FishingFriends naar het Boerke

Onze vaste stok specialist begint dat feederen net onder de knie te krijgen nu die een paar weken er mee aan het stoeien is geweest. Jan heeft wel ingezien dat als je mee wilt doen dat soms de oplossing is om dikke platten te foppen
Onze vaste stok specialist begint dat feederen net onder de knie te krijgen nu die een paar weken er mee aan het stoeien is geweest. Jan heeft wel ingezien dat als je mee wilt doen dat soms de oplossing is om dikke platten te foppen.


Het eerste uur is het voorns wat de klok slaat naast me op de vaste stok. Bij mij duurt het ook even voordat de vis is gearriveerd. Kleine voorns vinden de stek al wel snel. Misschien lig ik toch te dicht aan de overkant en gaat een paar meter verkassen.

Ik ben mijn kameraatje vergeten en foto maken met de telefoon is niet helemaal mijn ding

Ik krijg toch meer aanbeten met vissen op driekwart van het kanaal. John wil dat Tri-Cast stokkie wel eventjes aanvoelen. Die komt toch nog even kijken voordat die naar de sportschool in Spijkenisse gaat en op de terugweg komt die toch weer even informeren.

Dan komt Tineke met broodjes van de toko uit het winkelcentrum. Er zit vis tussen en is Surinaams. Nog nooit gegeten maar die zijn me lekker. Heerlijk Tineke bedankt. Wat een lekkernij was dat.

We zitten gewoon weer lekker te harken met zijn tweetjes. Niet een stijd om mijn broodje op te eten. Maar gelukkig is FishermanFriend John er nog.

Wat een apparaten niet gek er zo nu en dan eentje te verspelen. Zeker als die vals gehaakt is. Het is heerlijk aan de waterkant op het Kanaal door Voorne.


Dan wil John wel even netten met de landingsnet van Jan. Ik ben de mijne vergeten net als de kamera dus. Maar dan is de lijn door de lip en het net heen. Dat natuurlijk vervelend pielen en dat leggen je visvrienden (FishingFriends) wel eventjes vast.

Bij mijn buurman is het bijna elke drift een kromme ronde stok met het elastiek er meters uit. Maar ze zijn niet te netten. De vis zien we nu ook boven onze voerplek aan het oppervlak spartelen. Ze zitten elkaar achterna tot aan het wateroppervlak. Toch zitten ze dus wel op het voer.

Vroeger viste ik altijd met minimaal hakie 14, en twaalf deed ook mee maar tegenwoordig durf ik nog kleiner te gaan. Dan zitten ze gehaakt in de lip. Net als de hoeven van een paard ik denk niet dat ze er last van hebben als ze zijn terug gezet. Ze rukken aan scherpe mossels, kraken garnalen en kreeftjes. Dat is allemaal scherper dan hakie 16.


Maar wat Jan allemaal niet vals haakt vandaag is ongelooflijk. Mijn aas ligt plat op de bodem en hoe vaak ik me al niet vergist dat ik denk een aanbeet te hebben. Wat een dikke vissen zitten nu al in het Kanaal door Voorne.


