NK dobber vissen dames en heren dag 1

Dus zo geschiede en staat ik dus zaterdag 29 augustus 2026 aan het Kanaal door Voorne dit keer zonder hengels. Zo ziet ik dat allemaal eens van de andere kant. Wim is verhinderd en schittert dus door afwezigheid. Dat heb ik dus weer. Mijn levensverhaal. Maar we zien wel waar het schip strand als brookie. Als ik aankomt staat de eerste een beachflag al en weet waar ik dus moet zijn.

Trouwens de briefing was prima van te voren;

Goedemorgen controleurs,

Wat fijn dat jullie willen helpen tijdens het ONK Dobbervissen voor Dames en Heren. Deze wedstrijd wordt gevist over 2 dagen op 29 en 30 augustus, aan het Kanaal door Voorne bij Hellevoetsluis. In de bijlage vinden jullie het draaiboek, de richtlijn voor de deelnemers, het reglement en het declaratieformulier.

De wedstrijdleider vanuit de Sportvisunie is Hubert-Jan van Eijk.

Bij de volgende vlag kom ik dus de bekende wagen tegen en kan kennis maken met Sita en Sjon. Ik kan gelijk beginnen. Sjon slaat er een pen in de grond en dan kan ik de beatch vlaggen uit pakken, in elkaar steken en vastmaken. Eitje en dan rijdt ik weer naar de volgende. Waar Sjon dan een pen in de grond heeft gejast en de zak met paal en vlag achterlaat.

Zo ramt Sjon er de palen in bij de uitgezette paaltjes die gisteren al zijn bepaald met het aantal deelnemers en dan pak ik de vlaggen uit de tas met steun. In elkaar steken en uit zetten. En naar de volgende waar Sjon dan al een ijzeren paaltje in de grond heeft geramd. Allemaal zo gedaan dus.

Op het parkeerplaatsje krijgen we de briefing. Allemaal nieuw voor mij natuurlijk maar Berend (Ravestein) gaat mij helpen. We krijgen een lunch pakketje twee boterhammen eentje met kaas en de andere met ham. Een banaan en een blikje zoet drankje. Gelukkig ook een flesje water. Ik hen er al op gerekend want die kennen natuurlijk mijn eetlust niet. Hier maak ik ook kennis met Berend en die weet van de hoed en de rand. Die doet dit dus vaker en gaat me helpen. Die krijgt dus het vak naast me en dan gaat hij aan het einde van het vak zitten en ik aan het begin. Kan die dus alles voor doen. Want het is een precieze procedure allemaal zeker bij het wegen. De opvangbak moet klaar staan. Dan het weegnet eerst nat maken en op 0 zetten door twee keer indrukken. Het weegnet gaat in de opvangbak. Dan de visser aanspreken nu kan de vis komen. Die deponeert dat in het weegnet die in de opvangbak hangt. Dan het weegnet aan de haak en en één keer indrukken en dan telt de meter af. Na vijf seconden komt dan de uitslag. Dat allemaal achter een grote paraplu zodat de wind geen invloed heeft.

Ik gaat dat allemaal leren vandaag maar eerst mijn nummertjes uit zetten. Ik heb dus vak D

Maar er zijn stekken bij daar heeft de laatste tijd niemand gevist.

Terwijl nog geen twee maanden geleden alle steigers zijn gemaaid door Kevin

Zo ik ben er klaar voor de vlaggen staan en de nummers zijn uitgezet. Berend die vak E heeft komt zodadelijk bij me zitten achter de auto uit de wind. Dan kunnen we ook samen de twee vakken wegen. Voor mij de eerste keer en Berend is door de wol geverfd die doet dit al enkele jaren. Trouwens de paraplu ophouden dan weegnet nat maken, weegnet op nul stellen. Dan het net in de plastic bak hangen en het teken geven dat de vis er in kan gedaan worden door de hengelaar. Aan de weeghaak hangen en indrukken dan telt de weegschaal af naar nul en geeft dhet gewicht aan en de uitkomst opschrijven met droge handen graag. Dan laten goed keuren door de hengelaar en tevens noteren hoeveel of die lood is kwijt geraakt. Dat lukt natuurlijk allemaal niet alleen. Dus ben blij dat we met z’n tweetjes zijn voor mijn eerste keer. Ik zou trouwens ook hulp krijgen van een bankloper die doet dit ook wel vaker en die houd ons uit de wind met de grote paraplu.

Even later heb ik het erover dat op sommige plekken je de vlonder niet eens kan zien tussen het riet. Hoop dat ze een heggeschaar ofzo hebben meegenomen. Komt goed hoor zegt Berend dan tegen me die hebben alles wel bij zich hoor en de meesten zijn tuinders dus nog elektrisch ook.

Men krijgt tien minuten voor tijd de mogelijkheid om grof te gaan plonzen. Dat is niet tegen dovemansoren oren hoor want tientallen ballen voer verdwijnen naar de negen en dertien meter lijn. Men krijgt tien minuten voor tijd de mogelijkheid om grof te gaan plonzen. Dat is niet tegen dovemansoren oren hoor want tientallen ballen voer verdwijnen naar de negen en dertien meter lijn. Met veel minder aas dan dat ikzelf doet en heel veel leem en bloedwormpjes (ook wel vers de vase genoemd). Volgens Anja gevonden bij Guru zijn niet alle muggenlarven hetzelfde. Er bestaan Belgische muggenlarven die zijn een stuk vetter dan bijvoorbeeld Russische, waardoor je ze anders moet voorbereiden voordat ze door je voer gaan. Die moet je dus eerst droog maken en door leem rollen. Dat hoeft bij die Russische niet. Ik ziet ze allemaal dat ze door de leem gaan. Ik gaat dus heel veel opsteken dit weekenden en de mannen hebben voor mij geen geheimen en vertellen alles. Als ik maar niet met de buurman gaat praten deze dagen natuurlijk.

Dan moeten we nog een keertje toeteren stipt om elf uur. Dat seintje krijgen we ook over de walkietalkie en melden dat er is getoeterd.

Het is toch anders dan als je zelf vist dan vliegt de tijd voorbij. Zeker als je vist dat laatste uurtje. Ik gaat zo toch nog ff dit of dat doen en voordat je het weet gaat de toeter. Maar zo zittende en af en toe langs het parcours lopen dan kruipt de tijd voorbij.

Het is een leuke groep die dit allemaal in rechte banen leid. Met twee vaste krachten en de rest opgevuld met vrijwilligers. Die komen ze dus altijd te kort dus wie dit ook eens wil mee maken is van harte welkom.

WWW

We zijn al een paar keer heen en weer gelopen en op de stek naast ons zit dus ook iemand die voor de gezelligheid is mee gekomen. Die komt zeggen dat als we hulp nodig hebben zo dadelijk bij het wegen dat die best mee wilt helpen. Perfect natuurlijk. Als die weer weg loopt ziet ik wat die aan heeft en daar staat Rhenen op. Nu moet ik al een hengel foedraal opsturen naar Rhenen en daar ben ik al twee weken mee bezig. Probeer maar eens iets op te sturen van twee meter lang 20x20cm nog geen twee kilo zwaar. Ik vraag dus aan Jan van Leeuwen ik mag zijn naam noemen, zou u wat voor me mee willen naar Rhenen. Geen probleem en puntje bij paaltje woont die goosert dus achter hem en kennen ze elkaar. Jan is de voorzitter geweest van de visvereniging aldaar. Die kent dus heel wat mensen. Wat een klein wereldje is dat dan. Nogmaals bedankt Jan.

De meeste tijd bestaat dus uit een wandeling langs de hengelaars en koffie drinken. Om twee uur kunnen de vlaggen alweer opgeruimd worden en een uurtje later gaat dan al weer de toeter en gaan we wegen.

Wegen:
Er wordt uitsluitend gebruik gemaakt van de driepoot om te wegen. De controleur weger stelt de
driepoot op en tarreert de weegschaal hangend met het nat gemaakte net aan de driepoot. Het leefnet
met vis wordt door de deelnemer uit het water gehaald en de vis wordt in het klaarstaande net in de teil
gedaan. De controleur pakt het net met de vis op uit de teil en hangt deze aan de weegschaal. De
controleur drukt op hold, leest daarna het gewicht af en noteert dit op de wedstrijdkaart. De controleur
haalt het net van de schaal en de deelnemer zet de vis terug. De deelnemer tekent zelf de wedstrijdkaart
af ter goedkeuring

Heel fijn natuurlijk er liep iemand mee om de paraplu vast te houden met die 4bfr zuidwest. Want anders was wegen niet te doen. Zo kon Berend op mijn vak D de vis opvangen en wegen en ik schrijven. Dat deden we op zijn E dan andersom. (Ik zal later de uitslag bij de foto’s zetten als die bekend zijn in mijn vak)

Dit gaan we dus herhalen in het vak E van dan moet ik het natte net eerst wegen, dan de vis er in en aan de haak ophangen. Zeggen wat het is en geloof me dat er over mij schouder wordt mee gelezen.

Dan is er nog een nagesprek hoe alles is gegaan en wat ik moest doen is prima verlopen. En na een biertje nog een heerlijke warme hap. Morgen weer zo’n dag.