PikeKings en de Wicked

Tuurlijk heel veel kleine vis geeft ook meters dus we gaan starten in de polders om Hellevoetsluis heen aan de west kant. Een heel andere tactiek dan we normaal doen eigenlijk. Meestal zoeken we het diepste water op in dit jaargetijde maar onze middag voor te vissen heeft ons doen besluiten van taktiek te veranderen.

We krijgen een lekker bakkie pleur van Cock en schrijven ons in bij Désiree. Dan zien we ook weer veel bekenden natuurlijk dus de tijd vliegt voorbij met al die sterke verhalen. Patrick en Désiree vertellen toch nog uitgebreid hoe alles moet worden gefotografeerd en geregistreerd want elke jaar zijn er wel wat foto’s die toch moeten worden afgekeurd. En dat is sneu natuurlijk. En dan kunnen we gaan beginnen want iedereen die zich heeft opgegeven is er volgens de uitgave van de startbewijzen. En altijd is er toch weer een gedeelte die het op een printen zet maar wij doen het altijd rustig aan. Hoor later wel van Manuel en Tim die we vanmiddag zullen tegenkomen en ons snoekje wel kunnen foppen maar dat voor laters dat dat de eerste die aankwamen bij de groene brug en de sluisje daar een snoek van een dikke meter vingen en daarmee toch een prijs pakken met de grootste rakker. Dat dan weer wel..

Als we bij de voetbalvelden aankomen slaan we gelijk rechts af en beginnen natuurlijk onder het bruggetje van de rijksstraatweg. Ik wil een shadje aan mijn spelt knopen plan-plan en Wim staat op hert bruggetje recht naar beneden te vissen. Dan lopen achter me vier gasten langs niet te verstaan en gooien gewoon grote jurkbaits over me heen onder de brug door. Ik heb het eigenlijk gelijk gehad wat een a#@so gasten. Dit gedrag ziet je zelfs niet bij de wedstrijdjes van Sportvisserij Nederland de SportvisUnie en daar gaat het ergens om. Gelukkig hebben we uiteindelijk niet voor deze sloot gekozen maar wat wel vooraf de bedoeling was. Nee we lopen gelijk door richting de Petrakerk waar we van de week donkerder water hebben gevonden en geen kraanwater zoals hier. Succes allemaal niet verstaanbaren. Wat was ik gelijk weer pissig.

We doen altijd zo dat wim met klein aas vist en ik wat groter. Aan dropshotten is wim niet toegekomen hier in de polder. Ik vis in de grote kom maar onbegrijpelijk ik krijg er geen aanbeten. Daarentegen plotseling tussen de kleine baarsjes die we niet eens doorgeven wel een klein snoekje. Die gaat natuurlijk gelijk voor een portretje en wordt door gestuurd natuurlijk. We zijn van de nul af.

Eigenlijk houdt dit smalle slootje ons op maar je wilt het ook niet links laten liggen. Zeker niet als elke worp een baarsje oplevert. Dan moet er toch wat groters ook rond zwemmen zou je zo denken. Maar ik kan die niet trickeren.

Dan door naar de Bremstraat waar we van de week al zijn wezen kijken en daar een dikke snoek op die T-splitsing hebben zien jagen. Natuurlijk met rust gelaten maar er wordt daar heel veel gevist zijn we achter gekomen. Het is echt een heen en gaan van hengelaars op de fiets die een rondje doen met hun visspullen op de bagagedrager. De meesten visjes hangen aan die zestien centimeter dus we gaan die doorgeven. Als we dan doorlopen tot die brug Helmstraat nar Stormweg komen we twee stage lopers van de Cafish tegen en vragen of alles goed gaat. En terwijl we aan de praat geraken zien we bij de volgende bruggetje onze snoek zien worden gevangen. Diegene die ik aan het aas had zonder haken bij het voor vissen. Chips das balen.

Als e de mannen feliciteren dan horen we dat het de derde snoekje was die ze bij deze oversteek hebben gevangen. Dat is toch vreemd dat hadden wij van de week dus ook. Een redelijke snoek van in de zestig en daar om heen liggen dan toch kleintjes van dik in de dertig om heen. Maar goed die hebben dus al dik anderhalve meter bij elkaar gevist op vissen waar wij eigenlijk onze zinnen op hadden gezet. Maar goed we weten er nog een paar die op ons wachten sinds van de week.