Vissen in je korte broek dag 5

We zijn een half uurtje later op de stek bij het haventje van Sorobon en Sorobon Beach 28 december 2025. De man die hier waarschijnlijk elke dag zit is er al.

Wij pakken de linkerkant daar is ook een plek vrij tussen de bootjes om te vissen. De rechterkant wordt zo dadelijk ingenomen door die duikers die er vertrekken nadat ze die grote boot hebben getrailerd.

Marco gaat toch eerst met een grote popper smijten helemaal rechts op de steiger zolang die boot voor de duikers niet is gearriveerd. Ik gaat gelijk met dat loodje en aas vissen.Dat is garnaal want we haalden de kip uit de ijskast en Marco ging over zijn nek van de lucht. Niet te geloven gister gekocht, uit de koeling bij ons in de koelbox met ijs en die is niet te harden. We raken hem niet meer aan. Vanaf nu kijken we naar de datum als we iets kopen.

Mijn eerste worpen daar kan ik niet tevreden over zijn. Het is nog een beetje wennen. Proberen met het zachte aas zover mogelijk in te gooien en dan heel langzaam zo af en toe binnen halen. De eerste vis verspeel ik weer na best wel een lange drill. Bij de tweede duurt het best wel langer maar mist ik hem ook. Dan leg ik de hengel naast me neer gelukkig zet ik er mijn voet op en heb de slip wat losser gezet. Wat water drinken moet kunnen. Want wat een dreun. Terwijl ik wat te drinken pak slaat de hengel tot aan de molen tegen mijn voet. Ik kan hem grijpen maar de spoel die wat losser staat nu gild het uit en los is de vis. Ik houd een kale haak over. Druk houden dus op de vis is essentieel.

Weer gooi ik in en nu het wat lichter is zegt Marco die inmiddels naast me is komen zitten is dat niet wat te dicht bij die boei. Twee meter er vandaag ik laat het eventjes zo. En jawel hoor nu staat de slip wat vaster en ik houd de lijn voor de molen in de hand met een dik metertje slek. De lijn schiet door het water en zo uit mijn hand en direct staat de hengel hoepeltje rond. Wat een sensatie. De vis en dat ziet ik aan de lijn die door het water heen klieft sprint naar de witte bolder en ik zit vast. Ik houd de lijn strak maar de vis blijft trekken. Die zit er nog aan dus. Wat meer slek op de lijn maar het lijkt of dat de vis dezelfde rondje s om de ankerlijn maakt. Dan een ferme ruk, nee dreun is betert gezegd want die witte feder ziet ik zelfs even duiken en ik heb niets meer waar ik me zorgen over hoeft te maken. Ships. Zie nu wel in dat als je grote vissen wilt vangen je met levend aas moet vissen en dat mag gewoon hier net als vroeger in Nederland als kind zijnde. Wat was dat een genot je snoek of snoekbaars dobber te zien onder schieten

De volgende vis kan ik wel netten. Dat is een bone vis zegt Marco dan die heb ik nog niet gevangen in al die jaren dat ik hier kom. Ik ben er reuze blij mee en wat een krachtpatsers zijn dat dan. Heerlijk.

Tis niet zo dat Marco zijn hengel zomaar neer heeft gelegd. Er zit een touw aan de molen en die ligt om een vlonder heen. Nee hij wil in de schaduw zitten want het begint alweer warm te worden.

Het wordt al drukker om ons heen en ik gaat even kijken achter me. Daar staat iemand zijn gevangen visjes schoon te maken. Die zijn heerlijk zegt die. Maar als ik doorvraag waarmee gevangen komen ze uit een fuik.

WW

WW