Zo kom je nog eens ergens

We hebben ons gekwalificeerd voor het Nederlands Kampioenschap Streetfishing 2025 die gehouden wordt op 22 november dit jaar nog in Haarlem. ( https://bassbuster.nl/2025/11/07/we-gaan-naar-selectie-wedstrijd-nk2025/ ). Nu willen we eens eerst een dag gaan kijken op het parcours hoe het er daar uit ziet. John die revalideert van een open hart operatie die wil wel mee. Die wordt helemaal gek thuis niets doen. In principe willen we er al wandelend gaan kijken maar besluiten op het laatste moment toch een hengeltje mee te nemen.

Om half negen wordt Wim bij me voor de deur afgezet door Annet. Die moet een eindje verderop op de Rijksstraatweg zoonlief Kevin helpen kleding bedrukken op de zaak. Dan halen we John op en het avontuur kan beginnen. Herinneringen maken is het leukste wat er is.

We planten de auto in een parkeergarage en gaan op zoek naar de VVV. Dat parkeren is wel en dingetje. Wat fijn dat we zelf in een gemeente wonen onbetaald parkeren ook in de parkeergarage. Daar kom je dus nu wel achter. Zijn we dus helemaal niet gewend. Maar na een dagje Utrecht streetfishing vorig jaar waar we 45,- moesten aftikken valt het vanaf dien overal wel mee. Vandaag dus 26,80€.

Een beetje cultuur opsnuiven. Tis maar hoe je het fotografeert maar dan wordt een klein kunstwerkje wel heel groot en een groot stuk valt weg op een pleintje.

Zo onder de rook van Amsterdam komen hier veel toeristen horen we later. Wat je daar bij dat VVV kantoor allemaal wel niet kan kopen aan speltjes, pins, pruiserijen, kaarten en emmers. Jawel emmers die zijn hot. Met beschildering en teksten die worden dag gevuld met van alles en kado weg gegeven. Je moet er maar opkomen. Ik spaar pins en speltjes maar als ik de prijzen er van ziet hier dan heb ik een verzameling die goed is voor en mooie vis vakantie in Indonesië.

Hier moeten we dus over twee weken verzamelen om kwart voor negen. Negen uur controle vispas, meetlint en armbanden etc. Krijgen we een briefing om half tien, groepsfoto kwart voor tien en signaal van vertrekken om tien uur. Tot drie uur vissen en er is geen prijs uitreiking. Die is op het sportgala 13 december 2025 in Papendal. Uiterlijk om vier uur moeten de meetlinten en aanvoerdersbanden zijn ingeleverd op de verzamel lokatie. De top tien wordt uitgenodigd voor het Sportvisserij Nederland Topsportgala.

We lopen er zo tegen aan om wat informatie in te winnen en een plattegrondje te bietsen. Wat een vriendelijk dames werken daar. Sterker nog we krijgen een plattegrond met parkeer gelegenheden maar die zal ik maar niet in dit BassBusterHerinnering zetten. Want het zijn meestal woonwijken en als er dan op zaterdag een kleine honderd extra voertuigen de wijk binnen fietsen dat zullen de bewoners ervan niet fijn vinden. Net als rondom het Feijenoord en Sparta stadion als er gevoetbald wordt.

Twee dame staan ons heel aardig te woord. Verbluffend altijd weer hoe gastvrij de dames zijn in die functies bij ANWB of VVV. Kan menig instelling die ter dienste staat van het publiek een puntje van mee krijgen.

Een kopje koffie is tegenwoordig twee slokjes. En je hoort er niet bij als je niet zegt een koffietje doen. Wat een flauwekul toch weer voor mij is het nog steeds een bakkie pleur. Klein bakkie pleur dan. Daarentegen is de appelpunt gelijk een middag maal. Dat dan weer wel.

Wat wel opvalt is hoe groot die panden hier zijn. Ook de winkels het is smal maar wat een lengte zit er in al die zaken overal waar we lopen in het centrum.

Met zo’n autoloze binnenstad moet je je fiets wel kwijt kunnen. Wat een berg tweewielers hier in de stad. Doet een beetje studentachtig aan. Het heeft wel wat en het lijkt allemaal een beetje op Dordrecht die bouw.

Na onze informatie te hebben gekregen bij de VVV en een kaartje te hebben gekregen, de inwendige mens te hebben verzorgt en wat cultuur te hebben opgesnoven lopen we weer de parkeer garage in om onze spulletjes te pakken. We gaan licht op pad met een hengeltje en enkele kunstaasjes. Het is immers kijkdag vandaag.

Er zijn eigenlijk twee wateren die dwars door Haarlem gaan dat is de Spaarne naar het Noordzeekanaal en daar komen best geregeld dikke boten door heen en de Leidsevaart en daar willen we volgende week eens een kijkje gaan nemen. We steken die witte brug over en lopen door de wijk langs water weer terug naar dat Spaarne. Daar waar al die bootjes tegen de kanten aan liggen daar verwacht je wel kleine vis maar het is allemaal zo dood als de welbekende pier en ondiep. Nog geen metertje diep aan de kanten je ziet zo op de bodem.

Het zal niet meevallen een visje te vangen denk ik zo over twee weken hier met honderd hengelaars op een kluitje. We dachten nog en parkje te vinden maar volgens Wim valt dat net buiten het parcours. Op het water in het parcours zijn volgens mij niet zoveel hot spots. Dat wordt taai volgende week.

En met die hengeldruk van de laatste dagen is de vis voorzichtig. Iedereen wil even kijken wat er hier te halen valt. Ook wij zijn blij deze keer eens eerst een kijkje genomen te hebben en weten nu een beetje wat mee te nemen aan kunstaas. Jammer dat het zover van Hellevoetsluis vandaan ligt. De heenweg redelijk kunnen doorrijden maar anderhalf uur moet je er wel voor uit trekken. Zo dadelijk de terug weg doen we er het dubbele over. Denk dus niet dat er nog een oefensessie van komt.

Aan de andere kant kiezen we de verkeerde zijde van het water. Verderop liggen woonboten en daar zal wel vis ondr4 liggen. Maar je kan er niet vissen vanaf de kant. We moeten dus naar de overkant maar we geloven het inmiddels wel. We zitten alle drie tegen een tenniselleboog aan en een versnapering zal ook niet misstaan.

Als we dan weer terug lopen richting het centrum komen we een mede hengelaar tegen. Die woont in Haarlem en wil ons wel het één en ander vertellen over dit water. Zijn techniek verraad ook dat die dit vaker doet. Zijn lichte loodkopjes werpt die wel heel ver onder de brug. Hier mogen wij dus niet volgende week zaterdag vissen. Dat is jammer want zo te zien is dit een hele goede stek met al dat boten verkeer. Het water trekt zo nu en dan langs de palen. Hij zwiert een rondje met zijn kunstaas en beweegt de hengel dan richting het water. En laat het dan precies op tijd los vlak boven het water zodat het kunstaas onder de brug door vliegt. Ik probeer het ook maar ben gelijk mijn tungston verzwaring kwijt aan een balk van de brug.

We krijgen alle ins en outs zonder te vragen te horen over dit water. Het is moeilijk de laatste tijd. Er wordt dan ook wel heel veel gevist de laatst weken. Allemaal oefenen voor de NK wedstrijd. Ik heb ook de gehele dag nog niets gevangen, geen enkele aanbeet kunnen registreren en dat gebeurt me maar zelden horen we dan. Ik vis hier bijna dagelijks. En dan plotseling na weer zo’n verre inworp onder de brug een ferme tik op zijn top. We staan erbij en kijken ernaar. Wat een geweld daar onder de brug maar langzaam komt de zander want dat is het een hele mooie glasoog onze richting op. John helpt met netten en wat een mooie al donkere snoekbaars is dat dan. Lijkt er wel eentje van het Haringvliet in zijn paai jas. Het kan dus wel.

We krijgen trek in wat lekkers dus stiefelen we langzaam richting de terrassen die er genoeg zijn hier langs het water. Beetje mensen kijken en wij worden ook bekeken natuurlijk. Moeten vaak uitleggen wat we aan het doen zijn. Dat streetfishing en dan voor het echie de NK dat vinden de mensen wel wat.

Dan zit ik al aan mijn tweede biertje als mijn beide metgezellen elkaar los moeten maken en dat is zo makkelijk nog niet. Het is heel de dag lachen en gezellig onderling. Weinig schubben maar heel veel plezier dus met elkaar.

En die vrolijke arora die om ons heen hangt werkt waarschijnlijk aanstekelijk want iedereen is vriendelijk en heeft een praatje met ons. Als ik dan een foto maakt bij ons tafeltje staat er spontaan een man op vanaf het einde van het terras en vraagt of hij de foto moet maken zodat ik er ook op staat. Ik vraag of hij fotograaf is want dat ziet ik zo vaak en bied ik me aan maar nee hoor ik heb jullie gade geslagen ook bij het vissen.

Als die boten zo liggen te draaien en te wachten op elkaar dan moet de bodem toch niet vlak zijn en diepe stukken te vinden zijn zegt Wim dan. Als de boot hoog ligt en dus leeg dan spat het water van onder de schroef wel twee meter de lucht in. Wat moet er dan wel niet een stroom ontstaan als de boot twee meter dieper ligt. Dat is wat om over na te denken dus maar de tijd om gade te slaan waar die boten precies gas geven en stil liggen hebben we niet. In die gaten moeten we de snoekbaarzen zoeken.

John heeft als eerst zijn koffie op en heeft nog steeds visdrang. Dat is goed en hij houd zich ook goed. Gaat er maar aan staan drie weken nog een open hartoperatie ondergaan. Wat gaat dat herstel voorspoedig. De penningmeester moet afrekenen dus kan ik mooi een dropshot montage bij John er op zetten. Ik krijg nog wel een paar minuscule tikkies daar waar ik een uurtje geleden ook al een baarsje ving maar John pakt toch tussen ons in vlak tegen de kant zijn beloning van vandaag.

Het is al vroeg donker en we nokken af. We gaan nu werken aan een plan voor volgende week zaterdag. Waar te beginnen en misschien een plan B met wat we van die lokale hengelaar aan informatie hebben gekregen. Knopen doorhakken dus. Ik ben al blij als we die drie visjes van vandaag zouden kunnen evenaren.

Ik stel voor om voordat we de file in rijden een hapje te gaan eten bij dat overdekte net na Schiphol. Mijn herinnering van de laatste keer is van ver voor het Millennium toe we terug kwamen uit Indonesië van vakantie en die tent net open was. Bestelde er toen ’s morgens vroeg een kippetje uit de draaiende grille en een dikke glas koud bier terwijl iedereen aan de koffie zat. Wat ik nu ziet strookt in het geheel niet met mijn herinnering. Wordt volgende keer toch ergens anders bikken en denk niet dat ik de rest ervan hoeft te overtuigen.

Was weer een geslaagde dag met elkaar en maar goed dat we eventjes zijn wezen kijken. We weten nu wat we mee moeten nemen aan kunstaas en hoeven we niet zo te slepen met van alles wat je denkt toch te kunnen gebruiken. Met wat we hebben gezien vandaag met die weinige potentiële stekken waar wij wel een visje verwachten daar zal het druk zijn met minstens honderd hengelaars die alleen al meedoen aan de wedstrijd. Het zal weer neerkomen op stekken kennis en plekken die een beetje in de luwte liggen qua hengeldruk. Vele kleintjes maken ook centimeters. Wij moeten van te ver komen want met die drukte op de weg is lastig om nog een keertje te zoeken in Haarlem naar dat soort stekken. Daar heeft trouwens Wim het nog te druk voor op zijn werk. Maar we gaan ons best weer doen.

Dan krijg je toch weer een wrange smaak na correctie 107km te hard. Gelukkig zegt Wim gelijk met z,n allen uit, met z’n allen thuis en deelt het bedrag door drie. Ik krijg eigenlijk nooit een bekeuring. De laatste gehad denk ik op hetzelfde stuk nog met de Frontera op weg naar m’n Nikon dealer. Das lang geleden ja. Een ezel en hoe was dat ook alweer.