Vissen in je korte broek dag 2

Vijf uur op staan net voordat het licht wordt is hier geen probleem. Ben je zo aan gewend. Wat een heerlijke temperatuur gelijk al als je uit de airco stapt van je slaapkamer. Marco is ook al wakker en neemt de koffie ’s morgens voor zijn rekening terwijl ik deze vakantie de kok zal uithangen. Het ochtend ritueel is vastgelegd. De ijskast is al gevuld met een kratje bier. Polar en is best te doen, melk, geperste sinaasappel, eieren ham, kaas en ben zeker wat vergeten. Dat heeft Annemiek voor ons goed geregeld. Gelijk maar omeletten maken met kaas en ham.

Gisteravond na aankomst natuurlijk gelijk al bekeken bij de rondleiding door Maurits en Marco maar nu na het ontbijt in de ochtend zien we wat. We gaan de auto halen na ontbijt en de afwas. Daarna rijden we gelijk een stukje in het rond.

Marco probeert eerst nog een kolibrie vogeltje te fotograferen met zijn telefoon voor een vriend thuis die een vogelaar is. Nee dat valt niet mee ze zijn vliegensvlug van bloem naar bloem voor de nectar. Wat zijn die klein denk nog geen 6cm groot.

We rijden langs de kust aan de westkant naar beneden richting DuLac nadat we vlak bij het vliegveld ons karretje voor twee weken hebben opgehaald.

De auto is dik prima voor ons gebruik hier. Genoeg plek voor onze hengelsport spullen in mee te vervoeren.

Dit zijn die slavenhuisjes zegt Marco dan onderweg waar zo’n ophef over is geweest en een maandje geleden nog onze Willem en Maxima zijn bezocht. Niet van mee gekregen dus.

Nog maar een panorama in elkaar geflanst van die twee foto’s.

Eindje verderop staan ze ook in de kleur geel. We rijden er wat langzamer langs en ik heb het wel gezien. Ik krijg visdrang. Hupathee gas erop. Naar ons jachttrein voor twee weken. Kijken wat ik klaar moet maken en nodig gaat hebben. Want ik heb een koffer vol benodigdheden mee genomen. Keuzes maken welke techniek ik gaat gebruiken. Ik heb 25 kilogram aan poppers, pluggen, lepels, twisters, shads en voor allerlei soorten bodem vissen meegenomen.

Wat een omgeving ik ben nu al helemaal om. Nu snap ik als er mensen over komen naar Nederland dat ze niet er durven te zwemmen. Hier kijk je meters diep het water in naar de bodem.

We vervolgens onze weg naar beneden langs de kust en wat een vis paradijsje is het hier.

Als we dan bij Lac Bay aankomen helemaal rond gereden lang het zuidelijkste puntje van Bonaire weer omhoog langs de Oostkust komen we bij een meertje aan. Hier is een flink strandje met heel veel surfers en een heel klein haventje. De plek om te windsurfen bij het lange strand maar op het einde bij de diepe aan de rivier met aan de overkant de mangrove kan je ook vissen vanaf een steigertje. Als we de auto neerzetten eerst bij het strandje is er wat consternatie aan de waterkant. Tot bijna op het strand op twintig centimeter water zwemt een Stingray. Eentje van twee meter breed met zo’n gevaarlijke staart van een meter. Die maakt een paar rondjes met iedereen er achter aan filmend en fotograferend wel op gepaste afstand. Wat jammer dat mijn kameraadje nog in de auto ligt.

Maar we gaan naar achterin kijken want dat is een interessante plek voor ons. Er zitten een paar Chinese jongeren te vissen en kunnen we gelijk de boel afkijken. Geen probleem en als er dan wat wordt gevangen mag ik die wel bekijken en op de foto zetten. Als ik die onderlijnen ziet dan wordt niets aan het toeval overgelaten. Wat een dikke lijnen maar daar kom in nog wel later achter waarom. We zien kleine vis onder de vlonders en jagende gepen er om heen. Wat een paradijsje hier. Als we op de BBQ plek komen zijn ze al aan het bakken en daar zien we de rest van de ochtend vangsten. Daar hopen wij ook op morgenochtend.

We krijgen trek. We hebben natuurlijk al weer een paar uurtjes er op zitten. Wat willen jullie eten vraagt de serveerster. Het zijn allemaal studenten net geslaagd van bijvoorbeeld de hotelvakschool en komen dan hier “stage” lopen. Die zijn hier dan een paar weken maar er zijn er ook die een half jaartje het hier proberen uit te zingen. Wat heb je want een kaart heb ik nog niet gezien. Oja haal ik ff. We hebben van alles. Hebben jullie ook een hele vis. Nee dat hebben we dan weer niet zegt ze dan. Doe dan maar iets met garnalen met knoflook boter. Hebben we ook niet zegt ze lachend ik gaat de kaart wel ff halen. Het zijn allemaal super leuke lieve meiden die wel in zijn voor een geintje.

Het wordt dus een snapper soort met frietjes soort fish & chips en voor voor Marco barracuda met rijst weg gespoeld met dat lichte Polar bier. We delen beide onze borden zodat we beide vis soorten kunnen proeven. Niks mis mee het is heerlijk. En heerlijk ook om daar te zitten. Staat een diskjockey op het strand muziek te draaien. Gewoon een swingende tent aan het water. Met grote planten bedden in het water waar je niet doorheen mag lopen. Daar zit het helemaal vol met jonge visjes die zo nu en dan worden aangevallen door wat grotere of uit de lucht door een soort kokmeeuwen en grote kraanvogels.

Na wat heerlijke koude kletsen gaan we weer verder en komen onderweg heel wat ezels tegen. En dan bedoel ik deze keer die met vier poten. Die gokken er op dat je stopt en ze wat te eten geeft. Of gewoon even kriebelt op hun snuit.

Er lopen er genoeg hier rond maar er is ook een opvang voor die sloebers. We zijn er niet wezen kijken maar vaak zat langs gereden op weg, dan was het zowiso te vroeg of terug en dan verlangden we naar een koude klets, naar onze vis plekken.

Hier stoppen de bussen allemaal om die roze gevleugelden op de foto te zetten. Dus snuiven wij ook wat cultuur op en toevallig krijg ook zo’n plaatje uit Nederland van Arno die aan het trainen is om de Alp de Huez te beklimmen voor het KWF.

Marco heeft zijn zinnen deze vakantie gezet om een Tarpon te vangen. Daar ligt zijn focus. En dat is knap. Ik loop vooruit maar als ik lekker staat te vangen met mijn delta visjes en dat leg ik later wel uit blijft Marco alleen maar vissen met grote poppers om zo’n springende gigant te foppen. Zo ook deze plek die Marco op You Tube filmpjes voorbij heeft zien komen dat ze hier zijn te vangen. Het is één van de plekken waar het gelijk aan de kust diep is. We gaan hier dus zeker terug komen ondanks die paar kilometer hele slechte weg er naar toe.

Herkenbaar deze stek aan de grote bergen met schelpen en aan de andere kant van het Lac Bay meer aan de overkant hebben we net gegeten en is dat haventje. De inhoud van die schelpen moet een delicatesse zijn maar ik heb het niet geproefd. Ook niet achteraan gegaan om het restaurant te vinden waar ze het serveren. Nu het lange tijd droog is geweest en de mangrove bijna droog staan is het redelijk makkelijk om er te komen al is het stapvoets door de kuilen en stenen op de weg er naar toe. Trek er maar een dik uurtje voor uit voor het laatste stukje van Kaminda Sorobon na de afslag Kaminda Lac.

Ken je ze niet vraagt Marco verbaast. De scheetjes en dan gaat er een lichtje branden. Jaja, dat heb ik wel een voorbij zien komen op de TV waarschijnlijk bij dat programma van Helene, dat leuke wijf met mijn stads genoot René van der Gijp en die grijze duif. Marco heeft er al eens tegenover gelogeerd. Tja, waar niet. Overal hoor ik daar heb ik ook al eens gezeten en daar heb ik een biertje gedronken en er zit die en die, dat daar was wel of niet te nagelen. Wel lekker hoor zo’n vakantie maatje.

Als we dan weer Kralendijk binnen rijden langs de haven zien we dat toch als thuisbasis. Als er geen cruise boot ligt dan kan je langs de gehele haven rijden tot ons huisje toe.

We hebben er zin an en na wat te hebben gegeten gaan we de hengels klaar maken.

De duisternis valt gewoon weg veel sneller in dan in Nederland. Het is in een half uurtje pikdonker. Maar toch nog eventjes het gevoel te hebben gehad dat we hebben gevist vandaag. En waarempel ik krijg een aanbeet maar mis die en bij de tweede aanbeet is het een dikke roei. Wat een knal was dat dan het blijft heel eventjes plakken en schiet dan los. Dat was het voor vanavond en na wat worpen zitten we een half uurtje later aan een biertje. Wat een dreun was dat ik heb er gelijk zin an. Wat een begin is dit dan heerlijk in je korte broek in de branding staan te vissen. We gaan het trouwens zien dat net voor het donker wordt de aanbeten hier helemaal zullen stil gaan vallen. Alsof er een knop wordt omgedraaid.