Joepie, we Wim en ik zijn gekwalificeerd voor de kampioenswedstrijd voor NK Streetfishing op 22 november a.s. in Haarlem. De snoek in Dordt de zevende plek op één van de de selectie wedstrijden brengt ons toch op de 34e plek van de 50 deelnemers die gaan strijden om het NK van Nederland. We hebben er zin an

Helemaal niet meer op gerekend we kwamen bij een selectie wedstrijd in Dordrecht met 50 man toen drie centimeter te kort zoals ik heb beschreven in de BassBusterHerinneringen ( https://bassbuster.nl/2025/10/11/we-komen-3cm-te-kort/ ). Zo dicht lag alles toen bij elkaar. Wat een soft einde van de dag dat we die paar centimeter gewoon ’s morgens hebben weg gegooid van we vangen er zo nog wel een paar omdat de app. nog niet werkte van Wim’s zijn telefoon. Er zaten er ook zoveel maar met dat zakkende water werden de visjes steeds kleiner. Weer een leermomentje beide telefoons de app. zetten dus.

Als je dan deze mail krijg maken we een vreugde dansje.

Als we de deelnemers lijst zien dan staan daar wel namen bij hoor. Cracks die al menig wedstrijdje hebben gestreetfisht zal ik maar zeggen. Teams die al veel vaker met dit bijltje hebben gehakt. Wim gaat eind van het jaar met pensioen en dan willen we ons toch wat serieuzer met deze tak van de hengelsport gaan bemoeien want we vinden het beide toch wel leuk aan het worden. Dit zal onze vijfde wedstrijd gaan worden dus we gokken een beetje op onze geluksfactor wat te vangen en een dan een beetje mee te doen om de prijzen. De grootste van een soort misschien daar gaan we voor. We gaan het zien. In ieder geval een leuke dag er van maken. Wim heeft het nu nog te druk met de zaak af te handelen om voor te vissen laat staan er eerst ff te gaan kijken. Dat helpt ook niet mee natuurlijk er blank in gaan op de beelden van google.

We hebben ons “de PikeKings” ingeschreven vorige week zondag voor een streetfishing wedstrijd in Nieuwegein 5 oktober 2025. Kunnen we mooi oefenen voor volgende week zo’n zelfde soort roofvis wedstrijd in Dordrecht maar dan voor de Nationale titel.

Bepakt en bezakt in het boodschappen autootje van Henny. Die rijdt een stuk zuiniger dan mijn auto. Vorig weekendde nog naar het commerciële karperputje in Nijkerk gereden voor dik vijftig euries benzine. Dat moet vandaag anders kunnen want met streetfishing heb je beduidend minder spulletjes nodig dan op de kapertjes vissen. We zitten nu ook tussen de hengels. Eerst maar een test foto naar Tobias of dat de app goed werkt om zo dadelijk de gevangen vissen door te kunnen geven…

Wim is er al eens geweest met zijn zwager Martijn dus heeft een beetje kennis van het parcours. Als ik het op papier bekijk moeten we bij de rivier zijn om in ieder geval snoekbaars te vangen en er zal best een verdwaalde baars of snoek rond zwemmen. Komt ook het meeste over een met waar ik hier vanaf de kant op snoekbaars vis denk ik zo vanaf de Punt. Niets zal minder waar zijn. Op de rivier daar is het nog geen vijf meter diep. Maar dat voor later.

Ik haal Wim op om kwart over zeven, nog de wagen aftanken en we kunnen gaan. We gaan wat vroeg op de pad want willen deze keer het water eerst een beetje verkennen in Nieuwegein. Een rondje maken met de auto of lopende. We moeten ons melden op Fort Vreeswijk in een zaaltje van het Dorpshuis. Dat ligt midden in ons uitgezette parcours. En alles ziet er vissig uit. We rijden langs de Vaartse Rijn en langs de Spui-Sluis waar Wim vorig jaar gelijk een mooie baars ving.

Het is een heel ander water dan dat ik gewent ben. Zelfs de vestinggracht van Hellevoetsluis is dieper dan het water wat ik hier tegen kom. Het Kanaal door Voorne is een paradijs vergeleken met hier de Vaartse Rijn. Wat zijn we hier in het Delta gebied toch verwend met ons viswater. Dat wordt me toch weer overduidelijk gemaakt.

Autootje neergezet en eerst maar eens einde van de straat de Voorhavendijk op lopen naar de Lek. We willen daar beginnen om een snoekbaars een baars en misschien wel een snoek te kunnen vangen. Daar op de kade muur had Martijn vorig jaar een dikke snoek verspeelt op de dropshot. Die werd even later door een concurrent wel gevangen en die vroegen of Martijn zijn dropshotshadje terug wilde. Die zat nog in de bek van de dame Esox Lucius. Gaat ons vandaag niet gebeuren ik heb een 5.5 meter lange steel DaiwaCompact Mini Handle ingeschoven 70cm mee genomen met groot schepnet.

Ik ziet daar wel een twee heel mooi stekkie’s en we raken in gesprek met een wandelaar die zijn hond uitlaat. Daar horen we dus dat het zoeken is naar uitgesleten taluds hier op de Lek. Het is er dan hoogstens zeven meter diep al je geluk heb. Met zijn bellyboot zoekt die dat dan op maar die liggen buiten ons parcours. Wat een verschil met ons deltagebied. En wat leuk weer nieuw water te bevissen. Wim heeft volgend jaar ook meer tijd omdat die zijn pensioen gaat opnemen. We willen dan samen en wat meer gaan roofvissen zowel te voet als met de boot. Wat is er dan leuker om met dit soort wedstrijdjes mee te doen en allerlei water te verkennen en te bevissen.

Het begint al aardig druk te worden en ontmoet ik Freek Schoonderwaldt van BaitNation. We hebben nog mee gedaan dit seizoen met de ZanderNation en met de PerchNation de winter als zowel de zomer editie. We gaan volgend jaar zeker weer mee doen.

We krijgen een meetlint en een kaartje mee dat op elke foto zichtbaar moet zijn. Een WhatsApp groep en we kunnen de vangsten doorgeven.

Er is ook een dikke beker te winnen. Dan moet je minimaal drie wedstrijden mee hebben gedaan met de streetfishing wedstrijden van Sportvisserij Nederland. Maar die zijn door het gehele land en vanuit Hellevoetsluis is dat dan heeeel vroeg op en uren in de file staan.

We zien wel volgend jaar als we wat meer dit soort visserij willen gaan doen. Want het is wel gezellig allemaal. Vroeger moest ik er niet veel van hebben dat gepeuter op die kleine vis maar gaat het steeds leuker vinden dit met Wim samen te doen.

Maar dan zijn alle teams aanwezig en kunnen we beginnen. De wedstrijd coördinator van Sportvisserij Nederland Tobias Coesel legt nog eens in vogelvlucht uit wat iedereen al weet. Loodvrij vissen en niet buiten het parcours waar deze keer extra goed wordt opgelet. Zien andere visser het dan graag een foto maken en door appen.

De groep is niet al te groot al wil niet iedereen wil op de foto. In Hellevoetsluis staat heel de parkeerplaats vol met hengelaars voordat de toeter gaat.

Als de toeter dan afaat van Tobias beginnen er enkel gelijk te rennen. Zijn locals of vissers die hebben voorgevist en weten waar de prijzen zwemmen. Die willen als eerste op hun uitgekozen stek zijn. Later hoor ik van medevissers dat ze vorig weekeinde een paar volgers hadden en dat is het mooiste natuurlijk dat ze niet gehaakt worden, en mooie exemplaren gevangen maar die lieten zich vandaag daar niet zien. Ik heb er een filmpje van geschoten van deze start en die staat op mijn Faceboekpagina bij dit deze BassBusterHerinnering.

Wij lopen nu eerst naar de auto om onze spullen te pakken. Voor ons is het en beetje een oefenpotje voor volgende week de Streetfishwedstrijd in Dordrecht. Dan omhoog naar de dijk richting de Lek vadertje glasoog opzoeken.

Als we op de dijk aankomen is ons eerste uitgekozen plekkie bezet en lopen we een stukje door.

Maar hier vandaan valt het niet mee om het talud te bereiken tegen de wind in.

We zien wel dat er op de krib snoekbaarsjes worden gevangen en als ze de tweede netten gaat ik vragen of dat ze er blijven als ze er drie hebben. Want om de kaart vol te vissen moet je drie snoekbaarzen, twee snoeken en vijf baarzen vangen. Maar we blijven dan hier nog wel even vissen krijg ik te horen.

Op de foto aan de rechterkant voor het oude centrum van Nieuwegein is die lange muur te zien waar Martijn vorig jaar die grote snoek verspeelde. En de prijs van grootste snoek zijn neus voorbij zag zwemmen door een ander team. Wel zijn kunstaas terug gekregen. Dat dan weer wel.

Dan gaan wij wandelen naar de volgende krib. Als ik dan terugkomt komt er net iemand aanlopen met een Rhodesian ridgeback ook wel Rhodesische pronkrug, pronkrug, rifrug of leeuwhond genaamd. Deze hond ook gehad en was een heelijk beest Mogli was zijn naam afgekort een hondenras afkomstig uit zuidelijk Afrika. Dit ras is oorspronkelijk gefokt voor het afzijdig houden van onder meer leeuwen bij door jagers geschoten wild en ter verdediging van huis en haard.

De volgend krib is om die bomen heen lopen zegt de vriendelijke eigenaar van die bruine rakker op vier hoge poeten. Nog verder doorlopen kom je bij de sluizen en we denken dat dat nog beter is maar wel heeel ver lopen. Dat gaat allemaal van je vis tijd af en we hebben vandaag maar vier uurtjes. Als we zijn uitgepraat eigenlijk wil ik weer gaan vissen want je kan niet alles overlaten aan je maatje vangen ze op de strekdam weer en snoekbaarsje. Maken ze nu aanstalten om weg te gaan en dat wil de man met de rhodesian wel ff vragen. We zien hem gebaren maken dat we naar de volgende krib kunnen gaan. Tof toch wat een aardige man.

We denken dat we daar toch ook wel een snoekbaarsje moeten kunnen verlijden. Alle ingrediënten er voor zijn er aanwezig. Als er een boot voorbij komt stroomt het er als een jekko waarschijnlijk door die lage waterstand. We zien ook verschillende bootjes met roofvissers daar langer rond hangen en het uitgooien met kunstaas. Het is dus een hot spot voor de locals.

Er vissen hier meer mensen dat is wel te zien aan het struikgewas en een uitgesleten pad door het gras erheen.

Tijdens de uitleg van de man met de rhodesian wijzend hoe te lopen liepen er al twee vissers achter ons op de dijk die gelijk de pas er in zetten. Misschien dat die naar de sluis gaan maar die vinden dat ook misschien net te ver lopen. Die zijn ons dus net voor op het puntje. Maar er is hier ruimte zat om te vissen.

Dan eindelijk heeft Wim in ieder geval een aanbeet op zijn dropshot systeem zijn specialisatie. Ik vis als op de punt met shadjes maar achteraf misschien te zware loodkoppen. Ik wilde de vaargeul, het talud in ieder geval bereiken met deze wind maar met drie meter water is 14gram denk ik te zwaar voor die kleine snoekbaarsjes. Maar zo’n aanbeet een riedeltje duid meer op baars dan snoekbaars. Zo is het goed twee systemen te vissen. Ik laag op de bodem en Wil dertig centimeter er boven.

Door de trollende bootjes zien we precies waar het talud zich hier bevindt. Dan ziet ik een Linder voorbij komen. Wat leuk wat heb ik daar een plezier mee gehad op het Haringvliet in de goede oude snoekbaars tijd. Nog niet eens zolang geleden als ik de BassBusterHerinneringen er op na leest. Hoeveel je er wel niet ving ongelofelijk en de grote. Kom je in een schooltje 80+ vissen of 70+ vissen. Het kon niet op toen. Zestigers vond je dreumesen. En elke week wel eentje die richting de meter ging. Dat is allemaal voorbij. Je bent al blij met enkele vissen die in de zestig zitten.

Dan vertrekken de mannen naast ons en gaan wij het nog even proberen op dat puntje. Recht tegenover die andere concurrenten die er al drie hebben. Maar hier moet het toch kunnen zeker als er een rijtje grote boten passeren. Denk dat ze van sluis naar sluis varen achter elkaar. Dan stroomt naast me het hele gat vol water en komt met een noodvaart terug kolken. Maar nee hoor er valt niets te trickeren.

Die baai links loopt helemaal vol als er van die grote boten voorbij komen op dat ondiepe water hier in de rivier. De meeste zijn dan op weg zijn naar die sluis links in de verte. Dat speltaas moet dan toch weer de rivier inspoelen en spekkie voor het bekkie zijn voor de predators.

Visjes die in paniek waarschijnlijk alle kanten opspoelen en langs die krib worden gezogen. Maar ze zijn er gewoonweg beide niet.

Als we zijn rondgelopen is daar alweer een bootje wat de omgeving afscant met zijn Lowrance of Hummingbird. Ze pakken de hengels niet uit om werpend te vissen. Er is dus geen vis op die stek aanwezig. Maar dat er veel wordt gevist is dus wel te zien aan continue bootjes die er even komen kijken en de loop paden door het gras en bossages. Denk dat we zo slecht niet hebben gekozen op onbekend water maar dat we pech hebben met de tijd, eb en vloed want we zien weinig stroming en de waterstand in de rivier.

Maar we gaan het zien of onze keuze zo slecht nog niet was als we zien wat de anderen hebben gescoord vandaag. Wanneer we terug lopen is de stek vrij waar we als eerste wilde beginnen. Daar gaan we natuurlijk wel even kijkn.

Het water ook hier beweegt alleen als er van die grote boten voorbij komt en dat zal het euvel zijn denk ik. Waar is de aasvis. Wel krijg ik hier de eerste beuk van de dag uit het niets. Wat een heerlijk gevoel is dat dan toch weer. Gelukkig we doen niet alles verkeerd dus. Het staartje zit om de dreg heen gedraaid. Jawel dat is een aanbeet geweest vlak onder de kant onderaan de stenen van het talud.

Wim vangt hier wel wat en de keuze van kleur verschilt niet zoveel van onze voorgangers hier op het puntje. Bijna dezelfde kleur blijft er aan het shadje van wim plakken. Die ligt er nog niet zo lang in want is nog niet geoxideerd. Dan vissen wijn met onze 14gram misschien wel te zwaar vandaag.

Zo nu en dan krijgen we een plensbui over ons heen. Het is eigenlijk niet droog geweest maar zoals het heel eventjes droog is zo komt er ook tussen de buien door harde wind stoten en gaan de hemelsluizen even helemaal open over ons heen.

Het laatste uur gaan we weg van de rivier vandaan We zien ook de gehele dag maar twee koppels hier rond zwerven. Hebben we het dan helemaal verkeerd ingeschat vandaag. Hier krijg Wim wel wat aanbeetjes, trillingen hoor ik later van hem maar de baarsjes waren nog geen zes centimeter groot.

Wij kunnen echt helemaal niets trickeren op wim zijn sprotjes na. En nu horen we om ons heen dat we niet de enigste zijn vandaag.

Dan nog wat stillevens want het is droevig gesteld en niet alleen maar het weer. We moeten vijf stuks vuil meenemen in een meegegeven zakje. Tis dat dat hangslot wat op de laatste foto daar hangt zo zwaar is om mee te zeulen anders had ik die meegenomen.

We brengen alles terug naar de auto en gaan naar het dorpshuis.

We zijn niet de enigste die een blanco lijst hebben. Er zijn maar vijf teams die vis hebben gevangen. Wat een slechte dag tenminste dat vinden wij. Leuk, want vissen is altijd leuk. Nat dat is niet zo erg. Want er bestaat alleen slechte kleding maar de vissen deden het gewoonweg niet die stonden dus uit. vijf vandaag heeft zelfs 1 klein baarsje en nummer 4 dus bij de tweede worp een dikke snoek en zijn maatje twee baarsjes.

Freek Schoonderwaldt wordt uit de pot getrokken van degene die een zakje met 5stuks vuil hebben ingeleverd. Wat leuk die jongens met de grootste snoek zijn we ook tegengekomen. Trots vertelde die dat dat zijn tweede worp was vanmorgen waar ik toen viste in de Vaartse Rijn. Zijn maatje viste drie kleine baarsjes dus die doen goede zaken vandaag. Tweede zijn geworden vandaag Team OnlyFishing die jongens die eerder op ons uitgekozen stekkie waren. We horen dat de winnaars al drie keer een eentje hebben gevst deze competitie dus die kennen dit spelletje wel. Wij hebben weer een leuke dag meegemaakt. Dat gaan we vaker doen volgend jaar. Gaat me me wat meer verdiepen in deze visserij en daar heb ik mijn vismaatje voor. Die is daar gehaaid en gepokt in en kan ik nog veel leren.

Wanneer we naar buiten lopen zien we dat de herfst al is begonnen.

Dan sta ik toch nog op een paar plaatjes als ik ff terug moet lopen om een versnapering terug te brengen door mijn maatje.

Tja, dat streetfishing is leuk maar dat verkeer zelfs op zondag. Genoeg te zien hoor zelgfs op zondag de ene file in en de ander daar opvolgend. Bizar gewoon dat is wel een dingetje. Ben je net voor Studio Sport thuis en kan je bordje met warme hap op schoot. Gelukkig een kommetje heerlijke soep van Annet gekregen bij afzetten van Wim. Pastinaak met prei een crème soep heerlijk was het.

Zondag 22 juni 2025 beginnen we aan dag twee van de Yamaha Fishing Cup 2025. Het loopt niet zo makkelijk als vorig jaar want toen was de kaart al vol de tweede dag op een snoek en zeebaars na.

Maar dat is niet zo raar want de boot is er een jaartje niet uit geweest door omstandigheden gezondheid mijnerzijds. Dan zijn er nog vier scheurtjes gelast door Robert Grinwis waarschijnlijk door een golf of misschien wel ergens over heen gevaren. Zodoende was alles nog maar net weer klaar voor deze wedstrijd verleden vrijdagavond.

Ik heb de Buster alweer van 2009 maar hij staat in de ongebruikte fotostudio tussen de kerstspullen. Vloerverwarming dus die heeft het best naar zijn zin. Komt niets te kort en nadat Robert Grinwis is geweest die de volledige aluminium boot wat scheurtjes in de kiel heeft gelast door wat te enthousiast pakken van wat hoge golven in de strijd is alles weer toppie in orde. Alles te lezen in de herinneringen van de BassBuster.

We vertrekken vandaag vanuit Hellevoetsluis want gister met dat gladde weer leek ons dat prima te doen. We hebben dikke baarzen en roofbleien kunnen vangen en toen we de haven uit voeren zagen we al snoekbaarsjes liggen tegen het taluds aan voor Hellevoetsluis. Dat gaat helemaal goed komen vanmiddag de kaart vol vissen. Voor het Spui gister ochtend nog een tiental baarzen kunnen foppen dus eerst daar naar eens heen om de kaart vol te maken met baarzen. Eventueel een rooffblei en daarna op de snoekbaars. Dat is het plan van vandaag.

Het ziet er prima uit, weinig wind en hebben er zin an. Zeker na gisteren toen het ’s morgens zo goed ging met eerst een snoekbaars en daarna de vele baarzen en een enkele roofblei onze chubby’s aantikten.

Het Spui is een getijdenrivier in Zuid Holland die de verbinding vormt tussen de Oude Maas en het Haringvliet. Het Spui vormt de scheiding tussen de eilanden Voorne Putten en de Hoekse Waard. Het Spui is ontstaan door de stormvloed van 2 november 1532, waarbij door een dijkdoorbraak de verbinding van het Spui met de (Oude) Maas tot stand kwam. Het Spui is als waterweg opmerkelijk, omdat de stroomrichting van de rivier is omgekeerd. Dit is een gevolg van de Dweltawerken (een grootschalig project aan het eind van de 20e eeuw voor de beheersing van de waterhuishouding in Zuidwest-Nederland): om de verzilting van de Nieuwe Waterweg tegen te gaan, stroomt het water van het Haringvliet (vroeger een zeearm) niet langer direct naar zee, maar stroomt het door het Spui naar de Oude Maas, om vervolgens via de Nieuwe Waterweg de zee te bereiken. Aangezien het Spui vrij smal is, maar relatief veel water vervoert heerst er een sterke stroming. In combinatie met de krachtige getijdestromen die vanaf de zee het Spui bereiken, maakt dit de rivier risicovol voor zwemmers en watersporters. Tijdens laag water is de diepte van de vaargeul van het Spui ongeveer 5,5 meter. Bij hoog water kan dit oplopen tot gemiddeld 11 meter in de vaargeul. Golfslag, zuiging en stroming kunnen gevaarlijk zijn voor zwemmers.

Bron; Wikipedia

Maar het is taai vergeleken met gisteren. Toen hadden we er rond deze tijd al elf in de boot liggen. Nu beide al drie aanslagen gemist. Daar staan we in ieder geval vandaag gelijk in. Eentje is onbegrijpelijk, wat een beuk was dat. De parabolische Godfather sloeg zowat dubbel. En niet hebben.

Als dan Patrick vraagt hoe het gaat. Die had ook graag meegedaan maar kon geen vervanging voor in de winkel vinden. Tja en die gaat voor. De wind begint aan te trekken zeg ik dan en even later krijg ik een weerkaartje door geaptt van hem. Let je op..

We vissen een kleine kilometer op het Spui nu voor het haventje. Dat is ook een mooie baars stek met een diep gat waar we later in het jaar dikke snoekbaarzen kunnen vangen. Maar ook hier geen schub te vinden. Als dan het begint te regenen de voorbode van eventjes slecht weer. Alle jeugdige zeilertjes die mrt kleine zeilboortjes om ons heen oefenen gaan ook naar binnen.

Aan de Stammtisch van de Blinckvliet met uitzicht naar de ingang van de haven met Marina die ons wel herkent van vorige keren dat we een bakkie kwamen doen. Zo erg regent het nu ook weer niet en van heel korte duur. Een uurtje is zo voorbij tijdens het koffie drinken. Hier vangen we sowieso geen baarzen dus we gaan weer..

We willen nog voor de haven wat proberen maar na de gesprekken van net met schippers uit de haven die vinden dat maar niets. Die komen vanaf stroom af en kunnen niet uitwijken als ze de haven in willen. Dat moet in één keer lukken en als er dan bootjes liggen bij de haven te vissen met hun MinnKota’s op ankeren dat vinden ze lastig. Naar de Oude Maas gaan en onderweg wat hotspots aandoen gaat teveel vistijd af. We gaan weer richting Haringvliet voor het laatste uurtjes van de wedstrijd.

We gaan toch maar weer naar de stek waar we ons gisteren het snot voor de ogen vingen. Vanmorgen beide drie aanslagen overleeft. Er zal er toch wel eentje vandaag blijven plakken. Nog wel eventjes een serieuze bui over ons heen maar dan gaan we er voor het laatste uurtje.

Maar dan toch nog één enkele aanbeet kunnen forceren en dat horen ze in Hellevoetsluis. Wat een vreugde kreet wordt er geslaakt en galmt nog na over het Haringvliet. Wat is het vandaag taai. Nog nooit zo weinig aanbeten gehad op het Spui. Waar kan dat aan liggen. Luchtdruk of weersverandering dat het zo slecht vissen is vergeleken met gisteren.

Dan wordt het tijd om de met boter besmeurde broodjes te voorzien van een slaatje verzorgt door Annet. Heerlijke zijn ze,

Er komt net als gisteren weer een hoop vuil vanaf de Oude Maas over onze stekken heen. Gisteren daarom richting Hollands Diep gaan vissen op het Haringvliet en aan de overkant bij Middelharnis en Stad aan het Haringvliet. Dat leverde ook niets op dus blijven we op het Spui. De wind is flink aangetrokken met golven van soms een eter. Dat wordt rustig terug varen naar Hellevoetsluis zo meteen. Want de scheuren zijn net gelast onder de kiel daar waar die het water raakt als we planeren.

Dit jaar hebben we dus niet best gevist vergeleken met vorige jaren. Wel de eerste keer dat we twee dagen hebben kunnen vissen eens zonder problemen voor dag twee. Dat is wel weer fijn. Volgend jaar doen we zekers te eten weer mee.

Onderstaand tussenklassement is van 16:00 uur.

We zijn toch nog 45 geworden van de 126 deelnemers

Vandaag zaterdag 21 juni 2025 doen we mee aan een baars wedstrijd. We hebben de wintereditie meegedaan maar vonden het toen erg koud. Toen afgesproken dat we de zomer editie ook mee gaan doen en zodoende vandaag vroeg op. Want we moeten nog een eindje rijden en varen naar de stekken. We moeten dus baarzen meppen en de vijf grootste tellen voor de eindstand.

Want we beginnen twee uur eerder dan geplant. Omdat het vandaag tropisch warm gaat worden en men daar rekening houd voor vissen en hengelaars. Het gaat dik dertig graden worden en dat is voor beide niet fijn.

Als we de Haringvlietdam over steken zien we de molens tergend langzaam draaien van Oost naar ZuidWest. Zo snel draait de wind en dat is niet zo’n best voorteken. Wel de wind uit ZW maar we hebben liever voor goede vangsten een paar dagen stabiel weer.

Het is stil bij de helling. Er staan maar twee botenwagens op de parkeerplaats met kentekens van onze zuiderburen. En een busje waar ze nog in liggen te slapen.

Maar dat zal hier vanmiddag drukker zijn.

Tegelijkertijd trailert er ook de nieuwe generatie vissertjes. Ik had dezelfde leeftijd toen ik begon met vissen op snoekbaars met mijn Ome Jan uit Muiderberg. Liepen we zo uit de achtertuin de straat op naar het botenhuisje. We haalde de Buitenboord motortje er uit dat kon nog allemaal. Er hingen een paar wasmachine trommels aan de steiger met de aasvisjes. Nog een paar bijvangen met een kruisnet en een paar honderd meter uit de steiger op het IJmeer vissen tegen het talud aan van die diepe zandgaten. Dat zand was nodig om Almere op de kaart te zetten.

Eén van de mannekes kan al varen zodat Paps de hengels klavisklaar kan maken. Mooi is dat toch.

En achter ons wordt het al druk met trailers. We zijn precies op tijd voordat de beter stekken bezet worden. Het zal toch taai worden denk ik zo met dit warme weer de baarzen te vinden en te foppen. We gaan het zien. Oderweg naar de stek om zes uur krijgen we ons teamnummer door en moeten dat op onze badge schrijven. De wedstrijd is begonnen.

Het is een baars wedstrijd en die zoeken we dus. En op deze uitgelezen baars stek waar ik eigenlijk nooit een snoekbaars vang ik er nu eentje. Wel roofblei is hier te vinden. En uitgerekend pak ik nu een snoekbaars op een halfwater lopend plugje. Hoe bestaat het.

Maar even later is het wel raak en pak ik de eerste baars. We doen dus mee en de nul ie er vanaf. Een hele verademing gaat er door de boot. Zo’n eerste vis is altijd een momentje. De eerste 45cm is binnen.

En even later pak ik er weer eentje van 33cm. Dat gaat lekker zo.

Zo af en toe spartelen de vis zo erg dat ze bijna over de rand heen springen. Tis soms niet anders en moeten er twee handen op de vis om em tegen te houden op die gladde meetlat.

Je weet gelijk wanneer er een roofblei op klap. Die dreunen zijn herkenbaar. Kei hard zijn die. Zo nu en dan voel je een tik dan slaan ze eigenlijk de vis uit balans en pakken hem (nu de plug) dan frontaal. Daarom zijn die dreunen zo hard op je hengel. De lichte Godfather Parbool 14 grammer slaat dan bijna dubbel. Heerlijke drill natuurlijk maar voor vandaag de verkeerde vis bij de wedstrijd van PerchNation. Die moeten we vanmiddag of morgen vangen voor de tweedaagse wedstrijd bij de Roofmeister.

Toen we ons inschreven hadden we ons al aangemeld bij de Yamaha Pro Fisching Cup van Sjoerd van RoofMeister. Daar doen we al vanaf de eerste keer dacht 2020 aan mee. Waarom doet je niet aan allebei mee stelde Freek Schoonderwaldt toen voor van PerchNation. Ja niet eens aan gedacht en zodoende hebben we vandaag twee wedstrijdjes te vissen en morgen dus eentje afmaken.

We gaan best lekker vanmorgen want na anderhalf uur komt onze derde baars al in de boot kijken voor een portretje.

In twee uurtjes tijd is onze kaart vol en de kleinste is 33cm. Nu moeten we proberen grotere te vangen.

De bevestiging krijg gelijk na inzenden zodat we de gevangen baars even bij kunnen laten komen in het landingsnet en vervolgens na goedkeuren laten we hem of haar zwemmen.

Met tot nu toe 45+33+48+38+38= 202cm zien we ons nog niet in de top drie staan.

En vanaf acht uur tellen de vissen ook mee voor de andere tweedaagse wedstrijd van de Roofmeister de Yamaha Pro Fishing Cup dus drie keer alles op de foto. Dat loopt door elkaar heen en met die spartelende rakker in je hand haal je dan wel eens wat door elkaar.

En met die vier centimeter upgrade staan we in de top drie. Hoe is dat dan. We zijn reuze blij natuurlijk. En zoals het nu loopt moet het raar lopen willen we niet nog een grotere baars vangen als die n u 37cm

Maar de aanbeten worden steeds spaarzamer. En de stroom begint helemaal weg te vallen op het Spui. De volgende baars is gelijk aan de vorige qua formaat. Dat is jammer.

Op het Spui stroomt het eigenlijk altijd. En het wordt dan wel rap minder maar ineens is het de andere kant op. Dan komt het water van de Oude maas af en we in gelijk dat er heel veel vuil, plantenresten meekomt. Het water is ook donkerder van kleur en we weten dan dat het taai gaat worden op het Spui om die gestreepte ridders, de rakkers te vinden en te foppen..

Het Haringvliet is geen optie daar is het druk, heel druk nu in de vakantietijd op zaterdag. De ene scooter na de andere krijg je dan om de oren. Dan ben je een mooi mikpunt voor ze om een rondje te maken.

Zolang de stroom er nog niet echt in zit gaan we een stukje trollen en nemen een broodje. Ff pauze dus.

Maar we kunnen ze niet meer vinden. Naar de Oude maas heeft geen zin aan het vuile water te zien wat er vandaan komt. En op het Haringvliet heel veel waterscooters richting Hellevoetsluis. Dan besluiten we maar richting Haringvlietbrug te gaan vissen.

En met terug varen naar de monding van het Spui aan de kant van het Haringvliet komen we onze vriendjes weer tegen. Die zitten in de dubbele cijfers met zanders vangen. En terwijl we naast ze liggen hoe het gaat krijgt één van de mannen beet. De andere pakt gelijk het schepzakske terwijl de andere de vis drilt. Het manneke hangt in de hengel dat is en flink gewicht wat aan de andere kant niet wilt meewerken. Wat een gaaf gezicht is dit dan. Leuker dan zelf een aanbeet krijgen en drillen. Maar jammer genoeg vlak voor het landingsnet wordt de vis gelost. Lijnbreuk. Ze zitten zonder verstevigde onderlijn immers op snoekbaars te vissen met FluorCarbon. Dit is niet de eerste snoek horen we dan. Die zijn dus ook los op het Spui.

We krijgen nog wel aanbeten maar die blijven niet plakken. Als je maar in de buurt van zo’n drek komt met je kleding of erger je handen is het “hangen” en zo nu en dan krijg je er een keiharde aanbeet op en dan niet de inhaking. Onbegrijpelijk.

We gaan op ons dooie gemakje weer naar huis. Morgen moeten we weer aan de bak. Snel alle accu’s weer opladen. We proberen het nog eventjes in het vuile gat bij Nieuwendijk op het Haringvliet tot aan de Hitterse kade maar daar krijgen we helemaal geen aanbeten. Een prachtig stukje om te vissen maar het is laag water en warm. Misschien is dat het euvel. Ook bij Stad aan het Haringvliet tot aan de de molens en ook niet rondom Middelharnis. Alhoewel bij de gele ton toch nog een paar lossers. Een aanbeet en de vis komt een metertje of wat mee en schiet toch weer los. Snoekbaarsjes. En een vijftig meter verderop zien we een paar bellyboters en kanoërs vissen. Morgenochtend als we hier weer traileren hier op deze sterk maar eens kijken nog we een glasoog kunnen foppen voor de wedstrijd van Roofmeister. Wij gaan naar een koude klets.

Als we dan weer kijken op de ranglijst zien we dat we zijn ingelopen in het laatste half uur door verschillende teams en we zijn dus zesde geworden. Niet slecht dus voor de eerste keer meedoen. Een jaartje niet kunnen roofvissen met de Buster. Komt omdat de boot net klaar was voor de strijd. Robert Grinwis bedankt voor de scheurtjes lassen in je weekend. We hebben net op tijd weer de accu’s terug kunnen plaatsen en opladen om mee te doen.

Helemaal nog niet zo slecht dus we zijn zesde geworden. Hoeveel teams er me deden weet ik niet en krijg ik ook niet door. De teams die geblankt hebben staan niet in de lijst. En zo is natuurlijk ook niet veel uit op te maken met die halve lijstjes..

Maar ff in elkaar geflanst

We hebben met Rob de nieuwe havenmeester afgesproken zondag 29 december 2024 om doodaas te gaan vissen in de haven van Hellevoetsluis. Al er al aasvis in de haven aanwezig is dan moet dat toch onder de laatste bootjes zijn die nog in de haven liggen. Vandaar dat ik Rob heb gebeld of we bij hem op de steigers mogen vissen.

Tuurlijk dat regel ik voor je krijg ik te horen maar ik heb nog een klusje te doen dus ben ik wat later. Prima natuurlijk want het Pike Fisching Team wil toch niet al te vroeg beginnen. Het is pas laat licht en vroeg donker deze dagen met een guur windje maar gelukkig vandaag als enigste dag van de week droog.

We beginnen dus aan de noordzijde van de haven en vinden al snel een plek uit de wind met zelfs een mooie zitplek aan de waterkant. Het water is kristalhelder en we zien geen enkel watervogel zwemmen laat staan jagen dus dat geeft al aan dat we er weinig van verwachten op deze stek. Misschien zodadelijk onder de bootjes aan de overkant.

Als Rob dan arriveert om het hek open te maken doen we eerst een bakkie.

Het is wel leeg in de haven. Die zomers zo vol ligt. De bootjes die er liggen hangen vol met kerstverlichting. Ik hoop dat de vis er ook van houdt en er gezellig onder liggen te chillen.

En terwijl Rob koffie zet zoek ik het kleinste kamertje op. Met al die dunne lagen kleding aan is dit wel fijn zo je behoefte te kunnen doen.

En dan ziet ik ook het plaatselijke suffertje van Hellevoetsluis voorbij fietsen. Als je wat wilt weten van het allemaal gebeurt in de Vesting en ver daar buiten dan moet je bij onze weliswaar genietend van zijn pensioen, onze sportfotograaf zijn. Die weet alle weetjes die is bijna net zo geïnformeerd als “de kapper” uit de Vesting. Theo heeft hier ook zijn zeilschip liggen en komt dagelijks even kontroleren. En na aanroepen komt die ook even naar “De Stuurhut” om mee te doen aan de sterke verhalen

En waar vindt je nog koffie met accordeon. En onder een heerlijk deuntje zingen we onder het genot van een bakkie leut de pannen van het dak. Dan komen ook de verhalen los en die weten we allemaal wel te vertellen als fotografen en ondernemers in het grafische vak aan één tafel.

En zo’n warme bak koffie met melk gaat er wel in. Jawel Rob kent zijn pappenheimers wel.

De zelfontspanner ook uitgetest na de zwempartij van mijn Olympus Styles Tough. Ik denk zelfs dat knopje na 15 jaar voor de eerste keer gebruikt. Misschien bij de Bassbuster Avonturen in Indonesië waar ik em uiteindelijk toen voor heb gekocht. Want dat was een prijzig kameraatje toendertijd. Waterdicht tot 15 meter en dat bewijs is er nu zie het vorige avontuur, schokproef van vier meter en dat is meermaals bewezen inmiddels, nee een wereld dingetje dat nog aardig foto’s en filmpjes maakt ook.

Maar we zijn gekomen om te kijken of er vis te vangen valt in de haven. Theo gaat zijn bootje kontroleren en Rob heeft altijd nog wel wat te doen. Die moet dat pensioneren nog wat aanleren. Maar die is dan ook net pas begonnen ermee. We gaan hem ermee helpen.

En dat vissen valt vandaag vies tegen. Je kijkt twee meter diep zo helder is het water. Misschien als zo dadelijk de schemer invalt trekt misschien de aasvis de haven in. Maar of we daar de tijd voor nemen is te bezien. We kunnen ook terug komen zo dadelijk natuurlijk.

Zullen we het in de polder gaan proberen zegt Wim dan en ik ben ook om. Maar we doen dit zeker nog een keertje over want we hebben hier ook veel beter tijden meegemaakt. Die hele goede tijden zullen niet meer terug komen maar. Dat de haven vol met witvis lag en je net 8grams dobbers moest vissen om snel te zakken om door de aasvis heen te vissen op zoek naar die bakstenen van voorns. Dan lagen de snoeken ook gestapeld hier in de haven. Vissen ver over die magische meter grens heen. Snoekbaarzen kon je zoveel vangen als je wilde. Nee net eens zo lang geleden. Altans voor mij dan want de jaren vliegen voorbij. Maar dat komt nooit meer terug. Ben blij dat nog te hebben meegemaakt.

We rijden in één keer door naar de duiker waar we beiden de afgelopen tijd een snoek hebben kunnen vangen. En waarempel de enigste aanbeet krijgen we hier. Wim kan een mooie dikke volgevreten snoek haken maar dat is het dan ook. Ze laat zich een paar keer zien terwijl ik klaar staat met het landingsnet. Het is een mooie tachtiger maar dan knalt ze met een niet te houden sprint de duiker in en schiet los. Wat jammer is dat dan. We hadden graag deze sessie afgesloten met zo’n groene rakker op de foto.

Maar zo’n aanbeet geeft de burger toch wat motivatie want dat zat wel een beetje in een dipje. We gaan naar de volgende stek. En als we daar dan al even staan zegt Wim ik heb gelezen dat als je er eentje vangt daar moet blijven want al die snoeken in de polder liggen vaak bij elkaar. En dat zeg je me nu. Dus daar plaag ik em natuurlijk mee de volgende stekken. We hadden moeten blijven zeg ik dan. Wim heeft zijn zolder opgeruimd en bracht me drie meter hengelsportbladen. Minstens tien jaargangen van de bladen; Het visblad, Succesvol Vissen, Haak, Schubben en slijm, Visionair, Snoekerijen en wat niet meer. Sommige bladen kende ik niet eens uitgegeven bijvoorbeeld door een hengelsportvereniging en dan glossy bladen. Ik moet dus nog wat kennis inhalen vergeleken bij mijn vismaatje. Na zo’n visdag ligt trouwens de auto vol met plastic, blikjes en flessen. Wat een rotzooi ligt er steeds weer langs de waterkant.

Als dan bij een te wat te ruwe inworp mijn aasvis verliest maar mijn dobber door de wind aan de overkant in het riet beland kan gelukkig Wim nog de boel redden. Zou niet alleen zonde zijn van de dobber gekregen van mijn Vismaatje Joop Flohil maar er zit ook nog lood en een stalen onderlijntje net dreg aan. Daar zou zomaar een watervogel mee in aanraking kunnen komen en dan is het leed niet te overzien voor die arme gevleugelde drommel.

De laatste stop is toch weer Stal Flica. Je komt er toch langs. Denk ik de polder de drukst bezochte plek maar je slaat em ook niet over. Toch nog eventjes proberen dus. Maar nee we kunnen er niks meer van maken vandaag.

Wat maak ik nu weer mee. Het wordt ook steeds gekker. Op de terug weg plotseling file op de rijksstraatweg. Kan natuurlijk vlak voor een zebrapad. Als er maar niemand is aangereden denk je dan want onze kant gaat wel heel langzaam vooruit. Maar voor de vuurwerkwinkel zien we wat er aan de hand is. Je kan pal voor de winkel je auto niet kwijt en dan zet je gewoon je alarmverlichting aan en gaat je vuurwerk uitzoeken in de winkel. Schijt aan de hele wereld. Voor de winkel is het trouwens afgezet voor de wagens die het vuurwerk steeds aanvoeren. Terwijl volgens mij ook een achteringang is met een pleintje dus dat is al vreemd geregeld. Tja blijven lachen maar is het devies..