant te zitten op het dammetje tegenover ons. Helemaal in het hoekje staat het minste water van de vijver dus dat is niet verstandig om daar te gaan zitten. Gaan wij dan naar de overkant. Eerst maar eens naar de koffie met de bevroren appeltaart met slagroom. We horen daar dat er al om vijf uur zijn gaan rijden en die spullen staan al een uurtje klaar aan de waterkant om te beginnen.

We zijn vandaag met twaalf man. Arno, Mike, PietK, PietS, Freek, Peter, Bart, Erik, Willem, Kees, TjeerdSr en TjeerdJr.

Als ik dan naar achteren loopt naar de auto kan ik gelijk wat plaatjes trekken voor het verslagje. Willem en Erik zijn bij Peter wezen kijken hoe die die dobbers maakt. Ik heb er al over geschreven. Wat een werk is dat allemaal. Rekken vol hangen daar te drogen. Dat is een imposant gezicht al die verschillende types. Die weten nu natuurlijk van de hoed en de rand hoe er mee te vissen voor vandaag. En dat ze alles hebben opgenomen dat is zeker. Ik zal vanmiddag net na de broodje bal gehakt Erik zelfs twee grote graskarpers zien vangen. Wat een geweld is dat dan die komen eerst vrij gemakkelijk mee totdat ze je lelijke kop zien. Of is dat het landingsnetje want dan laten ze zien wat ze waard zijn en geven van katoen. Nee die heb je dan niet zomaar klaar voor een portretje. Bij de eerste die wilde helemaal niet op de foto want sprong met van dat steigertje af lopen naar Willem zo weer uit het net in het lel. Dikke lol natuurlijk.

Piet heeft al gekozen waar te zitten en heeft het grootste gedeelte al uitgepakt uit de auto. We gaan dus niet naar de overkant. Wij gaan naast elkaar zitten zodat we allebei nog een beetje in het diepe gedeelte van de vijver vissen. Zo vissen we allebei op dezelfde stek. Is ook wel zo makkelijk met pellets schieten. Toch zullen we beide zo’n drie kilo weg werken ik 6mm en Piet 8mm.

Maar net na negen uur zijn wij ook klaar om te gaan vissen. Piet begint met voer in de korf en bij schieten van pellets. Ik begin met de paraplu en blijft ook schieten van pellets. Maar al snel pak ik ook die met een loodje voor op de bodem. De bellen plakkaten van azende vissen op de bodem zijn gigantisch. Maar de vissen blijven dus toch nog op de bodem en komen de pellets nog niet halen aan het oppervlak.

Naast me doet Tjeerd zijn vader na door ook een mooie dikke spiegel te landen.

En na een half uurtje na gewisseld te hebben van de zinkende dobber naar op de bodem vissen met een loodje kan ik mijn eerste exemplaar bij schrijven op mijn naam.

Ik maak altijd mijn hengel vast zo kan ik met twee handen de pellets bij schieten. Het is in een oogwenk gebeurt dat je de hengel kwijt bent. De vissen haken zich op een strakke lijn dus speling is er niet. In één beweging is het raak.

De rechterkant van de vijver is voor de vaste stok vissers. Piet zit uiterst recht tegen over ons en Arno daar naast.

Nee het wil niet echt lukken en ook naast me TjeerdJr zit te tobben. Twee weken geleden had die op dezelfde plek er 52. Dat gaat die vandaag niet redden. Bij zijn vader gaat het beter die pal naast hem zit maar die 35 van twee weken geleden haalt die vandaag denk ik ook niet.

Maar dan komt Jacco me helpen. Die heeft dat eens aangekeken terwijl die bij Peter stond. Die kijkt naar mijn afstellingen en merkt op dat de dobber kapot is. Huppathee een andere er op en opnieuw stelt die alles goed af. Die moet even blijven drijven tot dat de pellet afgedaald is en dan met een rukje de lucht onder uit de dobber slaan en dan moet die tergend langzaam zinken.

Maar mijn maatje pakt zijn zesde karper net voor de lunch. Die heeft de oplossing gevonden. Ik vis op dezelfde manier maar kan ze niet vangen. Na de lunch dan maar.

Om half één zitten we met z’n allen aan de broodje bal. Ze zijn prima en iedereen heeft wel een visje kunnen vangen. De verhalen zijn in ieder geval weer goed eeuuhe indrukwekkend zelfs bij sommige.

Nee hier op het eind van het concours is het niet best. Qua inhaken dan want het bruist op onze stek van de vis die op de bodem zit en aan het oppervlak tijdens het pellets schieten krioelt het van de karpers die al dat lekkers komen ophalen maar onze aan de haak laten ze links liggen. Mijn top staat niet stil als ik op de bodem vist van de vissen die tegen de lijn aanzwemmen of het aas oppakken en gelijk weer uitspugen waarschijnlijk zonder zich te haken.

Piet verliest heel zijn onderlijn bij een aanbeet. Is bijna zijn hengel kwijt. Tis nog maar een half uurtje vissen dus die begint op te ruimen. Ik heb heel de middag ondanks alle hulp zelfs drie maal van Peter niets kunnen vangen. Dus ik ruim maar gelijk mee op en we zitten zo achter een biertje de laatste perikelen van iedereen gade te slaan heerlijk in de schaduw.

Het was weer een heerlijke dag vissen met de Buckaroo’s. Goed geregeld weer allemaal Arno. Over 4 weken gaan we weer 🎣 namelijk op Zaterdag 22 augustus op de Wilgenplas. Dat is ook een hele leuke plas water om te vissen. Eens zien of ik er daar wel een paar kan foppen.