PerchNation Summer Edition 2026

Alles is live te volgen maar dat ziet ik pas morgen of nog later als ik dit gaat schrijven. Sowieso zite ik niets met die zon op mijn scherm en heb er ook niet te tijd voor. Ik kom om te vissen en de boot op de plekken manoeuvreren daar heb ik mijn handen aan vol.

We vissen vandaag dus met 60 hengelaars.

Wim en de BassBuster gaan het dus opnemen tegen 29 andere teams. Doordat het zo warm gaat worden is de wedstrijd twee uur vervroegt naar zes uur beginnen. Dat is dus vier uur op voor ons. We moeten dan uiterlijk om vijf uur rijden naar de loswal de trailerhelling en het is een klein half uurtje varen naar onze eerste stekken.

Maar als we op het Spui aankomen stroomt het voor geen meter. Tenminste niet de kracht die we moeten hebben om lekker te kunnen vangen. Dat heeft het verleden wel bewezen. Dat gaat vandaag taai worden dat weten we dan al. Met plugjes is het lastig vissen. Het drijft nu al met plantenresten in het water. We zien wat roofbleien jagen ik groepen en wat een kabaal is dat dan op het water. Alsof ze stoepegels staan te gooien wat een plonzen zijn dat. Dan plotseling toch twee drie keer een tik. Zo eentje van volgens mij gaat ik door een school witvis heen. Tik een brasem op zijn rug ofzo. Fout. Maar je weet dat het plugje bekeken wordt en eventjes aangelikt. Jij kan niet zonder kleerscheuren zon plugje uit je doos halen maar die vissen kunnen het aantikken zonder te worden gehaakt. Tuurlijk er zit er wel eens eentje boven op zijn neus gehaakt. Maar toch. Linke gasten zijn het weer vandaag. Nu het juiste kunstaas zien te vinden om ze te foppen. Dat is de kunst. Moeten we vlug zijn want zo dadelijk valt het stil en draait de stroming van het water. Dan zijn ze weg van die richel die we nu hebben gevonden.

Sneller binnenhalen of stotterend met stoten. Steeds wordt het wel geïnspecteerd aan de verschillende kunstaasjes maar dat is het dan ook. Dan maar eens proberen met een shadje van tien cm dichter bij de bodem maar wel met een dregje en dat was maar goed ook. De eerste keer er huppelend over heen dat over dat gat en het is gelijk raak. Maar net hoor, aan de kleine stinger. Wat zijn we er blij mee gelijk een mooie van vijftig cm en nog wat. We hebben er even op moeten wachten maar dat was het dus dik waard.

Ik speel dus hetzelfde spelletje maar je moet echt precies goede gooien dat het kunstaas over de goed plek heen valt in dat gaatje van misschien en vierkante meter. En de stroming veranderd nu ook steeds dus dat valt niet mee over een afstand van een dikke zestig meter. Later varen we er over heen en een marker geplaatst op de kaart van de Hummingbird voor de precieze lokatie. Wie weet kunnen we ze hier nog eens foppen.

Want het valt niet mee vandaag wat zijn ze schuw en dan valt de stroom er ook nog eens uit. Die zal zo dadelijk omdraaien. Ik kan er even later toch nog eentje haken alle twee trouwens op een minuscuul dregje 14 van VMC op dat kleine staartje van de Shaker 3.25″ van LunkerCity De vissen liggen al los in ons landingsnet. Das makkelijk maar als de spanning maar eventjes weg op die koninklijke rakkers valt ben je ze kwijt tijdens de drill. Maar gelukkig kunnen we ze opmeten. Dan draaid de strom om en komt er wel heel veel drijf vuil mee en het is gelijk afgelopen met de aanbeten. De wind valt weg en het water is zo vlak als een spiegel. We kunnen geen baars meer vangen alleen snoekbaarsjes zo rond de minimum maat. Alles is tussen de veertig en vijftig centimeter met één uitschieter naar de zestig.

Dan heeft Wim er wat groters aan want hij heeft niets te vertellen. De Godfather parabolic staat hoepeltje rond. Ik zet snel de MinnKota op ankeren maar het stroomt best hard op de rand van de vaargeul op het Spui. En dan knalt de vis het anker ketting in van de groene bedoening. die de vaargeul aangeeft. Hij schiet nog eventjes los met een stoot maar zit gelijk weer vast maar dan is het een droge knap. De Godfather is overleden. Hoeveel pech kan je hebben. Nou dat is nog niet voorbij kan ik je vertellen. Het was in ieder geval een leuke dag weer op het water en we doen zeker volgend jaar weer mee.

Dan hoor ik van Wim dat we zelfs nog in de prijzen zijn gevallen met de twee baarzen. Nog net tiende en krijgen van de sponsor een Lupa Gear een tungsten pakketje. Dat is duur spul en kunnen we goed gebruiken voor de aankomende streetfish wedstrijden waar het verplicht is dat te gebruiken i.p.v. lood. Bedankt Freek Schoonderwaldt het was allemaal weer perfect geregeld en ik ziet je bij de volgende streetfish wedstrijd weer. Zeker doen we de volgende summer editie weer mee.

We zagen al een donkere lucht aankomen en er zijn zes boten voor ons die er ook uit moeten. Dan barst het een kwartiertje echt los.

Maar dan zijn wij eindelijk aan de beurt. Het is windstil dus Wim wil uit de boot stappen i.p.v. het touwtje om de bolder heen te gooien. Dan blijft hij met zijn mouw hangen aan de camera standaard van de GoPro. Precies steekt het boutje door zijn jas heen. Hij krijgt nog wel één voet op de steiger maar zijn arm zit vast aan de boot en valt weer achterover. Zo duwt die eigenlijk weer de boot van de steiger vandaan en valt pardoes in het water. Ik aan het roer kan eigenlijk weinig doen en daar hangt Wim dan. Hij kan geen kant op zijn arm zit muurvast. Gelukkig krijgen we hulp en kan ik de boot weer tegen de steiger aan zetten. Hoeveel pech kan je hebben op een dag maar we hebben het overleeft.