VethsVK Najaar kompetitie 2026.2 “de Bult”

Voor vandaag 22 juli 2026 mocht ik kiezen waar te vissen. De 8Vijver is eventjes uit beeld na die vis sterfte dat moet daar eerst acclimatiseren willen we daar weer lekker gaan vangen. Aan het Voornse Kanaal ter hoogte van de Bieb daar vissen we zo vaak en ter hoogte van de Ravelijn waar ik niet meer kan zeggen dat het niet mijn water is zit ik toch niet graag met die lijn diensten en dat overige verkeer wat achter je langst fietst. Het Dibbetsplantsoen is smal en ondiep en met deze hittedagen op dat ondiepe water alleen maar heel kleine vissen. Voornse Kanaal ter hoogte van het Boerke is fantastisch water maar daar geraak je geen vijftien man kwijt en op de steigers van het Voornse Kanaal daar krijgen we de mannen niet meer op natuurlijk net als op de stenen langs het Haringvliet bij de dam bijvoorbeeld. In de KoningsKade zit momenteel de grote vis niet echt. Op de Glacis weg en Land van Paling in de vesting gracht daar vangen maar drie man vis die een goed lootje hebben getrokken.
Nee we gaan naar de Bult zeg ik dan. Watte zeggen de meesten waar is dat dan. Gerbrand onze penningmeester weet dat wel die heeft daar al zeventig jaar geleden gevist met zijn vader en zijn zusje Karin is daar geboren in die wijk wat nu de goudkust heet en kort door de bocht. Door haar man Frans vis ik nu weer. Allemaal te lezen in mijn naslagwerk natuurlijk. Deze is van stek het speeltuintje ( https://bassbuster.nl/2005/09/10/karpermarathon-freezer-2005/ )maar heel vaak loten we saampjes de Bult toen beide de topstekken in die tijd samen met het boothuisje bij de Brielsepoort natuurlijk. Maar gek genoeg zaten we vaak op de Bult. Op een gegeven moment moest ik zelf het lootje trekken omdat men dacht dat de voorzitter van HSV Het Voornse Kanaal invloed op het loten zou hebben. En toen een keertje Han Steenbeek deze stek het Frans van Dun plein noemde toen die langs kwam was Frans echt in zijn wiek geschoten. Moest echt mijn best doen dat die bleef zitten daar als koppelmaatje. Zijn toch leuke vis herinneringen.

Ik rij altijd om half acht van huis. Alle stekken liggen binnen de tien minuten het mag een kwartiertje zijn en het is om acht uur loten officieel dan dus alle tijd. Of als iedereen er is natuurlijk. Tuurlijk als ik moet vissen ben ik veel vroeger wakker soms al kan ik net zo goed opstaan om vijf uur. Rustig aan de koffie en mijn aas en voer verzorgen. Nog een dingetje hier en daar je kent dat wel en dan moet je je nog haasten om je spulletjes in de auto te zetten. Maar vandaag kom ik aan en is iedereen al aan de waterkant met zijn spulletjes en krijg ik van Jan het laatste lootje. Dat is zo gegroeid ik krijg de plek die ze overlaten voor me. Ik ben als jonkie van de groep er het laatste bij gekomen. Maar vorig seizoen zijn John Voogt, Jan Wulffraat en Joep Versluis erbij gekomen maar Jan de Bruin en ik houden dit toch in ere saampjes. Ik kon de mannen niet meer houden die liepen over van de visdrang zegt Jan de Bruin dan. Ze stonden allemaal om half acht al in de startblokken met hun karretjes naast de auto en uit de verkeersveiligheid ben ik maar begonnen met loten. Oké dan, dan moet ik dus opschieten.

Als ik dan even gaat kijken is het dezelfde plek als twee dagen geleden. Ik weet dus dat er aan de overkant wat een verschrikkelijke mooi plek lijkt niets te halen valt. Ik maak de bolognese hengel maar klaar en gaat op acht meter vissen met de dobber. Maak natuurlijk wel een plek aan de overkant met de feeder en breng er geknipte mais en wormen. Je weet het nooit hoe die haas, tuurlijk.

Naast me zit John en die kan nog net in de kom gooien. Het is eigenlijk net als aan stek de Glacis aan de andere kant van de vesting. Wie loot en in het brede stuk zit is spek koper. Vorige week toen ik dit voorstelde er te vissen waren er al die me wenste in het smalle stuk te zitten dus waar ik nu zit. Men vond de keuze toen helemaal niets. Maar achteraf vindt iedereen dit toch een mooi stukje water om te vissen met z’n dertienen. Alleen Jaap Jansen en Kees Noordhoek hebben afgezegd voor deze wedstrijd. Maar natuurlijk het is overal een stek waar je je kansen moet pakken er wat van te maken. Ik weet al dat het moeilijk zal worden. Karper vissers die er een paar dagen hebben gezeten hebben op mijn stuk geblankt terwijl en op de bult rechts van me op het brede stuk niet geslapen werd. Achter in de tientallen werd er gevangen. Als die dikke platten waar wij achter een zitten liggen daar natuurlijk ook allemaal op dat voer.

Ik zit met de bolognese gelijk in de bliekjes van vijftien centimeter en kok daar niet meer vanaf. Gelijk al vanaf het de fluit de ene na de ander als het dan eventjes stopt. Heel veel bellen dus misschien toch wat platten op de stek. Ik schuif de dobber vier centimeter omhoog natuurlijk en waarempel. Het duurt niet lang of bij aanslaan voel je het al. Er hangt serieus gewicht aan. Wat en geweld daarna en een en al bruis de vis draait en ik sta eigenlijk vast mijn bolo staat hoepeltje rond en de vis vertrekt. Niets in te brengen. De slip moet dus nog losse staan. Tuurlijk gebeurt er nu eventjes niet en ik pak de feeder. De stek netjes onderhouden natuurlijk. Maar ik krijg er geen enkele reactie vandaan terwijl John naast me er toch regelmatig een mooie vis vandaan tovert. Ik kan ze daar weer niet net als een paar dagen geleden trickeren terwijl het zo’n mooi hoekje lijkt. Is het de wind die er vanaf staat het brede stuk in. Wie zal het zeggen maar fluister het mij in.

Ik krijg later nog eens een dikke karper er op en weer niets in te brengen. Deze keer blijft die wel langer zitten en knalt over mijn voerplek heen en weer. Kom zelfs eventjes mijn richting heen maar wilde zeker weten welke malloot er zijn maaltijd zat te verstieren. Want gezien heb ik em niet en hij blijft maar diep zwemmen totdat die er genoeg van had en naar de overkant opstoomde. Ik hoorde toch echt een stoomfluitje. Wel een bijna rechte haak er aan overgehouden. Dat dan weer wel. Overal voor me zijn bellen plakkaten te zien van de krachtige bochten die de vis heeft gemaakt. Wat een geweld was dat onder water. Mijn Bolognese stond hoepeltje rond met een gierende slip. Ik blijf toch maar overwegend met de dobber vissen. Want aan de overkant krijg ik helemaal geen beet. Naast me John vangt er toch regelmatig een mooi grote vis aan de overkant. Zelfs een mooie zeelt van dik in de zestig centimeter. Maar bij is er niets te halen op de feeder. Ik blijf dan maar op acht meter vissen. En kan zo mooi pinkies bij schieten met het windje in de rug. Als ik twee karpers verspeelt dan moet de brasems deze voerstek toch ook kunnen vinden denk je dan. Maar nee hoor even later zijn die bliekjes weer terug en gaat het weer is de sneltrein vaart. De ene na de andere land zo in mijn verzamelnetje. De brasems die hier zitten zijn dik en groot van al dat karpervoer wat ze krijgen. Het wemelt hier dus van de blieken. Dat gaat wat worden over een paar jaar. Wat en aantallen meten er hier huizen. Ze hebben er snoek in uit gezet. Maar die zijn ook slecht te vangen. Aan het vreten voor ze han het dus niet liggen.

Maar het blijft dus allemaal kleine bliek en dat weegt natuurlijk niets. Ik ben de flow weer kwijt met een lootje trekken. Of beter gezegd wat de mannen voor me overlaten natuurlijk want ik heb altijd de laatste. Ik hoop dat die snel weer terug komt. Dat ze het beste stekkie weer in het zakje laten liggen voor me.

Joep heeft weer goede zaken gedaan je moet het toch maar weer waarmaken op een goede stek met de stekkenkenner van Hellevoet naast je met dik 16Kilo. Gefeliciteerd gabber. Ook Nuno natuurlijk maar die kent het water als zijn broekzak die op 130 gram verschil tweede wordt. John kan dat geweld mooi bij blijven met bijna 14Kilo maar links van hem de rest dus op het smalle stuk moet het dus doen met heel veel kleine vis vandaag. Alleen Ger kan een platte foppen op de kopstek maar ja die kent dit water al zeventig jaar. Die hoef je niets meer te vertellen. Harry heeft net als ik een karper verspeelt en is daar een half uurtje mee bezig geweest op zijn feeder. Dat is jammer natuurlijk want in die tijd vangt die misschien een platte en misschien wel twee en is die de winnaar van vandaag. Keuzes maken dus. Hier heb je dus al winst met een goed lootje trekken. Zit je in het smalle stuk dan is het hard werken mom enige kilo’s te vangen. Denk niet dat ik eerder zoveel bliekjes tussen de 15 en 20Cm heb gevangen. Die wegen natuurlijk niets die dunne velletjes. Dik in de vijftig had ik er in vier uurtjes vissen. Soms viel het eventjes stil maar met wat pinkies strooien had je ze zo weer aan de gang. Dat begint op werken te lijken. Net als vorige week kan ik net Jan Wulffraat voor blijven was het toen 50gram vandaag dus met 110gram. Dat zijn drie bliekjes. Ook vandaag weer en paar die te vroeg van de haak vielen en tussen mijn voeten op de grond vielen en spartel de spartel niet eventjes bij zijn vriendjes in het bewaarnetje wilde blijven maar weer terug doken zo het lel weer in. Ik moet beter mijn best gaan doen hiermee en sneller van mijn troon stappen en ze oprapen want er komt een tijd dat ik met die drie visjes punten gaat verliezen.




