Vissen in je korte broek dag 11

Voor morgen afgesproken met Bruno dat we ijs mee nemen om de vissen koel te bewaren. We zien er wel naar uit om te gaan vissen met dioe kreeftjes etc. Die koelbox ze noemen het een Juk moet wel ff schoongemaakt worden vindt Marco. Die hebben we gisteravond nog opgehaald ergens bij een vriend in de bergen. Zo kom je nog eens ergens.

We rijden aan de noordkant Kralendijk uit langs dat goede plekkie Harbour Village Marina waar je dikke vissen twee meter van je vandaan ziet zwemmen maar heel moeilijk zijn te vangen.

Als we het hebben gevonden herkennen we het wel. We hebben er vorige week een honderd meter verder ook gevist maar nu staan we bij een steigertje dichter bij het water. Van vissen komt niet want we zijn te laat. Het is er helemaal vol met duikers. Wel gelijk weer diep water maar daarom is het natuurlijk ook een geliefde plek om te duiken.

We gaan weer terug naar de andere andere kant van Kranendijk. Misschien is het daar wat rustiger qua duikers.

Toch steeds weer een imposant gezicht die cruise boten die er dan middags liggen. Die steken overal boven uit en je ziet ze al ver voordat je de stad in rijd. Wat al die mensen nu hier zoeken in die ene straat is mij toch weer een raadsel. Wat souvenir winkeltjes en een ijssalon. Maar er komen steeds weer minstens één cruiseboot aanleggen elke dag weer.

Daarna wil ik toch no eventjes naar de haven van Ocean Breeze tegenover het vliegveld. We komen er toch langs. Daar zit Peter Tuinman met een mooie visboot maar we kunnen hem niet vinden. We kijken er eventjes rond maar bij de receptie weten ze ook niet hoe hem te bereiken. Ik zou er wat kaartjes of folders neerleggen.

Deze afslag kompleet voorbij gereden in het donker ’s morgens op oudejaar dag bij Belnem aan de zuidelijke rand van Kralendijk op weg naar dat kleine haventje bij Lac Bay. En Ocean Oasis Beachclub natuurlijk.

We gaan vissen waar we vorige week en eergisteren zoveel gepen hebben gevangen. Elke worp was toen raak met de nodige missers vooraf maar vandaag zijn ze er niet.

Na tien uur is het gedaan met vissen op dit eiland. Dan nemen de duikers het volledig over. Een bootje zou helemaal top zijn. Een Linder waar ik jaren lang plezier mee heb beleeft op het Haringvliet is al voldoende aan deze kant van het eiland. Voor de andere kant heb je elke dag een wat dikkere boot nodig het liefst met twee motoren. Want als die uitvalt ben je echt de sjaak waar die golven dreunen tegen die lava rotsen.

We gaan verderop kijken richting Du Lac. Maar het is taai vandaag zo laat op de dag. Eigenlijk kijken we al uit naar de dag van morgen.

Opruimen op Bonaire is een gezamenlijke inspanning, waarbij het Openbaar Lichaam (OLB), vrijwilligers en organisaties zoals Recycling Bonaire en Clean Coast Bonaire zich inzetten tegen zwerfafval, plastic vervuiling en sargassum, met campagnes zoals ‘Boneiru Limpi i Bunita’, verboden op wegwerpplastic en actieve deelname van de gemeenschap om het eiland schoon te houden

Tijdens je vakantie op Bonaire een dagje aan de slag als vrijwilliger? Elke 2e zondag van de maand kan je op de stranden van Bonaire helpen met het schoonmaken van de stranden en kustlijn. Combineer je Carribische vakantie met een goede daad. De organisatie achter deze acties is Clean Coast Bonaire. Zij gebruiken de opruimacties om inzicht te krijgen in het afval dat aanspoelt en doen ook onderzoek met deze data. Het ‘leuke’ aan de kust van Bonaire is dat er producten uit heel Latijns Amerika maar zelfs ook Azie aanspoelen. Na een paar dagen aan het strand of na een paar mooie snorkel tours zul je zien dan het schoonmaken van de zee en stranden hard nodig is. Alle kleine beetjes helpen bij het opschonen van de plastic soep. Check voor jouw actieve zondag wel even op welke van de 3 locaties ze die dag aan de slag gaan: Piedra Pretu, Boka Onima of Te Amo Beach.

We gaan weer verder het eiland bekijken want van vissen komt niet veel meer. We zijn al helemaal in de ban voor morgen te vissen met Bruno.

Dus rijden we relaxt zo nu en dan stappen we uit om te kijken of wat te drinken.

Van dat hout dat aanspoelt worden kunststukken gemaakt.

Er is hier toch bedrijvigheid geweest. Het ligt ver van de bewoonde wereld. Hier is vroeger een viskwekerij geweest zegt Marco dan. Zou niet weten welke vissen en waar die dan heen moeten. Zo te zien is dat allemaal wel even geleden.

Nog net te zien links op de foto de nieuwe afslag van Kaya Ir de asfalt weg naar Lac Bay en de uitspanningen aldaar. Maar vandaag laten we dat rechts liggen en gaan naar ons huisje. Ons voorbereiden voor morgen.

Dan komen we nog wel een hele fitte ezel tegen. We hebben nog een stokbrood in de auto liggen. Die zouden we als voer gebruiken. Ballen kneden met een blikje tonijn met olie om aasvissen te vangen.

We helpen Maurits ff met een ijskast naar binnen sjouwen. Er zijn twee opzichters voor nodig. Nee ,ik moet me verontschuldigen want zit aan de trammadol en diclifinac voor mijn ruggetje. Als ik nu daar mee gaat slepen is het geen vissen voor morgen voor mij denk ik zo. Word geaccepteerd door Maurits en Marco.

En misschien kan ik nog wel een paar dagen langer hier vissen na de aanval van America op Vinzuela. Want al het vliegverkeer ligt hier plat. Terwijl Schiphol al het vlieg verkeer door de vorst heeft stil gelegt. Marco heeft vanmorgen daardoor even de boodschappen gedaan terwijl ik het verhaal van gister op kon hoesten. Leek me een goed idee ons gedoe vast vast te leggen . De tekst dan want de foto’s bewerken dat is een beetje veel werk. Gisteren mee begonnen want ben natuurlijk al de helft kwijt van onze perikelen van vorige week. Maar iedereen is aan het hamsteren. Hij heeft in de rij gestaan in de supermarkt naast onzse buren Remco en Lola. Maar ze waren niet de enigste in die rij. Henny Huisman en Kees van de Spek stonden ook in de rij hoor ik dan.

Als Marco terug is gaan we nog even net voordat het donker wordt naar de waterkant naast ons huisje. Mijn deltavisje is al kaal gevreten na twee worpen en Marco heeft ook allemaal tikken van kleine vis op zijn gele inktvisje. Dan vangt Marco toch een hele lekker vis horen we van Bruno de volgende dag. Een Paroentje. Daar geeft een restaurant het meeste voor als Bruno geld nodig heeft om zijn water te betalen. Voor vier stuks 100 dollar. Dat is veel geld voor onze Bonaire visserman. Ik gaat een nieuw delta visje halen maar net zoals voorgaande dagen is het snel afgelopen voordat de duister gaat invallen. Ik kan er ook eentje foppen maar we zijn weer net een uurtje te laat. Het is ook weer laag water en dat heeft ook veel invloed zijn we achter gekomen.

We gaan chinees halen aan de overkant dus geen BBQ vanavond. Morgen vroeg op want we moet om zes uur bij Bruno zijn. Dan leert die vissen op zijn Bonaire stijl. We zijn benieuwd. Hebben er verschrikkelijk zin an.