Vissen in je korte broek dag 10

Marco is er ook nog nooit geweest op dat gedeelte van het eiland en dat wil wel wat zeggen. Hij kent het eiland op zijn duimpje zoals ze zeggen. We rijden richting de bouwmarkt Kooyman 2 januari 2026 een soort Bouwcenter alla Esselink maar dan met wel heel veel meer bouwmateriaal en een eindje verder bij de Toyota dealer slaan we rechtsaf richting de Noord kust Lagun.

Voordat we Kralendijk uit rijden eerst tanken. Die drie cilinder, ja echt waar enwat een heerlijk karretje, rijdt wel heel zuinig en met dertig dollar is de tank weer vol en dat voor 1.34 dollar per liter.

Het ziet er heel vissig uit met aan de overkant de uitgestrekte mangrove bossen. Daar waar Marco’s favoriete vis zwemt de Tarpon. Er zit al een visser en we gaan eerst maar eens een praatje maken.

Hij heet Bruno maar iedereen in zijn familie noemt hem Bruintje. Marco vraagt komt dat door die zwarte kleur van je en schaterlachend antwoord die nee hoor als ventje van drie met buiten spelen in Almere kwam ik altijd onder de modder thuis. Hij heeft het in Holland 35 jaar uitgehouden en is nu alweer zeven hier jaar bij de rest van zijn familie op Bonaire.

De oude haven zit vol met aasvis en wat grotere vissen van een centimeter of vijftien. Dat ziet ik als de Bomberta land en overal erom heen de vissen in de lucht springen. Vooral op de vele donkere plekken. Dat zijn planten die er groeien en die vis zit natuurlijk daar tussen. Dat ziet ik wel als ik de bijvoorbeeld een popper er over heen trekt.

Ik ziet overal scholen vissen springen dus er wordt wel gejaagt door iets groters maar ik hang van alles achter de bomberta . Spinners, shadjes, zelfs een poppertje maar een al versleten delta visje doet het nog het beste.

Al snel hen ik zo’n kleine rakker maar voor de grote vissen moeten we echt bij zonsopkomst of vanavond hier zijn. Dan knallen de metervissen hier op het ondiepe door de scholen aasvis heen en met een dobbertje en een vis er onder vang je die dan. De meet zijn niet te houden zelfs niet met de handlijnen van 2mm.

Even later laat Bruno trots zijn vangst zien en maakt ze schoon. Hij wil die wel ruilen voor mijn popper zegt die dan want net als de bomberta is dat onbekend spul voor hem. Hij noemt hem steeds de balloon. Marco heeft hem net een stalen onderlijntje met 40grams Toby lepel gegeven. Nee die hebben we zelf nog nodig zeg ik dan. Was het nou onze laatste dag dan is er over te onderhandelen maak ik er maar van.

Met ons materiaal dat we bij ons hebben maken we meer kans bij de ingang van de haven zegt Bruno dan. Daar heb ik deze vanmorgen ook gevangen. Daar rollen de metershoge golven naar binnen. En dat schuim jagen de grote vissen op de gedesoriënteerde aasvisjes. Voor mij een raadsel dat hier een trailerhelling ligt en een haven is geweest. Moet levensgevaarlijk zijn geweest vanuit hier de zee op te varen.

Bruno Wil ons wel de weg wijzen er naar toe als wij hem dan wel weer terug brengen na het vissen. De deal is gesloten en Bruno stapt achterin.

Het is maar goed dat we een gids hebben want de weg is soms nauwelijks te onderscheiden op die harde lava grond. Of het is een en al steenen tussen de cactussen door. En op een paar hagedissen, zelfs een leguaan en wat ezels is het hier maar een dode boel. Wel enkele kolonies buggy’s komen we tegen.

We moeten richting Boka Chiktu nog voor de vuurtoren zijn nu op dit moment zegt Bruno. Maar dat is wel een stukje rijden over niet al te beste wegen. Het besluit is al genomen.

Daar op die rotsen is onder je het inderdaad gelijk diep. Hier komen de dikke tonijn, barras en baarsachtigen tot dicht bij de kust. En weer heb ik al snel een mooie vis voor op de BBQ vanavond nadat Bruno er ook al eentje had bij zijn tweede worp. Ik moest nog van de auto komen na mijn hengel gereed te hebben gemaakt. Dat gaat dus goed. Nu is het hopen op een dikke knoepert.

Met een shad en loodkopje en een rolloodje voor de fluor carbon lijn vang ik al snel de eerste vis. Maar voor de rest zo midden op de dag is het een taaie bedoening. Alleen Bruno vangt daarna nog een dreumes. Hij laat hem zien en zegt deze moet je hebben als aasvis op die dikke meter vissen te vangen onder de dobber.

Steeds krijgen we een zoutwaternevel over ons heen en soms een golf dan moet je echt goed stevig staan. En dan die klappen op de lava rotsen die zijn misschien wel harder dan bij carbid schieten. Elkaar verstaan op twee meter afstand dat lukt in ieder geval niet

WWW

Bruno weet nog een mooie plek wat dichter naar de vuurtoren toe. We zijn nu dus bij Washikemba de ingang van de Lagun en die vuurtoren staat wat noordelijker bij Boca Rincon. Zijn visplek ligt daar tussen in bij Boka Chikitu. We zijn al weg.

WWW

De weg ernaar toe is weer verschrikkelijk. Hobbel de knots schudden we er naar toe terwijl Bruno roept zo nu en dan naar links of naar rechts.

We moeten richting Boka Chiktu nog voor de vuurtoren zijn nu op dit moment zegt Bruno. Maar dat is wel een stukje rijden over niet al te beste wegen. Het besluit is al genomen.

Ook hier komen de dikke tonijnen, barracuda’s en baarsachtige weer tot dicht bij de kust foerageren. En weer heb ik al snel een mooie vis voor op de BBQ.

Dan komt Bruno op het idee alle drie met hetzelfde te vissen en zo een school kleine vis na te doen. Misschien kunnen we zo overdag die grote exemplaren trickeren uit de diepte te komen. Dat gaan we dus doen. Met mijn bomberta kan ik net iets verder gooien en Marco en Bruno lijkt het net een schooltje vluchtend visjes van boven af gezien. Moet dus ook van onderen zo te zien zijn tegen het licht in. En dan eindelijk pakt Marco een BBQ vis maar voor de rest is het weer taai en zijn we inmiddels bijna zoutpilaren gewoon door die zoute waternevel.

Van mij hoeft er niet geschubd te worden en mag de kop er af. We zijn niet van plan soep te maken van die koppen. Ik maak nog wat plaatjes van de omgeving maar je kan blijven trekken.

Het is dus wel weer een geliefde stek. Overal liggen afgedankte zakjes van haken en kluwen lijn. Onbegrijpelijk zoals ze hier omgaan met hun eigen eiland. Nu ziet je dat statiegeld op flesje wel helpt want er is nergens geen metertje vrij van flesje. Maar het is waarschijnlijk duurder al dat fust weer van het eiland ergens te brengen om te recyclen.

We nokken af want we krijgen trek in een biertje. Dat hebben we wel verdiend denk ik zo. Zoals beloofd brengen we Bruno naar huis en zijn stamkroeg is daar vaak bij. Dat komt goed uit dus. De weg terug is weer stapvoets en hadden die zelf nooit goed gereden. Als je denkt we moeten links aanhouden zegt ons richting gevoel is het juist de andere bij bijvoorbeeld een splitsing van de weg.

Jawel hoor het is de kroeg waar we vanmorgen langs reden met die Heineken Borden en ik grapte nog wedden dat als je een biertje krijg het geen Heineken is. En is had een staatslot moeten kopen. Bij elke tweede keer bestellen krijgen we ander bier maar gelukkig geen Heineken.

Hier ontmoeten we de Familie van Bruno en vooral twee ooms zijn mooie types. Van oom Jos heeft Bruno het vissen geleerd en dat steekt die niet onder banken of stoelen. Spreekt Engels, Nederlands Papmento, Frans en Spaans zegt hij maar ik verstaat er geen snars van.

Het klikt eigenlijk zo goed dat we voor zondag afspreken weer samen te vissen. Gaat Bruno ons voordoen met die krabben te vissen. Die moet je half ontdoen van zijn huisje en het laatste witte puntje gebruik je om die aasvis te vangen. De rest word gemalen gevoerd. Dat willen we wel graag meemaken hoe dat men dat hier doet. Het krijg dus en vervolg met Bruno vissen. Daar zien we nu al naar uit.

Makkie heb ik vandaag de vissen zijn al schoon. Wel het bloed uit de ruggengraat borstelen met een afwasborstel die ik er voor heb gekocht. En Marco heeft zo de BBQ aan de praat. Proost.

Met dat prikken met een vork die is eigenlijk te dik. Dan zit je al snel op een graat. En geen schubben dat zal ook schelen. Dan blijft denk ik het vocht beter in de vis zitten. Voor de rest is het weer goud geweest vandaag.

Leuk hoor al die meldingen dat men het leest.