We gaan weer bij dageraad naast ons huis vissen maandag 29 december 2025. Marco jaagt nog steeds achter een dikke vis aan dus die met een zware popper terwijl je heb gezien dat grote vissen ook zo’n klein delta vis pakken. Ik ben nog ziek daarvan van die dikke barracuda die ik verspeelde hier. Maar goed..

Eigenlijk heb ik al snel wat vissen gevangen en het formaat is iets groter dan de vissen van gisteravond. Misschien is het beter dus in de ochtend vissen hier.

Ik breng ze alvast naar het huisje dan gaan ze gelijk de koeling in. Marco pakt wat spullen om te snorkelen dan kan die zien waar de rand is waar het dieper wordt.

Maar dan zit ik vast. Ik gooi er toch al een paar dagen heen ongeveer steeds op dezelfde plek recht vooruit. Marco gaat net te water met de zwemvliegers en duikbril. Ik zit vast aan een dik touw dat weer is verbonden aan een groot vierkant beton blok met een grote ijzeren ring. Daar liggen al die bootjes aan vast. Ik ziet er goed aan vast want Marco krijgt het nauwelijks los. Maar het lukt hem wel dus ik kan verdere vissen wel een paar stappen naar links.

Maar dan komt er al filmend een dame van de duikschool met met koeien letters Crew op haar rug, de buren dus van ons aangelopen. Je mag hier helemaal niet vissen zegt ze en wij doen of we haar niet begrijpen maar ze is onverbiddelijk en houd aan. Weg wezen zegt ze snibbig. Wat een onaangenaam persoon is dat hoe die communiceert en de hele duik school staat te kijken en te filmen op de veranda. We gaan maar weg en we zullen navraag gaan doen natuurlijk. We hebben in ieder geval ons maaltje en daar ging het ons om. Dat is hier zo makkelijk te vangen om de hoek.

Eerst de visjes schoon maken en klaar zetten voor de BBQ vanavond. Dan gaan zo boodschappen doen want we hebben nog wel wat nodig.

Als we dan eventjes op kantoor zitten bij Annemiek want daar is de Wifi het sterkste zodat we het thuisfront kunnen informeren en wat filmpjes opsturen krijgen we onze eerste en ook de laatste regenbui over ons heen in onze twee weken vakantie. Annemiek en Maurits van Blanchi Koko waar we verblijven weten het ook niet of je er mag vissen.

We gaan naar de enigste hengelsportzaak om eens er te kijken. Die zit bij Budget Marine in het pand op Kaya Neerlandia 21 Kralendijk, Bonaire. Vorige keer was die gesloten op zaterdagmiddag. Die is alleen maar morgens open. Ik heb meer pluggen bij me dan er daar hangen. Wel heb ik de goede meegenomen ziet ik aan de hangende kleuren. Wat raar maar geen pilkers. Maar die heb ik genoeg bij me.

En daar zien we dat inderdaad niet mogen vissen naast ons huisje. Dan maar net doen dat we gek zijn want een uurtje voordat de duister valt willen we toch elke avond snel wat vissen vangen voor de BBQ. Die zijn namelijk heerlijk. We zien het wel.

We doen wat inkopen maar vergeten de boter dus moeten we laters er weer voor terug. Zonder boter moet ik geen brood zegt Marco dan. Wel heeft onze achter buurvrouw me zien vissen en vangen vanmorgen tijdens haar ochtend zwemversie en hoorde over ons BBQ vanavond. We krijgen een halve zak kolen van haar want ze gaan morgen weer terug naar Nederland. Kijk dat is fijn en nog mooier. Ze heeft filmpjes gemaakt onderwater met net zo’n onderwater kameraatje wat ik bij me heb. Als ik ze ziet sprakeloos zo dicht onder de kant. Ik krijg wat van die filmpjes opgestuurd van haar en mag die laten zien in mijn verhalen. Wel zonder afzender. Dankjewel want het zijn wereldse filmpies.

In de hengelzaak krijgen we nog een tip van een Nederlandse local. Je moet bij de uitlaat bij de haven vissen daar zitten dikke vissen onder doorvoer van de weg. Tuurlijk ff kijken en daar gaan we zeker van de week vissen. We zijn er al eerder geweest maar op het wijd gevist maar je moet dus onder dat sluisje zijn. Goede tip dus.

We hebben toch alle tijd dus gaan we voordat we boodschappen doen kijken op de plek die we hebben doorgekregen in die hengelzaak van een lokale Nederlander. We zien niets speciaals maar gaan het zeker een keertje proberen. Paar dagen later zien we wel wat een wereld stek dit is als we onze pensionaris er zien vissen. We keken helemaal de verkeerde kant op. De grote jongens knallen dan onder de weg bij dat sluisje langs zijn visje met haak heen door de school en pakken alleen de visjes er om heen. Wat spannend was dat dan maar dat voor laters.

We hoorden van Maurits dat je je Polar bier moet halen bij de supermarkt naast de “onze”. Namelijk die chinese zaak Lucky Supermarket ook op Kaya Industria 28. Die is negen dollar per kratje goedkoper. Vanmorgen er net twee gehaald dus dat is voor volgende keer. Maar eens kijken voor boter. Zoek eigenlijk ook boter om de eitjes mee te bakken. Dat kan allemaal volgens die chinese jongen na er drie meiden eerst gesproken te hebben. Die hebben meer interesse in hun telefoon dan te helpen. Nu begrijp ik dat die winkel bijna leeg is qua mensen want die is zeker groter dan waar we normaal heen gaan en barstens vol goederen. De stellingen staan helemaal vol.. en dat is bij de buren wel anders.

Je douchend met je kleren aan en kleed je dan uit. Nog wat van gisteren neem je mee onder de douche en je hangt het op. Een paar uur later is het droog.

We maken de vis spullen klaar voor morgen. Wat chillen met de Canadese buren.

We komen de avond wel door zo in de tuin. De duisternis valt hier net zo snel in als op Indonesië en eerlijk gezegd. Als je de gehele dag in de weer ben in dat zonnetje heb je niet zo’n behoefte om te gaan stappen. Gelukkig is dat wederzijds. We gaan liever ’s morgens vroeg vissen.

Dat er maar 18 mensen die filmies hebben gezien geloof ik niet.

We starten vandaag bij de zoutmijn zondag 27 december 2025. We doen vandaag rustig aan beginnen. Marco zorgt weer voor de koffie en ik voor een calorie vol ontbijt. Dan kunnen we er ff tegen aan.

Ik wil het vandaag met een loodje dan een kraaltje, stoppertje en wartel proberen. Aan de wartel komt een anderhalve meter fluor Carbon 50 honderdste en een Aberdeen Blued van Silstar 6305 met lange haaksteel dus size 006. Een stevige blauwe haak aangeknoopt. Stukje garnaal er aan dat was ook dodelijk in Indonesië. En van die ervaring met wat ik om me heen ziet natuurlijk van de lokale vissers moet het dat gaan doen.

Ze gaan nu echt weg hoor zegt Marco die het lege fust van gisteren weg brengt naar achteren waar de vuil containers staan.

Marco staat hier nog op zijn slippertjes.

We hebben hier ook zout gekocht eergister maar het lijkt wel veel zouter dan thuis. De smaak lijkt ook veel lekkerder.

Het is weer even wennen zo te vissen. De eerste vis verspeel ik gelijk na een korte drill. Dat kan natuurlijk want bij de meeste vissen onder de kant is die zijkant van de bek helemaal niet zo hard. Dat scheurt heel gemakkelijk uit. De krachten waarmee die visjes smijten is ongelofelijk. Maar de tweede aanbeet wanneer de lijn strak loopt en ik aantik ben ik weer bijna mijn hengel kwijt. De verrassingen zijn steeds weer plotseling. Weer een witte lijn in het water die de lijn achterlaat en een gillende slip. en Pats loss. Haak gelost. Wat ook gebeurt is dat ze gewoon die Aberdeen haak afbijten voorbij de haakbocht.

Op die tweede linkse staan staat Marco eventjes te smijten naast me. Bij het terug lopen op die klote slippertjes gaat die me toch onderuit. Dat was wel ff schrikken. Niet op die klienere stenen stappen hoor ik em later zeggen. Die liggen los. Je zou zo je poot breken hier. maar gelukkig loopt het goed af. Die heeft morgen spierpijn.

Dat gebeurt zegt even later een Nederlander die hier is geboren dat haken finaal door midden worden gebeten. Hij noemt de vis maar dat ben ik vergeten die dat doet. Het is een gezellige prater. Ik kan er dus niets aan doen grapt die dan om hier te zijn in dit mooie land. Mijn Opa woonde hier al en hij heeft de achternaam genoemd waarvan hij vol afstamt maar ben het vergeten. Daarom noem ik em de pensionaris want we komen hem nog al eens tegen tijdens onze vis sessies. Een vreselijk aardige goosert. Die heeft in de zoutpannen gevist en heeft in grote hoge emmers dikke grote vissen achterin de bak van de auto liggen. Die zijn dik in de zeventig misschien wel tachtig centimeter groot. Die vangt die met dezelfde pluggen als wij mee vissen dus daar ligt het niet aan.

Je mag daar toch niet vissen zegt Marco dan. Hij haalt zijn schouders op en zegt. Ze toeteren wel eens maar dan zwaai ik gewoon terug. Ze weten wie ik ben zegt die dan lachend.

Marco stopt er wel eventjes om me het te laten zien maar overal liggen stenen met no entry enz. Ik ben er al eens weg gestuurd. Kwamen ze me halen met wat boswachters en de gendarmerie. Mijn naam werd genoteerd en als ze me er nog een keertje zouden zien zou ik dat bezuren. nou zo’n douw zitten we niet te wachten aan het begin van onze vakantie.

We rijden op on dooie gemak langs de kust naar beneden. Om ons heen kijkende of we bij het diepere water kunnen komen en vooral zonder die duikers.

Bij dan zo’n doorgang onderweg stoppen we even om er te kijken. Marco pakt dan de buitenkant en ik peuter wat aan de binnenkant met de garnalen. Je ziet niets in dat heldere water maar zodra ik ingooi voel ik al aanbeten. Het zit er vol mee maar zien ho maar.

Ik pak een ondiep lopende Japanse plug van Lucky Craft Lures een SaltWater variatie. Die gooit als een jekko met windje mee ik haal hier makkelijk de overkant. Er zitten loodkogeltjes in dus die maakt nog flink kabaal ook tijdens het wankelen bij het binnen draaien.

We nemen een lunch bij Sebastian’s Beach bij Lac Bay en rijden dan weer binnen door naar Belnem van de Oost kust naar de West kust dwars over het eiland terug.

We stoppen eventjes voordat we Kralendijk binnen rijden. Kan ik mooi de hoofdstad op de foto zetten. Komt er vlak boven onze een vleigtuig die de landing heeft ingezet. Helemaal niet gezien dat we vlak voor de landingsbaan staan.

EWe nemen ook afscheid hier van Marco zijn geliefde vakantie slippers. De band is finaalkl afgebroken. Morgen dus op zoek naar nieuwe voor ons beide. Dat willen we niet op de boulevard doen waar zat van die winkeltjes met schoenen zijn. De prijs zal daar tegenvallen maar ik denk dat ze niet eens mijn maat daar hebben. Nee we vinden wel wat, uiteraard Chinese onderneming op het industrie terrein tegenover Megastore Kooyman. Daar halen we ook een stuk 50mm pijp om hengelsteunen van te maken zodat de stokken niet in het zand liggen en een stuk touw. Maar dat voor laterss.

Gekko’s hebben ze hier dus ook maar veel te weinig. Ik heb ze in de slaapkamer niet gezien en dat is jammer. Want wordt flink gestoken ’s nachts wat je ook aan DDD opspuit. Eerste dag viel mee maar daarna lijkt het of ik de mazelen heb.

Voor dat de het donker wordt gaan we nog even met kunstaas naast ons huisje smijten. Die vissen die ik vang zijn heerlijk op de BBQ horen we later en dat gaan we dan ook doen. Morgen houtskool kopen. Die gepen daar komen we van terug. We eten vrij laat en in het donker is het moeilijk om de graatjes te ontwijken terwijl in die grijze vissen nauwelijks graten zitten.

De hengels gingen eerst onder de douche maar we hebben de brandslang gevonden. Wel zo makkelijk. Dat doen we na elke vis sessie als we “thuis” komen.

Eerst maar eens op eerste kerstdag 25 december 2025 een rondje op het eiland de vis plekken bekijken waar we in ieder geval willen gaan vissen. Maurits komt ons zo dadelijk om half tien uur ophalen om onze eigen huurauto op te gaan halen.

Vijf uur op staan net voordat het licht wordt is hier geen probleem. Ben je zo aan gewend. Wat een heerlijke temperatuur gelijk al als je uit de airco stapt van je slaapkamer. Marco is ook al wakker en neemt de koffie ’s morgens voor zijn rekening terwijl ik deze vakantie de kok zal uithangen. Het ochtend ritueel is vastgelegd. De ijskast is al gevuld met een kratje bier. Polar en is best te doen, melk, geperste sinaasappel, eieren ham, kaas en ben zeker wat vergeten. Dat heeft Annemiek voor ons goed geregeld. Gelijk maar omeletten maken met kaas en ham.

Gisteravond na aankomst natuurlijk gelijk al bekeken bij de rondleiding door Maurits en Marco maar nu na het ontbijt in de ochtend zien we wat. We gaan de auto halen na ontbijt en de afwas. Daarna rijden we gelijk een stukje in het rond. Ik vind het fantastisch allemaal. Omgeving de temperatuur en de mensen. Allemaal happy.

Marco probeert eerst nog een kolibrie vogeltje te fotograferen met zijn telefoon voor een vriend thuis die een vogelaar is. Nee dat valt niet mee ze zijn vliegensvlug van bloem naar bloem voor de nectar. Wat zijn die klein denk nog geen 6cm groot.

We hebben ons eigen karretje en dat is fijn. Van niemand afhankelijk en kunnen doen wat we willen. We rijden langs de kust aan de westkant naar beneden richting DuLac nadat we vlak bij het vliegveld ons karretje voor twee weken hebben opgehaald.

De auto is dik prima voor ons gebruik hier. Lekkere grote bak. Genoeg plek voor onze hengelsport spullen in mee te vervoeren.

Dit zijn die slavenhuisjes zegt Marco dan onderweg waar zo’n ophef over is geweest en een maandje geleden nog onze Willem en Maxima zijn bezocht. Niets van mee gekregen dus.

Nog maar een panorama in elkaar geflanst van die twee foto’s.

Eindje verderop staan ze ook in de kleur geel. We rijden er wat langzamer langs en ik heb het wel gezien. Ik krijg visdrang. Hupathee gas erop. Naar ons jachtgronden voor twee weken. Kijken wat ik klaar moet maken en nodig gaat hebben. Want ik heb een koffer vol benodigdheden mee genomen. Keuzes maken welke techniek ik gaat gebruiken. Ik heb 25 kilogram aan poppers, pluggen, lepels, twisters, shads en voor allerlei soorten bodem vissen meegenomen.

Wat een omgeving ik ben nu al helemaal om. Nu snap ik als er mensen over komen naar Nederland dat ze niet er durven te zwemmen. Hier kijk je meters diep het water in naar de bodem.

We vervolgens onze weg naar beneden langs de kust en wat een vis paradijsje is het hier.

Als we dan bij Lac Bay aankomen helemaal rond gereden lang het zuidelijkste puntje van Bonaire weer omhoog langs de Oostkust komen we bij een meertje aan. Hier is een flink strandje met heel veel surfers en een heel klein haventje. De plek om te windsurfen bij het lange strand maar op het einde bij de diepe aan de rivier met aan de overkant de mangrove kan je ook vissen vanaf een steigertje. Als we de auto neerzetten eerst bij het strandje is er wat consternatie aan de waterkant. Tot bijna op het strand op twintig centimeter water zwemt een Stingray. Eentje van twee meter breed met zo’n gevaarlijke staart van een meter. Die maakt een paar rondjes met iedereen er achter aan filmend en fotograferend wel op gepaste afstand. Wat jammer dat mijn kameraadje nog in de auto ligt.

Maar we gaan naar achterin kijken want dat is een interessante plek voor ons. Er zitten een paar Chinese jongeren te vissen en kunnen we gelijk de boel afkijken. Geen probleem en als er dan wat wordt gevangen mag ik die wel bekijken en op de foto zetten. Als ik die onderlijnen ziet dan wordt niets aan het toeval overgelaten. Wat een dikke lijnen maar daar kom in nog wel later achter waarom. We zien kleine vis onder de vlonders en jagende gepen er om heen. Wat een paradijsje hier. Als we op de BBQ plek komen zijn ze al aan het bakken en daar zien we de rest van de ochtend vangsten. Daar hopen wij ook op morgenochtend.

We krijgen trek. We hebben natuurlijk al weer een paar uurtjes er op zitten. Wat willen jullie eten vraagt de serveerster. Het zijn allemaal studenten net geslaagd van bijvoorbeeld de hotelvakschool en komen dan hier “stage” lopen. Die zijn hier dan een paar weken maar er zijn er ook die een half jaartje het hier proberen uit te zingen. Wat heb je want een kaart heb ik nog niet gezien. Oja haal ik ff. We hebben van alles. Hebben jullie ook een hele vis. Nee dat hebben we dan weer niet zegt ze dan. Doe dan maar iets met garnalen met knoflook boter. Hebben we ook niet zegt ze lachend ik gaat de kaart wel ff halen. Het zijn allemaal super leuke lieve meiden die wel in zijn voor een geintje.

Het wordt dus een snapper soort met frietjes soort fish & chips en voor voor Marco barracuda met rijst weg gespoeld met dat lichte Polar bier. We delen beide onze borden zodat we beide vis soorten kunnen proeven. Niks mis mee het is heerlijk. En heerlijk ook om daar te zitten. Staat een diskjockey op het strand muziek te draaien. Gewoon een swingende tent aan het water. Met grote planten bedden in het water waar je niet doorheen mag lopen. Daar zit het helemaal vol met jonge visjes die zo nu en dan worden aangevallen door wat grotere of uit de lucht door een soort kokmeeuwen en grote kraanvogels.

Na wat heerlijke koude kletsen gaan we weer verder en komen onderweg heel wat ezels tegen. En dan bedoel ik deze keer die met vier poten. Die gokken er op dat je stopt en ze wat te eten geeft. Of gewoon even kriebelt op hun snuit.

Er lopen er genoeg hier rond maar er is ook een opvang voor die sloebers. We zijn er niet wezen kijken maar vaak zat langs gereden op weg, dan was het zowiso te vroeg of terug en dan verlangden we naar een koude klets, naar onze vis plekken.

Hier stoppen de bussen allemaal om die roze gevleugelden op de foto te zetten. Dus snuiven wij ook wat cultuur op en toevallig krijg ook zo’n plaatje uit Nederland van Arno die aan het trainen is om de Alp de Huez te beklimmen voor het KWF.

Marco heeft zijn zinnen deze vakantie gezet om een Tarpon te vangen. Daar ligt zijn focus. En dat is knap. Ik loop vooruit maar als ik lekker staat te vangen met mijn delta visjes en dat leg ik later wel uit blijft Marco alleen maar vissen met grote poppers om zo’n springende gigant te foppen. Zo ook deze plek die Marco op You Tube filmpjes voorbij heeft zien komen dat ze hier zijn te vangen. Het is één van de plekken waar het gelijk aan de kust diep is. We gaan hier dus zeker terug komen ondanks die paar kilometer hele slechte weg er naar toe.

Herkenbaar deze stek aan de grote bergen met schelpen en aan de andere kant van het Lac Bay meer aan de overkant hebben we net gegeten en is dat haventje. De inhoud van die schelpen moet een delicatesse zijn maar ik heb het niet geproefd. Ook niet achteraan gegaan om het restaurant te vinden waar ze het serveren. Nu het lange tijd droog is geweest en de mangrove bijna droog staan is het redelijk makkelijk om er te komen al is het stapvoets door de kuilen en stenen op de weg er naar toe. Trek er maar een dik uurtje voor uit voor het laatste stukje van Kaminda Sorobon na de afslag Kaminda Lac.

Ken je ze niet vraagt Marco verbaast. De scheetjes en dan gaat er een lichtje branden. Jaja, dat heb ik wel een voorbij zien komen op de TV waarschijnlijk bij dat programma van Helene, dat leuke wijf met mijn stads genoot René van der Gijp en die grijze duif. Marco heeft er al eens tegenover gelogeerd. Tja, waar niet. Overal hoor ik daar heb ik ook al eens gezeten en daar heb ik een biertje gedronken en er zit die en die, dat daar was wel of niet te nagelen. Wel lekker hoor zo’n vakantie maatje.

Als we dan weer Kralendijk binnen rijden langs de haven zien we dat toch als thuisbasis. Als er geen cruise boot ligt dan kan je langs de gehele haven rijden tot ons huisje toe.

We hebben er zin an en na wat te hebben gegeten gaan we de hengels klaar maken.

De duisternis valt gewoon weg veel sneller in dan in Nederland. Het is in een half uurtje pikdonker. Maar toch nog eventjes het gevoel te hebben gehad dat we hebben gevist vandaag. En waarempel ik krijg een aanbeet maar mis die en bij de tweede aanbeet is het een dikke roei. Wat een knal was dat dan het blijft heel eventjes plakken en schiet dan los. Dat was het voor vanavond en na wat worpen zitten we een half uurtje later aan een biertje. Wat een dreun was dat ik heb er gelijk zin an. Wat een begin is dit dan heerlijk in je korte broek in de branding staan te vissen. We gaan het trouwens zien dat net voor het donker wordt de aanbeten hier helemaal zullen stil gaan vallen. Alsof er een knop wordt omgedraaid.

Onze BassBusteHerinneringen wordt toch gevolgd door 22 personen.